Æskan - 01.03.1989, Qupperneq 18

Ævintýri Bjössa bollu
TeiKningar: HáKon Aasnes
Texti: Velle Espeland
Litir: Anders Kvále Rue
- Getur verið að fljúgandi furðuhlutur hafi
lent hér í sveitinni? - Þvaður, segir Björg. Óli
hefur hringt í blaðið eftir að hann sá okkur!
Hann hefur haldið að við værum geimverur.
Við verðum að hringja og segja hið sanna í
málinu. - Það stoðar ekki, segir Þrándur.
Okkur yrði ekki trúað.
„Geimverurnar voru þriggja metra háar en
sneggri í hreyfingum en nokkur maður, eink-
um sú minnsta. Eflaust hafa þær komið til að
kanna lífið á jörðinni því að þær tóku með sér
mús.“ - Nei, því yrði aldrei trúað að Óli sá
aðeins þrjá unga krakka og kött! Nú var um
að gera að standa saman og segja ekki orð.
- Jæja, ég verð að undirbúa sýninguna hvað
sem geimverum líður, hugsar Bjössi. Houdim
varð heimsþekktur af því að brjótast út úr
læstum peningaskáp. Ég ætti kannski að
reyna það. Þá mætti auglýsa þannig: „Slöngu-
maðurinn Bjössi bolla smýgur alls staðar út.‘
Nei, annars, ekki bolla. . .
Ef til vill get ég notað þennan gamla eldhús-
skáp. „Herrar mínir og frúr! Nú smeygir
Bjössi, konungur útbrotsmanna, sér inn í eld-
hússkáp. . .“ - Æ, skelfing er þröngt um
mig hér inni. Hvernig í ósköpunum á ég að
komast út?! Hjálp, ég er fastur! Hjálp!
Jónmundur Ingimundur Sigmundar er á
gangi og sér eitthvað hreyfast við hlöðuvegg-
inn. - Þetta er undarlegt! Hvaða verur eru nú
á kreiki? hugsar hann. Honum kemur í hug
frásögnin í blaðinu. - Ætli þessi vera sé úr
fljúgandi furðuhlut? Já, það mætti segja mér
það. . .
Bjössi er argur. Hann safnar kröftum
sparkar fjalirnar lausar og hurðina úr! Síðari
skellir hann hattinum á höfuð sér og rís hæg1
upp. En Jónmundur Ingimundur Sigmundar
hefur fengið nóg og hraðar sér á brott-
- Hjálp, Marsbúar ætla að taka mig. . ■