Æskan - 01.03.1989, Qupperneq 32

GRIN
Foreldrar Siggu litlu þurjtu að
Jara að heiman og komu henni
Jyrir hjá nágranna sínum.
Fyrsta kvöldið, sem Sigga var
þar, vildi hún ekki borða.
- Líkar þér ekki maturinn?
spyrkonan.
- Nei, segir Sigga.
- Hvað er hún mamma þín
vön að geja þér?
- Soðin egg, segir Sigga.
Konan Jór þegar Jram í eldhús
og sauð egg. Þegar hún kom
með þau vildi Sigga ekki líta við
þeim.
Konan varð hissa.
- Sagðirðu ekki að mamma
þín væri vön að geja þér soðin
egg?
- Jú, sagði Sigga, en ég borða
þau aldrei.
Villi var í skammarkróknum
daujur og argur og sýtti þar. Allt
í einu sagði hann upphátt:
„Ég get ekki gert að því þó að
ég sé gallaður. Ég hej aldrei
heyrt getið nema um einn galla-
lausan dreng.“
„Og hver var það?“ spurði
móðir hans.
„Pabbi, þegar hann var Utill.“
Steinn hajði verið úti að leika
sér með öðrum börnum en kom
hlaupandi inn til mömmu sinn-
ar með öndina í hálsinum og
sagði:
- Mamma er Kölski maður?
- Nei, nei, hann er miklu
verri en nokkur maður, sagði
mamma hans.
- Er hann þá kvenmaður?
Lögregluþjónn: Hvar átt þú
heima?
1. Jlækingur: Hvergi.
Lögregluþjónn: Og þú?
2. Jlækingur: Beint á móti hon-
um.
Stína var nýkomin í sveit. Þar
voru margir hestar og þar á
meðal Jolaldsmeri. Bóndakon-
an Jór að Jræða Stínu:
- Sjáðu, þessir tveir stóru
hestar þarna eru pabbi og
mamma litlajolaldsins.
í sama bili hneggjaði tryppi
skammtjrá.
- Og þarna hnerraði vinnu-
konan, sagði Stína.
Inga litla var ákajlega sam-
haldssöm og alla þá peninga,
sem hún eignaðist, lagði hún í
bankann. Einu sinni var hún á
gangi með mömmu sinni og áttu
þær leið Jram hjá bankanum.
Inga vildi þá endilega Jara þar
inn.
- Þú ætlar þó ekki að taka út
peningana þína, Inga mín?
sagði mamma.
- Nei, en ég ætla að sjá hvað
hrúgan er orðin stór.
Lítil stúlka segirjrá því í skólan-
um að hún haji eignast bróður.
Þá segir önnur að hún muni líka
eignast bróður bráðum.
- Hvernig veistu að það verð-
ur bróðir? spurði kennarinn.
- Jú, í Jyrra hvíldi mamma
sig ojt og þá eignaðist ég systur
en nú hejur pabbi hvílt sig ojt og
þá verður það bróðir.
Pabbi ætlaði að búa lítinn son
sinn undir þau gleðitíðindi að
nú Jjölgaði bráðum í Jjölskyld-
unni.
- Veistu það, sagði hann, að
storkurinn gamli hejur verið á
Jlökti að undanjörnu og. . .
- Hamingjan góða, sagði
drengurinn, ég vona að hann
geri mömmu ekki neitt. Hún er
ólétt eins og þú veist.
- Ég þarf aðjara upp í tukt-
hús.
- Og hvaða erindi áttu þang-
að?
- Ég þarf að tala við Janga
sem stal bílnum mínum. Hann
þarf að Jræða mig um hvernig í
skrambanum hannJór að því að
koma skijóðnum í gang.
Sunnudagaskólakennari var að
útskýra Jyrir börnunum að
menn Jengju alltaj laun Jyrir
það að vera góðir. Svo snýr
hann sér að lítilli stúlku og spyr:
- Launar mamma þín þér
það ekki alltajþegar þú ert góð?
- Jú, þá losna ég við aðjara í
sunnudagaskólann.
Mamma var vön að bjóða börn-
unum góða nótt með kossi. Eitt
kvöld var hún þreytt og sagði
þeim að Jara upp á lojt og hátta.
Svo sagði hún við það yngsta,
dreng á Jjórða ári:
„Heldurðu að þú getir ekki aj-
klætt þig sjáljur?“
„Jú,“ sagði hann stúrinn, „en
ég get ekki kysst sjáljan mig.“
- María hajði verið í sunna-
dagaskóla og kennarinn lagt út
aj orðunum: „Guð er alls staðar
nálægur.“
Seinna um daginn, þegar
María sat við borðið heima oý
var að drekka te með pabba sía-
um og mömmu, spurði hún:
„Mamma, er Guð alls staðar?'
„Já, elskan.“
„Er hann hérna í eldhúsinu?"
„Já, vina mín.“
„Er hann hérna í stojunni?"
„Já.“
„Er hann í bollanum mínum?"
„Já.“
Þá brá María við, skellti lójan-
um yjir bollann og sagði sigd
hrósandi:
„Nú náði ég honum.“
Inguitn Þórðardóttir tók saman.
32 ÆSKMT