Valsblaðið - 11.05.1973, Síða 43

VALSBLAÐIÐ
41
um og góðum Valslögum í hæfilegri
blöndu við lög, sem urðu til í ferð-
inni. Ef einhver flokkur var að keppa
voru hinir ætíð mættir til að hvetja
hann. Valsklappið glumdi eftir hvert
mark og yfirgnæfðum við undan-
tekningarlaust köll áhangenda and-
stæðinganna.
Okkur telpunum gekk ágætlega
í mótinu og komumst við áfram í
milliriðil, en eftir jafnteflisleik í
honum fór fram úrslitakeppni, sem
við töpuðum og komumst við því ekki
lengra. Við vorum betri aðilinn í
leiknum en bárum of mikla virðingu
fyrir andstæðingnum.
Flestum dögum var varið á íþrótta-
svæðinu því að alltaf var einhver
flokkur að keppa. Á kvöldin var farið
í Tívolí eða dvalizt í skólanum og eitt
skipti héldum við kvöldvöku úti undir
berum himni.
Laugardaginn 29- júlí fóru úrslita-
leikirnir fram í KB höllinni og var
þar geysiskemmtileg stemning. Verð-
laun voru afhent og mótinu slitið.
Um kvöldið var farið í bíó en myndin
var grautfúl og fáir entust til að
horfa á hana. Á sunnudaginn var
farið í dýragarðinn og er sú ferð ó-
gleymanleg. Þar litum við augum
ýmis undradýr og furðufugla. Mesta
athygli vöktu þó „frændur okkar“
aparnir, var þetta í fyrsta sinn, sem
sumir sáu góða spegilmynd af sjálf-
um sér. í dýragarðinum keyptu flest-
ir zoo-húfur, gular og æðislegar, sem
voru upp frá því nokkurs konar tákn
fyrir hópinn.
Mánudaginn 31. júlí flugum við til
Svíþjóðar og var Kaupmannahöfn
kvödd með söknuði þar sem dvölin
þar hafði verið mjög ánægjuleg. Við
lentum í Gautaborg og var ekið þaðan
Geirarður Geirarðsson er fjölhæfur mjög.
Hér middar hann Hörpu, eftir leik í utan-
ferð unglinganna í sumar.
til Partille, sem er smábær rétt fyrir
utan Gautaborg. Fannst okkur heim-
ilislegt að sjá á leiðinni það sem kallað
er landslag. Við telpurnar fengum
þær ánægjulegu fréttir, að við ættum
að gista á hóteli. Piltarnir skyldu
hinsvegar búa í íþróttahúsi við völl-
inn, sem var miður ánægjulegt þ. e.
a. s. fyrir þá. Aðstaðan á hótelinu
var hin ákjósanlegasta og hótelstjór-
inn framúrskarandi almennilegur.
Við deildum okkur niður í fjögur
herbergi og skipaðar voru ,,mömmur“
í hverju þeirra, sem skyldu hafa um-
sjón með því að allar færu að settum
reglum. ,,Amma“ (Jóna) hafði yfir-
umsjón með störfum þeirra. Þess
skal getið að þetta fyrirkomulag
gafst mjög vel-
Diskótek var á hótelinu og þangað
fórum við nokkrum sinnum. Þegar
ein stúlkan vildi tjá hug sinn fyrir
einum útlendum pilti, sem hún hafði
kynnzt, var hún ekki betur að sér
í viðkomandi máli en það að hún
sagði: „Jeg elsker jeg“. Fer ekki
sögum af því hvernig stráksa varð
við.
Farið var í Tívolíið í Gautaborg,
(Liseberg) og fannst okkur það ekki
síðra heldur en Tívolíið í Kaupmanna-
höfn.
Árhus KFUM keppti tvo leiki í
íþróttahöllinni í Partille og sáum við
Bjarna Jónsson þar í keppni með fé-
lögum sínum.
Partille cup var minna heldur en
mótið í Kaupmannahöfn. Okkur
fannst þátttakan í því þó ánægjulegri,
má vera að árangurinn ráði þar
nokkru um. 2. fl. kvenna stóð sig mjög
vel í mótinu og sigruðu þær flesta
andstæðinga sína með miklum yfir-
burðum.
Hljómsveitin Últ-Val lék oft í utanferð-
inni (handboltans) við inikinn hávaða og
fögnuð. Notuð voru öll tiltæk áhöld til
að skapa hávaðann. Frá vinstri: Davíð,
Björn, Steindór.
Að kvöldi þess 5. ágúst var mótinu
slitið með verðlaunaafhendingu. Lið,
sem urðu númer 1 og 2 í sínum ald-
ursflokki, fengu verðlaunin. 2. fl. kv.
hlaut styttu til eignar og sérhver
þeirra fékk minnispening. Verðlaun
voru einnig veitt þeim leikmanni,
sem hafði staðið sig bezt í sínum
aldursflokki. Þegar þulurinn er kom-
inn að 2. fl. kv- kallar hann nr. 10
Valur, ísland. Við krakkarnir viss-
um við hverja var átt, þetta var
auðvitað Svala, sem stóð sig frábær-
lega vel bæði í Kaupmannahöfn og
Partille. Ekki voru það færri en 10
víti sem hún eyðilagði fyrir mót-
herjunum þegar hún gekk glottandi
til „vítaskyttunnar“, rétti henni
boltann og sagði: „Skal du tage vid-
et“. Hvort sem þær skildu það eða ekki
þá hafði þetta áhrif. Hún fékk fal-
lega styttu til eignar.
Eldsnemma að morgni þess 6. á-
gúst var flogið til Osló. Við gistum
í stúdentabænum Sogni. Dagurinn
var frjáls þ. e. a. s. hver gerði það
sem hann vildi.
7. ágúst héldu 30 af 50 manna hópi
heim en hinir komu heim tveimur
dögum seinna.
Þessi ferð var ánægjuleg á allan
hátt. Við sannfærðumst um að við
stöndum jafnöldrum okkar á Norður-
löndum ekkert að baki í handboltan-
um. Þó okkur hafi ekki tekizt að
sigra, þá öðluðumst við dýrmæta
reynslu.
Fyrir hönd okkar telpnanna vil
ég þakka fararstjórunum, Tóta Eyþ.,
Tóta Sig., Bergsteini, Geira og Jónu
fyrir stjórnina á hópnum, en það var
ekki sízt þeim að þakka hversu vel
ferðin tókst.
Alveg saklaust að stela einum og einum
kossi. Óskar og Sigurbjörg í aðalhlut-
verkum. (Utanf. handboltans.. Odda,
Krissa og Kristjana hafa garnan af.