Valsblaðið - 11.05.1973, Qupperneq 31

VALS BLAÐIÐ
29
Fi'ímann Helgason:
Við hringborðið
Við í blaðstjórninni höfum annað
slagið verið að reyna að koma með
nýja þætti í blaðið, ef það gæti orðið
til þess að auka fjölbreytni blaðsins
og gera það líflegra og virðist mér
því hafi verið vel tekið.
Að þessu sinni förum við af stað
með þátt sem við köllum: Við hring-
borðið, og er ætlunin að ræða þar við
hópa sem á einhvern hátt eru í sviðs-
ljósinu, en þó þannig að þar þurfi
að kryfja til mergjar mál er Val
snerta og þurfa lagfæringar við. Er
því gert ráð fyrir, að kalla til menn
sem telja verður kunnuga því máli
sem fyrir liggur, og til þess er ætl-
azt að þeir verði hreinskilnir við
sjálfa sig og félag sitt og málefna-
legir í framsögn sinni.
Undir þennan þátt geta því komið
öll þau mál sem félagið fjallar um,
hvort sem það eru framkvæmdir, störf
í deildum eða nefndum, eða árangur
í íþróttum. Slíkur þáttur í blaðinu
gæti líka orðið til þess að frekari um-
ræður yrðu meðal félagsmanna þar
sem þeir hittast og gæti á þann hátt
fært þá nær þeim erfiðleikum sem
alltaf eru að skjóta upp kollinum.
Við lítum svo á að því betur sem
félagsmenn kynnast erfiðleikunum,
þá verði þeir betur undir það búnir
að takast á við erfiðleikana, og félag-
ið einnig sterkara.
Að þessu sinni þótti okkur eðli-
legt að byrjað væri á ,,andliti“ fé-
lagsins — meistaraflokki — þar sem
svo mörgum hefur þótt, að árangur-
inn yrði ekki eins góður og ætla
mætti, þegar geta hvers einstaklings
liðsins er athuguð.
Við ákváðum því, að fá nokkra
einstaklinga liðsins, og þá miðað svo-
lítið við aldur og reynslu, þó að allt-
af megi deila um það, hver eða hverj-
ir eigi að sitja fyrir svörum hverju
sinni.
Þeir, sem við völdum, voru: Sig-
urður Dagsson, Jóhannes Eðvaldsson,
Þórir Jónsson og Vilhjálmur Kjart-
ansson og lögðum fyrir þá nokkrar
spurningar:
Fyrsta spurning: Eruð þið ánægðir
með árangurinn í meistaraflokki í
sumar?
Sigurður: Ég er ekki ánægður með
hann, þó að við kæmumst þetta áfram
í bikarkeppninni, þá tel ég að útkom-
an hafi ekki verið sem skyldi.
Jóhannes: Ég er sammála Sigurði
og svar mitt er stórt nei.
Þórir: Ég er á sama máli og síð-
ustu ræðumenn.
Vilhjálmur: Ég er alls ekki ánægð-
ur með þetta heldur.
Önnur spurning: Hvað var að?
Sigurður: Það er nú dálítið erfitt
að svara því í stuttu máli. Það var
sjálfsagt margt að, það vill oft vera
svo þegar illa gengur. Ósamstæða
kemur fljótt í hugann, og hefur það
oft verið rætt innan og utan flokks-
ins. Ég held að það hafi verið ósam-
staðan í liðinu öllu sem var aðalor-
sökin og þó sérstaklega þegar fór að
líða á keppnistímabilið. Má í því sam-
bandi benda á, að þegar við fórum
til Eyja vantaði sex menn af þeim
sem byrjuðu í vor og voru fastir
menn í liðinu. Það var eins og menn
væru ýmist að koma eða fara allt
sumarið.
Jóhannes: Þegar við byrjuðum síð-
astliðið vor gekk þetta vel og við ætl-
uðum að vinna alla leiki, en svo töp-
um við, og við ætluðum bara að vinna
næsta leik, en það gekk ekki, menn
urðu ,,svekktir“ og þá sérstaklega í
lokin. Róbert og Hörður hættu og
ungir menn komu í staðinn, sem er
allt í lagi, en við máttum ekki við
því að missa þessa tvo menn. Menn
gátu ekki tekið sér frí á laugardags-
morgni, þegar við fórum til Eyja.
Það fannst mér nokkuð skrýtið.
Þórir: Ástæðan er vafalaust marg-
þætt. Þegar ég kom í liðið í sumar
fannst mér mikill glundroði í því, eng-
in samtök, það var eins og það væri
enginn áhugi fyrir því að ná árangri.
Menn mættu þarna, þar var pískr-
að í tveim—þrem hornum, síðan byrj-
aði æfingin og þá voru ef til vill ekki
mættir nema 6 eða 7 úr liðinu; þá
vantaði yfirleitt þennan kjarna, eða
mennina sem hafa verið toppurinn
hjá Val undanfarin ár. Það virtist
ekki vera neinn áhugi fyrir æfingun-
um. Ástæðan?
Þjálfarinn var of linur og lét þetta
viðgangast; hann hefði átt að gera
róttækar aðgerðir, m. a. með því að
kippa ýmsum mönnum út úr liðinu,
sem áttu þar ekki heima vegna óreglu
og annarrar hegðunar. Þegar menn
fá að haga sér svona, fer allt í óefni.
Fyrir leikinn í Eyjum vöknuðu menn
og þá fyrst var breytt til, og ég vil
segja að sá hópur hafi verið sá bezti.
Vilhjálmur: Það, sem mér finnst
helzt að, er áhugaleysi leikmanna,
þeir vilja ekki leggja að sér, svo kem-
ur einnig til skipulagsleysi. Óregla er
innan liðsins, ekki aðeins er varðar
áfengi eða tóbak, en það er ýmislegt
annað, svo sem mataræði, hvíld o. fl.,
sem við þekkjum ekki nóg inn á til
að fara eftir því. Samkeppnin er orð-
in það mikil í áhugamennskunni, að
við verðum að reyna að líkjast meira
atvinnumönnunum ef við ætlum að
komast eitthvað áfram. Þálfarinn og
stjórnendur voru ekki nógu ákveðnir
og gott dæmi um það var fyrir einn
leikinn í íslandsmótinu, að 5 mín.
fyrir leikinn var ekki búið að velja
liðið. Þegar þjálfarinn var spurður
um liðið, vissi hann ekkert um það
hvernig það vrði skipað. Hann ætl-
aði að láta tiltekna tvo menn velja
liðið og fannst mér það ákaflega vafa-
samt.
Á miðju keppnistímabilinu var mik-
ið rætt um óreglu og nú skyldi vera
tekið hart á henni. Settur yrði vörð-
ur við veitingahúsin til að fylgjast
með hvort leikmenn sæktu þessa staði.
Nú, svo skeður það, að leikmaður
brýtur og segir þjálfaranum frá því.
Mér féll ekki svar þjálfarans: Þetta
hefur verið mjög lítið, við skulum
gleyma þessu. Meðan haldið er svona
áfram, er ekki við því að búast að
okkur farnist vel eða gerum eitthvað
stórt.
Þriðja spurning: Eruð þið ánægðir
með aðstöðuna hjá Val eins og hún
er?
Sigurður: Ég er nokkuð ánægður
með aðstöðuna, það má deila um ein-
stök atriði, en yfir höfuð held ég að
aðstaðan sé eins og við getum kraf-
izt. Þó vil ég nefna að við æfum á
grasinu langt fram á vor án þess að
hafa fulla stærð á mörkum.
Jóhannes: Mér finnst grasvöllurinn
óhæfur, en nú er verið að gera nýjan
völl, og það tekur því kannske ekki
að ráðast í að lagfæra gamla völlinn
fyrr en hinn nýi er kominn í gagnið.
Ég er sammála Sigurði um mörkin.
Mér finnst líka að það þyrfti að bæta
við 3—4 lömpum, þannig að lýsing
yrði sæmilega góð.
Þórir: Á íslenzkan mælikvarða tel
ég að við séum mjög vel settir hér á
Hlíðarenda. Margir ágætir vellir og
fallegt umhverfi. Mér finnst líka vanta
svonefnda skotpalla, sem forráðamenn
í Val hafa séð erlendis. Netum fyrir
aftan mörkin tel ég nauðsynlegt að
koma upp. Það, sem mér finnst ein-
kenna Hlíðarenda, þegar maður er að
æfa og leika hér á sumrin, er hve
umhverfið er fagurt.
Allir lögðu þeir til, að settur yrði
skotpallur við völlinn og net fyrir aft-
an mörkin.
Vilhjálmur: Ég er tiltölulega
ánægður með aðstöðuna eins og við
getum ætlazt til. Það er þó viss að-
staða hér, sem við notfærum okkur