Æskan - 01.03.1989, Qupperneq 9

á enninu á honum.
Þú ert ekki með neinn hita,
sagði hún svo.
Ég er eeeekkert veiiikur,
baaaaaara hrææææddur,
stamaði Skotti
°g það glamraði
1 tönnunum á honum.
og hljóp svo,
eins og fætur toguðu,
yfir holt og hæðir.
Bræður Tómasínu voru
ekki hrifnir.
Þeir sögðu nefnilega
að hún yrði þeim til skammar.
- Að láta sér detta í hug
~ Ég er svo afskaplega
hræddur við tröööööll,
hikstaði hann.
Þá fór Tómasína að hlæja.
~ Þú þarft ekki
að vera hræddur við mig.
Mér finnst ljótt að hrekkja.
Eigum við að vera vinir?
spurði hún Skotta.
Skotti trúði varla
sínum eigin eyrum
en hætti samt að skjálfa.
^pp frá þessu
v°ru Skotti og Tómasína
bestu vinir.
í*au voru saman
hvern einasta dag.
^g þau flæktust
ut um allan Grænaskóg.
Skotti sat tímunum saman
á öxlinni á Tómasínu
þegar þau fóru um skóginn.
^au skoðuðu blóm
°g hlustuðu á fuglana syngja
°g lækinn hjala.
^g ef þau þurftu að flýta sér
stakk Tómasína Skotta í vasann
að leika við Skotta álf!
Þetta var meiri skömm
en þeir gátu þolað.
Þeir ákváðu að tala
við Tómasínu.
Kvöld nokkurt báðu þeir hana
að koma með út í skóg,
þeir þyrftu að ræða við hana.
Þeir voru mjög reiðilegir.
- Þú átt ekki alltaf
að vera með Skotta!
sagði Tóti.
- Það er bannað
að tröll leiki við álfa,
hvæsti Tumi.
- Það er ekkert bannað,
sagði Tómasína þrjósk.
- Þú gerir okkur að fíflum,
spýtti Tommi út úr sér.
- Viltu að við lemjum þig?
spurði Tolli og kreppti hnefana.
- Þið getið svo sem lamið mig
en ég vil ekki slást,
sagði Tómasína lágt.
Svo byrjuðu trölla-strákarnir
að lemja Tómasínu litlu.
Hún stóð alveg grafkyrr
og hreyfði sig ekki
en sagði bara:
- Æi. . .
- Taktu á móti, æpti Tumi.
En það vildi Tómasína ekki.
Stór tár runnu niður
kinnarnar á henni.
Tyrfingur heyrði lætin
og kom hlaupandi.
- Þið megið ekki
vera að hrekkja Tómasínu,
hún er best í heimi!
hrópaði hann og réðist
á bræður sína.
- Títa, Tala, Todda, Tófa,
komið þið strax að hjálpa mér!
hrópaði Tyrfingur
eins hátt og hann gat.
Og systurnar komu
á harðahlaupum.
Það varð heldur betur
handagangur í öskjunni.
Allir slógust í einni kös.
Nema Tómasína. . .
Hún þurrkaði af sér tárin
og læddist inn í skóginn
þar sem Skotti beið
eftir henni!
ÆSKAJW 9