Vikan - 14.12.1978, Blaðsíða 6

**■ HINN
FURÐULEGI
EDGAR CAYCE
í síðasta þætti sagði ég ykkur dálítið frá
upphafi Edgars Cayces og hvernig hinir
furðulegu lækningahæfileikar hans tóku að
koma fram, svo hann hafði engan frið fyrir
fólki sem óskaði hjálpar hans. Hann
harðneitaði að taka nokkru sinni við eyris-
virði fyrir þessa hjálp, þótt hann gæti ekki
framfleytt fjölskyldu sinni með sínum litlu
launum. Nú skal sagt meira frá honum.
Árið 1906 vann Cayce með lækni í
Bowling Green, John Blackburn að nafni.
Kennari nokkur í verslunarskóla þar í borg
hafði áhyggjur af morði, sem framið hafði
verið í fæðingarborg hans í Kanada. Hann
fór nú fram á aðstoð þeirra. Gæti Cayce
fundið hver hefði myrt stúlkuna ungu, sem
um var að ræða?
Edgar hafði ekki hugmynd um, hvort
hann gæti nokkuð átt við þess konar mál,
því slíkt hafði hann vissulega aldrei reynt
áður. Hann féllst samt á að gera tilraun. í
viðurvist föður síns, Blackburns læknis og
kennarans féll hann í leiðsludá. Þeir lásu
honum nafn og heimilisfang fórnar-
lambsins og báðu hann nú að nefna
morðingjann. Eftir drjúga þögn sagði
Edgar, að morðinginn væri systir hinnar
myrtu stúlku. Jafnframt sagði hann frá
gerð, hlaupvídd og framleiðslunúmeri
byssunnar og enn fremur að morðvopninu
hefði verið troðið í vatnsrennu í
kjallaranum.
Voru þessar upplýsingar nú réttar eða
rangar?
Til þess að ganga úr skugga um það,
sendi kennarinn réttum yfirvöldum í
Kanada skeyti með upplýsingunum og beið
síðan þess að svarað yrði. Það stóð ekki á
því. Það kom sem sagt til þeirra í mynd
lögreglustjórans, sem í hlut átti, og hafði
hann meðferðis handtökuskipun á hendur
Edgar Cayce og kennaranum vegna gruns
um morð!
Þegar hinum ringlaða lögreglustjóra var
tjáð, að upplýsingarnar sem ákæra hans
byggðist á væru fengnar í dásvefni, varð
hann öskureiður. En þegar hægt var að
sefa hann og Edgar féll í viðurvist hans í dá
aftur og lýsti í einstökum atriðum morð-
staðnum og stúlkunni, sem átti að hafa
framið glæpinn, þá runnu tvær grímur á
lögreglustjórann og skundaði hann aftur
heim til Kanada. Hann leiddi stúlkuna
þegar í kjallarann þar sem þyssan fannst.
Þegar hann ákærði stúlkuna og skýrði
henni frá því hvernig hann vissi hvað hafði
gerst, varð hún dauðskelkuð, stamaði út úr
sér fullri játningu og fangelsið blasti við
henni.
En Cayce fékk nóg af þessari reynslu af
morðmáli.Hann hét því að blanda sér aldrei
framar í slik mál og það efndi hann.
Iðulega lenti Cayce í andstöðu við
lækna, vegna þess að þeir gátu ekki fallist á
UNDARLEG ATVIK VII
ÆVAR R. KVARAN
fyrirmæli hans. Tók hann þetta oft mjög
nærri sér. Eftirfarandi tilfelli er gott dæmi
þess:
Hér átti í hlut náinn persónulegur vinur,
kona Thomasar House læknis í Hopkins-
ville. Hún var veik og var eiginmanni
hennar ómögulegt að gera sér grein fyrir
því, hvað að henni væri. Til þess að leysa
þetta vandamál hafði læknirinn kallað til
W. H. Haggard, kunnan sérfræðing frá
Nashville. Sérfræðingurinn komst að þeirri
niðurstöðu, að frú House þjáðist af maga-
bólgu og þyrfti að skera hana upp þegar i
stað.
En nú krafðist frú House þess, að vinur
hennar Edgar Cayce yrði einnig hafður
með í ráðum. Reyndist þá sjúkdóms-
greiningin sem Cayce gaf algjörlega and-
stæð skoðunum Haggards læknis og
annarra lækna þar á staðnum, sem leitað
hafði verið til. Greining Cayces var sú, að
frúin væri barnshafandi og þjáðist jafn-
framt af stíflu í þarmi. Uppskurður væri því
með öllu ónauðsynlegur.
Frú House var ekki í neinum vafa um
það, hverjum hún ætti að trúa. Hún
krafðist þess að sæta þeirri meðferð sem
Cayce hefði lagt til og maður hennar féllst
að lokum á það, en þó tregur mjög. Hvað
þarminn snerti, þá reyndist greining Cayces
vera rétt og lagaðist það þegar venjulegri
læknismeðferð gegn slíku var beitt. En
hvað „bólgunni” viðkom, þá kom hún fram
á tilsettum tíma og var skírð Thomas B.
House, yngri.
Þetta mun hafa verið í fyrsta skipti á
hinum ótrúlega ferli Edgars Cayces, sem
hann komst í beina andstöðu við starfandi
lækna og sannaði að þeir hefðu rangt fyrir
sér. En það var ekki það siðasta, því fór
fjarri. Svipað tilfelli beið hans nú einmitt á
næstu grösum, ef svo má að orði komast.
Þegar barn þeirra House-hjónanna var
fjögurra mánaða gamalt sendi frúin aftur
eftir Edgari. Barnið var með krampaköst
sem endurtóku sig á tuttugu mínútna fresti.
Þegar Edgar kom var faðirinn, House
læknir, viðstaddur og hjá honum tveir aðrir
læknar. Þeim hafði komið saman um að
barnið gæti í lengsta lagi lifað í nokkrar
klukkustundir. Edgar kom sér þegar fyrir í
svefnherbergi þar í húsinu og féll í leiðslu
að vanda. House læknir lýsti sjúkdómnum
fyrir honum og skrifaði hjá sér það sem
Edgar sagði í dáinu.
Cayce fyrirskipaði að nota belladonna
— sem er eitur. Þetta hneykslaði House
lækni og vakti reiði hinna læknanna.
Annar þeirra rauk út í fússi. Hinn
mótmælti þessu við frú House. Þegar hann
hafði lokið máli sínu, sneri hún sér að
manni sínum og sagði:
„Þetta er „bólgan” sem þessir sömu
menn þóttustfinna. Samkvæmt fullyrðing-
um þeirra deyr barnið innan nokkurra
klukkustunda. Edgar Cayce sagði okkur
sannleikann i fyrra tilfellinu. Ég treysti
honum engu síður núna. Komið þið með
lyfið sem hann fyrirskipar.”
Og belladonna var notað. Eftir nokkrar
mínútur dró úr allri vöðvaspennu barnsins
og það féll í væran svefn. Og satt að segja
þá lifði þessi sveinn lengur en Edgar Cayce
sjálfur.
Eðlilega var mikið ritað og rætt um
þennan einkennilega mann, Edgar Cayce
og leiðslulækningar hans, en ennþá hafði
hann þó ekki hitt manninn, sem átti eftir að
vekja athygli allrar þjóðarinnar á honum.
Edgar og kona hans áttu um þessar
mundir heima í Gadsden í Alabama og
höfðu komið í heimsókn til þess að eyða
jólunum 1909 hjá foreldrum hans i
Hopkinsville. Gamli óðalsbóndinn var nú
orðinn hæglátari í fasi en fyrr meir, en
óspar var hann þó á lofið um hinn
einkennilega son sinn.
6 Vikan 50. tbl.