Fálkinn - 14.03.1962, Side 30

GABRIELA
Frh. af bls. 27
vonbrigðum. Vissulega hafði hann ekki
haldið að fundur þeirra yrði þannig,
nú þegar hún var loksins orðin frjáls.
Hann hafði enga konu elskað á sama
hátt og Bettinu. Og hún? Hún hafði
hvorki sagt já eða nei. Var hún innst
inni köld og kærulaus? Hafði hún yfir-
leitt nokkurn áhuga á karlmönnum?
Hann var sannfærður um, að allan
þann tíma, sem Bettina hafði dvalizt
í Mexico. hafði hún ekki haft nein mök
við karlmenn. Það stafaði ekki af því,
að hana skorti aðdáendur. Þvert á móti
sveimuðu þeir í tuga tali í kringum
hana. En hvers vegna hafði hún aldrei
orðið ástfangin af neinum þeirra? Gat
ástæðan verið sú, að hún væri enn að
hugsa um manninn sinn, þennan Julian
Brandt?
Felipe var ekki viss.
Hann hrærði í bollanum og Bettina
endurtók spurningu sína?
— Fæ ég nú að vita, hvers vegna þú
komst til Tiibingen?
Hann gat engu svarað.
— Þú þarft engu að kvíða hér hjá
mér, hélt hún áfram. Ég held að ég viti
hvað þér liggur á hjarta.
Felipe leit upp.
— Jæja, veiztu það, Bettina?
’ Bettina reis á fætur og gekk um gólf
í herberginu. Þegar fyrir tíu dögum
síðan hafði hún fengið upplýsingar frá
lögfræðingi sínum í Mexico hvernig
málum væri háttað um eignir Felipe
Qonzales, og hún vissi þar með, að
/V O / H/£<ý v ~
■ ■ • m ■ ■ ■ £ r <y e
Þ 'fl ■ E R ■ E Cr ■ T 'fí
0 T fl-T fíÐ'/ • 3 fí K
■ T U /V /V fí ■ /C Ú fí I
■ ■ tffí n ■ "o /? / ■ fc
____________5 '0 • í> ■ F Þ'O /V / -
'O H ££ / /YT r fí uK /?'0 F f/fí fí
• e / nn ■ H fí fífí fí £ / & fí ■ • fí
■ fífí/n/n- L ú / ■ 'fí r fí l fí fí fí
'ft m fi • fí /Y • /?/?/?■ T /?£& ÚT
■ / ■ S L fí ú : • '/ S • • / ■ /» /
■ F K■ SvópUSfífí/®vfíR
■ Ro/V-óP/Lfí'U5 - ö S ■
■ 'fí L L ■ 3 O Z L ■ S fí fí fí fí T ■
■ /ú fí u /y ■ //> s ■ Ro /o u /? v ■ y
■ fí n/ R E fí ■ /T.F ■ 5 fí/fífí fí/VD
5 fífí K / R'o L fí fí ■ /? U ■ ■ Up
■ ■ /yifí'TfíD / fí'o ■ fí R fí73, / fí
■ 3 fí /V fí£> / fí • L Ú fí ■ fí L / fí
■ \ '0 ■ • fí fí f? ■ /<f £ T ■ 5 ■ 'O /71 ■
■ fí'ofí' ■ T £ /Y cT 2) fl /n fí /n m fí,
■ / L / /V /V ■ L'fí fí ■ L 'fí 6 / / v u
■'l/'fiÐ ft ■ ftúfí- E / R / N i/ fl
■ fí /Yfí ■ fí u /z ■ rLfí fí / fí • - fí
U/fífíLEÐ//y//fí/e£>y/? - ■ ■
Kolbrún Hermannsdóttir, Skaftahlíð
29, hlýtur verðlaun í fyrstu krossgátu
þessa árs. Rétt lausn birtist hér að ofan.
30 FÁLKINN
erindið, sem hann hafði svo oft borið
upp við hana áður, hafði meiri þýðingu
fyrir hann nú en nokkru sinni fyrr.
Hún staðnæmdist við gluggann. Það
var haustlegt. Hún sá allt í einu fyrir
sér landið, þar sem hún hafði búið í
svo mörg ár, sólina og víðátturnar, fjöll-
in, sem risu há og tignarleg mót bláum
himni og hvít húsin eins og eldspýtu-
stokkar, séð úr órafjarlægð. Samt voru
þessi hús stærri og glæsilegri en þessi
„höll“ hérna megin við fljótið. Myndi
hún þegar allt kæmi til alls geta elskað
Felipe? Hann hafði stöðugt viljað kvæn-
ast henni og vildi það enn og hann hafði
hjálpað henni að leggja grundvöllinn
að hinni góðu afkomu hennar í Mexico.
Hún stóð í mikilli þakkarskuld við
hann.
Auk þess. . . Bettina stundi. Hún
þurfti ekki að snúa sér við til þess að
sjá hversu glæsilegur maður hann var.
Hann var bæði kurteis og vel mennt-
aður og hún vissi að hann elskaði
hana í raun og veru. Ef hún sneri aftur
til Mexico með honum, mundi bíða
þeirra þar viðburðaríkt og skemmti-
legt líf og ...
Og Julian var giftur aftur.
Bettina sló höndunum fyrir andlit
sér. Nei, nei! Hún sneri sér við.
— Ég elska þig ekki, Felipe, sagði
hún hin rólegasta. — Ég hef sagt þér
það áður. Kannski er það hryggilegt
beggja okkar vegna. Ég ber virðingu
fyrir þér. Mér líkar vel við þig sem vin
minn. Ég lít upp til þín sem manns . ..
en .. . ég elska þig ekki!
Hún tók fram stól og settist við hlið
honum.
— Við þurfum ekki að fara eins og
köttur í kringum heitan graut, Felipe.
Við þurfum ekki að halda neinu leyndu
hvort fyrir öðru. Ég vil hér eftir búa í
ró og næði hjá börnunum mínum.
Hún þagnaði, en hélt síðan áfram:
— Kæri Felipe. Ég veit, að þú átt við
erfiðleika að etja. Þú átt í miklum
fjárhagslegum örðugleikum. Er það
ekki rétt? Og ég er fús til að hjálpa þér
eins vel og ég frekast get.
Hún þagnaði aftur, en hóf síðan máls
enn á ný:
— Ég kem með tillögu. Ég læt þig
hafa umráðarétt yfir helming af eign-
um mínum. Ég veit, að við munum ekki
deila um skiptingu ágóðans. Ég fyrir
mitt leyti lofa, að hlutur þinn og Pedros
skal vera það ríflegur, að þið munuð
geta áfram lifað því lífi sem þið hafið
hingað til gert. •
Felipe Gonzales leit niður. Honum
hraus hugur við að þiggja slíkt boð af
konunni, sem hann elskaði. Hins vegar
var hann illa staddur og hafði miklar
áhyggjur af framtíð sonar síns.
Aftur hljómaði rödd Bettinu.
— Ég set aðeins eitt skilyrði.
Felipe leit upp.
— Hvað er það?
— Skilyrði mitt er það, að þú farir
þegar í stað með Pedro aftur til Mexico.
(Framhald í næsta blaði).
r
Að þessu sinni birtum við. til
tilbreytingar hjónakrossgátu, svo
að öll þau hjón, sem gaman hafa
af að ráða krosgátur, geti háð ein-
vígi sín á milli. Við birtum tvær
krossgátur, aðra fyrir húsfreyjuna,
en hina fyrir húsbóndann. Kress-
gátunum er koniið þannig fyrir,
að hjónin geti setið sitt hvorum
megin við borð, meðan þau heyja
einvígið.
Veitt verða tvenn verðlaun, önn-
ur fyrir hana og hin fyrir hann.
Húsfreyjunni bjóðum við fyrsta
flokks hárgreiðslu frá hárgreiðslu-
stofunni Permu, en húsbóndanum
eina bók eftir eigin vali frá Bóka-
útgáfunni Leiftri.