Vorið - 01.09.1956, Síða 22

100
V O R I Ð
Pjóðliátíáarclagur í Prándli eimi
Eins og kunnugt er, komu flestir
landnámsmennirnir frá Noregi
hingað til íslands. Norðmenn eru
því lrændur okkar. Það finna allir
íslendingar, sem ferðast í Noregi.
Þjóðhátíðardagur Norðmanna er
17. maí.
Ég var staddur í Þrándheimi í
vor á þjóðhátíðardegi Norðmanna.
Ég ætla að segja lesendum Vorsins
ofurlítið frá þessum degi og þátt-
töku barnanna í honum.
Dagana á undan hafði farið franr
undirbúningur undir þjóðhátíðar-
daginn í öllum skólum. Þar voru
lærðir ættjarðarsöngvar og yngri
börnin teiknuðu fána og börn í
skrúðgöngu. Einnig var lúðrasveit
skólans æfð, en það eru lúðrasveitir
barna við flesta skóla í Noregi. Þá
var einnig æfð skrúðganga á leik-
velli skólans og stundum farið eitt-
hvað lengra. Börnin voru ljómandi
af ánægju við þessar æfingar. Allir
Jökull: Já, auðvitað kann ég að
lesa.
Stina: Eigið þið mikið af bókum?
Jökull: Já, já. Það er til mikið af
bókum, miklu meira en liérna.
Sigga: Eigið þið nokkra biblíu?
Jökull: Já, já. Við eigum biblíu.
Sigga (slær á lærið): Ja, nú er ég
aldeilis ltissa.
Stina: Hvernig eru stafirnir á
ykkar biblíu? Eru þeir svona? (Tek-
ur bók á borðinu og sýnir honum.)
Jökull: Nei, nei. Þeir eru miklu
fallegri en þessir stafir.
Stina (lítur út um gluggann): O,
fólkið er komið heim á tún. Nti
verðum við að flýta okkur úr föt-
unum.
Jökull (fer. Þær fara báðar að
klæða sig úr).
Sigga: Ja, liamingjan góða. Og
skeggið á þér. Blessuð, flýttu þér!
Stína: Og strákurinn er horfinn.
Og ég lieyrði ekkert til lians, þegar
hann fór.
Sigga: Hann hefur auðvitað farið
út urn skráargatið. Það er ég alveg
viss um.
Stína: Heldurðu að það sé mögu-
tegt?
Sigga: Já, það hefur hann gert.
Eins og ég stend hérna. — En göðá,
þú verður að losa kjólinn hennar
Gunnu, ég næ honum ekki.
Stína: Já, já. Ég skal nú koma.
(Hleypur til, en buxurnar fara ofan
um iiana, og hún dettur.)
T j a 1 d i ð.