Sjómannablaðið Víkingur


Sjómannablaðið Víkingur - 01.05.1951, Blaðsíða 1

Sjómannablaðið Víkingur - 01.05.1951, Blaðsíða 1
SJÓMANNABLABIB UÍKIHBUR ÚTGEFANDI: FARMANNA- OG FISKIMANNASAMBAND ÍSLANDS XIII. árg. 5. tbl. Reykjavík, mai 1951. Hefjutn sókn í landhelgismálinu Atvinnuvegum íslendinga hefur lengstum veriS þannig háttaS, að landsmenn hafa orSiS að sœkja björgina í hafiS og treysta á þaS í mörgum efnum, og mun svo enn verSa um ófyrir- sjáanlega framtíS. Ætti því hverjum manni að vera Ijós þörf þess, að uppeldisstöSvar íslenzkra nytjafiska séu verndaSar fyrir ránveiSi og miSin umhverfis landiS ekki eySilögS, hvort heldur þaS mundi gert af fiskimönnum okkar sjálfra eða annarra þjóSa. Því miSur virSist allmjög á þaS skorta, að landsmenn almennt hafi gert sér þess fulla grein, hversu mikilvægt og brýnt þetta nauSsynjamál er, og hvílík fyrirmunun þaSværi, ef viS flytum sofandi að feigSarósi. Er sízt vanþörf á, að gera enn einu sinni tilraun til að opna augu alþjóSar fyrir því, hve mikiS er í húfi — hvorki meira né minna en möguleikar þjóSarinnar til sjálfsbjargar. Landhelgislína sú, sem nú er miSaS viS, var ákveSin fyrir hálfri öld af Dönum og Bretum, án þess að Islendingar fengju þar neinu að rá&a. SiSasta áratug 19. aldar hafói ágengni brezkra togara á íslenzka landhelgi verffi svo áköf og gegndarlaus, aS íslenzkir sjómenn fengu nálega hvergi að vera í friSi með veifiarfæri sín fyrir botnvörpum Englendinga. Hinir brezku fiskimenn óð« inn á hvern flóa og //örð, þar sem afla var von, skófu botninn meftan nokkuS var að fá, og létu sig litlu skipta þótt línur og net íslenzkra sjómanna fylgdu með. Fólki'8 var varnarlaust gegn þessum ófögnuði. Danir áttu a8 hafa landhelgisgœzluna á hendi, en létu sér helzt til oft hœgt um />aS mal. Ásælni hinna erlendu togara annars vegar og varnarleysi tslendinga hins vegar náSi aS lokum hámarki rétt fyrir aldamótin, þegar landshöfo'ingi þóttist tilneyddur aS gera samning t>iS brezkan sendimann um aS nema úr gildi í framkvœmdinni viss ákvœdi land- helgislaganna, gegn því loforfti af Breta hálfu, aS láta í friZi nokkur fiskimio' í innanverSum Faxaflóa. Slíkt var ástandiS er danska stjómin gerSi óriS 1901 hinn illrœmda samning wiS Bretastjórn um þriggja sjómílna landhelgi. Rétt kann />aS aS t>era, aS í bili muni þessi samningur heldur hafa bœtt hu$ ríkjandi ástand, því áS upp frá gildistöku hans dró heldur úr ágangi brezkra togara innan hinnar umsömdu landhelgislínu. En utan hennar voru mörg beztu og audugustu fiskimiS landsmanna, og þar þóttust nú erlendir fiskimenn, ekki adeins Bretar, heldur togveifiimenn allra þjófia, báðum fótum í jötu standa. Þegar Hti8 er á allar forsendur samnings þessa, verSur ekki annaS sagt, en að hann hafi verifi alger naiSungarsamningur, enda gerSur að íslendingum for- spurSum. MeS glbggum og skýrum rökum má sýna fram á þaS, að landhelgisrœma þessi er svo lítil, að hún er hvergi nærri nægileg vernd þeim stofni nytjafiska, sem upp vex hér viS land. Margar stoSir renna og undir þá skoSun, aS vér íslendingar eigum stórum meiri og ótvírœSari rétt en aSrar þjóSir til fiskimiSanna umhverfis landiS. A þessum forsendum hefur veriS aS því VI Kl N Q UR 115

x

Sjómannablaðið Víkingur

Beinir tenglar

Ef þú vilt tengja á þennan titil, vinsamlegast notaðu þessa tengla:

Tengja á þennan titil: Sjómannablaðið Víkingur
https://timarit.is/publication/335

Tengja á þetta tölublað:

Tengja á þessa síðu:

Tengja á þessa grein:

Vinsamlegast ekki tengja beint á myndir eða PDF skjöl á Tímarit.is þar sem slíkar slóðir geta breyst án fyrirvara. Notið slóðirnar hér fyrir ofan til að tengja á vefinn.