Valsblaðið - 11.05.1973, Blaðsíða 26

24
VALS BLAÐIÐ
kostar peninga, og þar sem fjárhagur
deildarinnar er ekki sterkur, er mér
ljóst að þetta verður erfitt við að fást.
Deildin verður nú 5 ára í ár, og er
ætlunin að koma á opnum mótum af því
tilefni. Er ætlunin að efna til móta í
A-flokki og meistaraflokki, þar sem boð-
in verður þátttaka félögunum í Reykja-
vík, Akranesi og Vestmannaeyjum. Síð-
ar í vetur verður svo komið á mótum
fyrir yngri félaga.
Hugmyndin er að beina starfinu að
unglingunum eftir því sem hægt er í
vetur, því öðru vísi getum við ekki alið
upp keppnisfólk í félaginu.
Við höfum ráðið Rafn Viggósson aft-
ur til að leiðbeina og kenna í vetur.
Hann fór á námskeið í Danmörku í
haust, og væntum við mikils af honum,
og við það bætist, að honum til aðstoðar
koma á hverja æfingu hjá þeim ungu
menn úr stjórninni og áhugasamir fé-
lagar.
Það sem háir okkur mest og stendur
starfseminni fyrir þrifum er tímaleysi
í húsinu, og á meðan ekki fæst lagfær-
ing á því er vai'la við því að búast að
við getum alið upp stóran hóp af keppn-
isfólki. Til þess að svo megi verða þurf-
um við að skapa því æfingamöguleika.
Mér finnst það lágmark, að láta þeim i
té tvo tíma á viku, ef verulegur árang-
ur á að nást. Ef aðalstjórn vill leggja
áherzlu á, að við ölum upp keppnisfólk,
þá þarf hún að leggja á ráð um að veita
deildinni fleiri tíma.
Það er rétt að það komi hér fram, að
í framtíðinni verður gengið eftir því að
tímar þeir, sem við höfum til ráðstöfun-
ar til útiána, verða ekki geymdir eins
og verið hefur. Þeir verða auglýstir og
þá verða menn að gefa sig fram og fast-
setja þá og greiða. A þessu hefur verið
misbrestur, og bezt fyrir alla að þar
fari ekkert milli mála fjárhagslega eða
hvað snertir nýtingu á tímum. Þetta
verður auglýst í Iþróttahúsinu í tæka tið.
Þá vil ég minnast á, í sambandi við
innanfélagsmótin, að mér finnst það
mikið sinnuleysi af Valsmönnum að það
skuli þurfa að hringja í þá til að taka
þátt í sínu eigin móti. Mér finnst það
benda til svo mikillar deyfðar að ófært
er, og vona ég að til þess komi ekki á
komandi vetri.
F. H.
Ekki er öll von úti
Viðtal við Inga ICf/rinils.
Til þess að fræðast svolítið um
bridge-mál Vals náðum við í Inga
Eyvinds og báðum hann að segja frá
þeim málum.
Ingi hefur um langan tíma verið
einn af áhugasömustu bridge-mönn-
um Vals, og er því kunnugur öllu er
varðar bridge innan félagsins, allt frá
byrjun. Hann sagði m. a.: Innan Vals
er starfandi nefnd sem hefur það
verkefni að sjá um bridge-mót og til
að vekja athygli á bridge. í henni eru
Sigurður Marelsson, Tryggvi Gísla-
son og Ingi Eyvinds. Valsmenn munu
hafa byrjað að spila bridge í Skíða-
skálanum á hans velmektarárum, þeg-
ar þangað sóttu fjöldi Valsmanna,
karla og kvenna. Þar var oft glatt á
hjalla, og þegar ekki gaf á skíði vegna
veðurs var slegið í bridge. Það má
líka segja, að þar hafi byrjað sú
keppni sem alla tíð síðan hefur verið
efnt til og þá í Félagsheimilinu eftir
að Skíðaskála-lífið dróst saman og
hætti. Skipulagða keppni hefur ekki
verið beinlínis um að ræða. Þó hefur
alltaf verið komið á tvímennings-
keppni einu sinni á vetri, með þó
nokkuð góðri þátttöku. Efnt var t. d.
til afmæliskeppni s.l. vetur og sig-
urvegarar urðu þar þeir feðgarnir:
Tryggvi Gíslason og Gísli Tryggvason.
Þátttakan á undanförnum vetrum
hefur verið um 15 til 20 pör, sem
í knattspyrnu er sá háttur á hafð-
ur, að þá er leikmaður hefur unnið
sér til þriggja „bókana“ hjá dómara
vegna endurtekinna eða grófra brota
verður hann að þola leikbann. Er ekki
að efa, að þetta stuðlar að því, að
leikurinn fer prúðmannlegar fram en
ella. Leikmenn gæta skaps síns bet-
ur, ljót orð og mótmæli við dómara
heyrast síður og síðast en ekki sízt
er þess frekar gætt en áður að brjóta
ekki gróflega á andstæðingi sínum.
Það álit mun nú almennt fara vax-
andi meðal handknattleiksunnenda,
að leikurinn verði sífellt grófari og
ljótari á að horfa sökum pústra og
hrindinga. Þó verður að hafa í huga,
að handknattleiksmenn eru yfirleitt
í mjög góðri líkamsþjálfun og því vel
undir það búnir að mæta harðskeytt-
um andstæðingum. En því verður eigi
móti mælt, að oft keyrir úr hófi fram
hvað hörku og sviptingar snertir. Vil
ég meina að leikreglurnar eigi tals-
verða sök á þessari þróun leiksins og
þá um leið túlkendur þeirra, dómar-
arnir. 1 reglunum eru ekki til sams
konar ákvæði og í knattspyrnulögun-
um um leikbann. Vel mætti hugsa
sér, að t. d. ákveðinn fjöldi áminn-
inga og brottrekstra af leikvelli nægði
til að leikmaður yrði settur í bann.
Væri og nauðsynlegt, að komið yrði
verður að kalla sæmilegt, og keppnin
gengið vel. Má þar nefna Örn Ing-
ólfsson, sem hefur verið mjög dug-
andi að koma þessari keppni á.
Reynt hefur verið að hafa opið hús
í félagsheimilinu og meðal annars
var auglýst ákveðið kvöld, en eng-
inn mætti. Þórður Þorkelsson hefur
mjög hvatt til þess að reyna þetta til
þrautar og vekja Valsmenn og konur
af svefni, og hingað til hefur sú til-
raun ekki borið árangur. Það er þó
rétt að taka það fram að erfitt er
að samræma þessa starfsemi vegna
þess að öll kvöld vikunnar eru æf-
ingar hjá flokkum Vals á hinum ýmsu
tímum og svo eru keppnir hjá þeim
um helgar. Ekki höfum við þó gefið
upp alla von enn og reynum nú að
fá til okkar eldra fólkið, sem ekki
er að jafnaði við íþróttaæfingar, en
það er eins og alltaf þurfi að vera
að efna til keppni í bridge til þess
að fá mannskapinn hingað, sagði Ingi
að lokum. F. H.
á fót aganefnd, er fjallaði um mál
einstakra leikmanna og veitti þeim
skjóta úrlausn. Ég minntist á að dóm-
ararnir ættu hlut að máli í þessari
,,öfugþróun“ leiksins. Þar eru þeir þó
ekki allir sama marki brenndir. Oft
vill þó brenna við, eins og dæmin
sanna, að leikir leysist upp í slags-
mál vegna linkindar dómara. Þykir
mörgum harla ófögur sjón að sjá
leikmann rétta andstæðingi sínum
bylmingskjaftshögg eða reyta hár
hans í bræði sinni. Það eina sem dóm-
ari getur gert í slíkum tilvikum, er
að vísa hinum seka af leikvelli um
stundarkorn, en sökudólgurinn er óð-
ara kominn inn á völlinn aftur eins
og ekkert hafi í skorizt og honum
verður áreiðanlega teflt fram í næsta
leik liðsins til að berja á andstæð-
ingunum. Þótt leikmenn séu allflest-
ir miklir að burðum og „með skap“
eins og íþróttamönnum sæmir, þá er
leikurinn til þess gerður, að kraftar
þeirra og hæfni fái notið sín gegn
andstæðingunum á skynsamlegan og
drengilegan hátt.
Því er það eindregin skoðun mín,
að taka beri upp ákvæði um leikbann
í handknattleiksreglurnar og beita
þeim síðan til að „kæla ruddalegustu
leikmennina“ a. m. k. um stundar-
sakir.
Jón Kavlsson:
Leikbann
VitlsnuMin «g konnr!
I*sn> er einkenni góslrsi Isimsinnsi
sn> inöglsi ekki ei>si mólmsrlsi dóinsirsi í
leik. Ilvernig liri'gsl |iú vii>, ef ]iér finnsi
ilómsiri hsifsi gi'rl ]iór rsmgl I iI.