Sjómannablaðið Víkingur - 01.08.1967, Síða 42

„Gullæðin"
------———.—^——-------------————•——•—
Eftirfarandi ummæli sem höfð eru eftir frámámanni í
brezka gasiðnaðinum, eru næsta athyglisverð. Þau gefa
nokkra hugmynd um hvað er að gerast í löndunum við
Norðursjó, og ekki er undarlegt að bjartsýnir menn
geri sér háar hugmyndir um hulin auðæfi á þessum slóð-
um. Tækninni fleygir fram, og möguleikarnir til að ná
þessum auðæfum og nýta þau eru vaxandi. Hér þarf
að sjálfsögðu miklu til að kosta, en Sir Henry Jones er
bjartsýnn á það, að til mikils sé að vinna.
í IMORÐURSJÓIMUHi
„Ég get ekki hugsað mér að
nokkurn tíma í sögunni, að
minnsta kosti ekki í sögu iðnað-
arins, hafi slík höpp, slíkir vinn-
ingar nokkurntíma áður komið á
fjörurnar, sem fylgdu hver eftir
annan í Norðursjó. Á fáum stutt-
um vikum hefir öll framtíðarað-
staða brezka gasiðnaðarins
breytzt fyrir miklu örari upp-
götvanir en menn gátu vænst.“
Þannig fórust Sir Henry Jones,
forseta gasnefndarinnar orð í
vikunni sem leið, er hann ásamt
öðrum skoðaði olíuborunarskipið
„Orion,“ sem smíðað er í Clyde-
bank, og starfa mun fyrir „The
Gas Council-Amoco group." Það
væri ekki einungis gasiðnaður-
inn„ bætti hann við, en öll elds-
neytismálefni þjóðarinnar, sem
mundu njóta góðs af þeim „höpp-
um,“ sem rannsóknirnar í Norð-
æ-----------------------------33
skip sitt út, en fslendingurinn
var settur í steininn fyrir að
sverja rangan eið, og þar sat
hann í nokkra mánuði. En þegar
hann losnaði, kom enskur togari
og sótti hann og fjölskyldu hans
og flutti til Englands. 20 árum
síðar sá ég hann í Blackpool vel
búinn og fyrirmannlegan, sem
sýndi að Englendingar gerðu vel
við hann og iaunuðu honum
greiðan.
222
ursjó hefðu fært þjóðinni. „Við
erum enn ekki vissir um það gas-
magn, sem fyrir hendi kann að
vera undir Norðursjónum, en við
getum verið sæmilega öruggir
um, að það er geysimikið,“ bætti
forsetinn við. „Við erum reiðu-
búnir að hefja framkvæmdir þó
að áætlunum beri ekki saman
um hve mikils megi vænta. Ég lít
svo á að áætla megi fyrir okkur
að minnsta kosti svipað magn og
Schlochteren-svæðið í Hollandi
gefur. Fari svo, getum við reikn-
að með að fá um 4,000 milljónir
rúmfet af gasi á degi hverjum í
næstu 30 til 35 ár. Það magn
mundi jafngilda fjórföldu því
magni af gasi sem nú er fram-
leitt og selt í landinu. Við höfum
þegar tekið ákvörðun um að
breytt verði um til notkunar á
jarðgasi í öllum borgum, og að
hafizt verði handa um nauðsyn-
legar breytingar eins fljótt og
við verður komið.
Fjöldi fólks hefir undanfarið
gert sér far um að kveða niður
öfgafyllstu vonir bjartsýnis-
manna um Norðursjóinn, sem ó-
hjákvæmilega hefir mikið borið
á. En ég held að við ættum ekki
að gera of mikið af því, ekki
hella of miklu af köldu vatni á
þetta mál, því svo getur farið,
að hér verði um að ræða veiga-
mestu framför í þessu landi síð-
an iðnbyltingin mikla.
Við höfum ekki enn fyrir hendi
öruggar tölur, en bráðabirgðar-
áætlanir sýna, að breytingar á
tækjum muni kosta £ 400 millj-
ónir, og um 1,300 mílur af nýj-
um stofn-gasleiðningum verði
hægt að leggja fyrir um £ 100
milljónir. Með öðrum orðum,
verja þarf £ 500 milljónum, og
eru það miklir peningar, en tölu-
vert minna þó en eins árs fjár-
festing í rafmagnsiðnaðinum, og
þessari breytingu má dreifa jafn-
vel á 10 ár. Á þeim grundvelli
mundi jafnvel takast að fram-
kvæma breytinguna fyrir venju-
legan tekjuafgang."
Landið hefir þörf fyrir hyggi-
lega stjórnarstefnu í eldsneytis
málum, og umfram allt innlenda
stjórnarstefnu. Gætum við öðlast
hvorutveggja, væri að því mikill
liagur, og minnkaður eldsneytis-
kostnaður mundi einnig gagna út-
flutningsiðnaðinum, gera hann
samkeppnishæfari.
Hinn þjóðnýtti gasiðnaður á nú
völ á því að kaupa Norðursjávar-
gas, sem ætlað er til eldsneytis,
og sæmilega öruggt er um það,
að not er fyrir allt það magn,
sem fyrirsjáanlegt er að verði
fyrir hendi. Jarðgas er hag-
kvæmast allra upprunalegra
orkulinda.
Þýtt úr „Shipbuilding
and Sh. Rec.“ Hallgr. J.
VÍKINGUR