Vikan


Vikan - 12.05.1966, Blaðsíða 26

Vikan - 12.05.1966, Blaðsíða 26
Efri mynd: Greifingi og mellci, sem hann hefur á sínum snærum, bollaleggja um störf komandi nætur. Skömmu síSar varS einhver til aS áreita mellunci, og stakk greifinginn hann þá óSara meS hníf. Á neSri myndinni sést sá stungni liggja ó götunni, og hefur fólk safnazt að hon- um. Ahverju kvöldi kveður George Barrett syni sína fjóra með kossi, og eru tveir þeirra þó komnir undir tvítugt. Þeim finnst þetta því svolítið undarlegur sið- ur, en sætta sig við hann, þvl þeir vita hvað á bakvið liggur. Starf föður þeirra er nefni- lega þess eðlis, að aldrei er að vita hvenær hann kveður þá í síðasta sinn. Því dauðinn vofir yfir George Barrett við svo að segia hvert skref. Hann veiðir menn — ef menn skyldi kalla, þjófa, morðingja, ræningja, kynvillinga og yfirhöfuð allar hugsanlegar teg- undir úrþvætta — í einu því hverfi New York borgar, þar sem hvað mest kveður að skugga- hliðum hennar. Hann er leynilögreglumaður og það í harðsnúnara lagi; engum þykir gott að lenda í klóm hans, jafnvel þótt handtaka verði ekki hlutskipti hans. Enginn leggur ( að horfast í augu við þennan vörð laganna, því tillit hans er kaldara en stál, og þegar hann hlær, þá taka aðeins andlitið og röddin þótt í hlátrinum. Hið innra með sér hlær George Barrett aldrei. „Mitt fyrsta og æðsta boðorð", segir hann, ,, í samskiptum við skepnurnar á Broadway er bera hærra hlut fró borði. Ég hef allt sem til þess þarf og veit hvernig ó að nota það. Ef for- tþlur duga ekki við einhvern guttann, þá slæ ég hann, og sé hann duglegri að slást en ég, nota ég kylfuna eða þá byssuna". Frá sjónarmiði sumra er George dæmi upp á hvernig lögregluþjónar eiga ekki að vera. Aðr- ir segja að hans manngerð sé hin eina, sem fólk geti treyst á til varnar gegn glæpalýðnum. Seint ó myrku kvöldi stendur hann á norður- mörkum Sextánda Umdæmis og horfir beint ( neóneldhnöttinn á Times Square. Þetta er Broad- way, Hinn Mikli Hvíti Vegur, stræti drauma og ævintýra. Barrett kallar það „drulluræsið". Eft- ir því flýtur botnfallið af þv( versta, sem Amer- íka hefur að bjóða af svokölluðum manneskj- Starf sem enginn er öffun Hann heldnr i skefium

x

Vikan

Beinir tenglar

Ef þú vilt tengja á þennan titil, vinsamlegast notaðu þessa tengla:

Tengja á þennan titil: Vikan
https://timarit.is/publication/368

Tengja á þetta tölublað:

Tengja á þessa síðu:

Tengja á þessa grein:

Vinsamlegast ekki tengja beint á myndir eða PDF skjöl á Tímarit.is þar sem slíkar slóðir geta breyst án fyrirvara. Notið slóðirnar hér fyrir ofan til að tengja á vefinn.