Valsblaðið - 11.05.1973, Síða 49

VALSBLAÐIÐ
47
Steindór
Gunnarsson
2. flokkur
í Reykjavíkurmótinu, og í öðru sæti
í okkar riðli í íslandsmótinu, töpuð-
um þar með 1 marki, en ef við hefð-
um unnið hefðum við komizt í úrslit.
Víkingar voru erfiðastir og Fram
einnig. Þetta hefur gengið þolanlega
í haust. Unnum fyrsta leikinn, en töp-
uðum tveimur næstu. Þetta lið okkar
núna er á fyrra ári, nær allir, svo ég
vona að við höfum mikla vinnings-
möguleika á næsta ári. Þjálfari okkar
núna er Geirarður Geirarðsson og
fellur okkur mjög vel við hann, við
höfum yfirleitt verið heppnir með
þjálfara.
Mér finnst handknattleikurinn held-
ur skemmtilegri en knattspyrna, og
hef ekki áhuga fyrir knattspyrnu-
þjálfun innanhúss.
Ég tók þátt í ferð handknattleiks-
fólks Vals í sumar til Norðurlanda
og þótti það mjög góð ferð og lær-
dómsrík.
Aldursskipting þar úti var önnur
en hér er, þannig að við urðum að
leika við eldra fólk en við erum. Það
sýndi sig að við veittum þeim jafna
keppni og komumst í 8 liða keppn-
ina, og urðum þar í undanúrslitum,
af 32 liðum sem byrjuðu. Einna eftir-
minnilegasti leikurinn í þessari keppni
var leikurinn við Brennen í Svíþjóð.
Var hann jafn og tvísýnn, og var það
langskytta sem gerði út um hann, en
við töpuðum 13:11. Dvölin í Svíþjóð
var skemmtileg, við héldum þar til
í íþróttaháskóla og var öll aðstaða
þar til æfinga mjög góð.
Félagsandinn í ferðinni var prýði-
legur á alla lund, við vorum mikið
saman og kynntumst vel. Ferðinni
var líka mjög vel stjórnað, en Þórar-
inn Eyþórsson var aðalfararstjóri.
Mér finnst nokkuð vanti á að
krakkarnir fái tækifæri til að koma
saman í Félagsheimilinu og taka þar
þátt í spilakvöldum, kaffikvöldum og
jafnvel leika borðtennis. Ég held að
það sé nokkuð almennur vilji til slíks
meðal krakkanna.
Ég er ánægður með aðstöðuna hjá
Val, en það væri gott að fá æfingar
í sal sem er eins stór og við erum
látnir keppa í, en við keppum í
íþróttahöllinni, þó að það væri ekki
nema tvisvar í viku, því það er allt
annað að leika þar en í Valshúsinu.
Ég er mjög ánægður með starfsem-
ina hjá Handknattleiksdeildinni. Mér
finnst að of fáir æfi í öðrum flokki,
það vantar samkeppnina um stöðurn-
ar, en ég held að það lagist næsta ár.
Ég horfi yfirleitt á meistaraflokk
Vals í leikjum þeirra og þá reynir
maður að tileinka sér eitthvað af því
sem þeir gera. Mér finnst Stefán einna
skemmtilegastur.
Grímheiður F.
Jóhannsdóttir
2. flokkur
Ég gekk í Val þegar ég var 10 ára
og ástæðan til þess að ég fór í Val
var sú, að bróðir minn æfði hjá félag-
inu, nú og svo var stutt að fara því
að ég á heima í Eskihlíðinni. Auk
þess voru margar vinstúlkur mínar,
sem flestar voru eldri en ég, á æfing-
um í Val og teymdu þær mig þangað.
Mér fannst strax gaman að æfa og
varð fljótt full af áhuga á handbolt-
anum. Þá voru þjálfarar þær Ragn-
heiður og Guðbjörg, og þær sögðu
svo vel til öllum þeim sem voru að
byrja.
Næsta ár fór ég svo að keppa í
öðrum flokki B, því að þriðji flokk-
ur var ekki byrjaður þá. Mig minnir
að fyrsti leikur minn hafi verið við
Fram, og ég held að við höfum unnið.
Annars var ég lítið inná í þessum
leik, en það var skemmtilegt að fá
að vera með. Mér finnst alltaf gaman
að keppa og því eru allir leikir
skemmtilegir, en sá leikur sem ég
man einna bezt, var úrslitaleikurinn
í Islandsmótinu í fyrra, en þá keppt-
um við við FH. Taugaspennan fyrir
leikinn var ofsaleg hjá okkur. Þær
voru þá nýkomnar heim, eftir að hafa
unnið mót í Noregi. Þrátt fyrir allt
vorum við samt ákveðnar að selja
okkur dýrt, og helzt að vinna leikinn.
Þetta byrjaði vel, við skoruðum fyrsta
markið og það næsta og óx okkur
nú kjarkur strax eftir fyrsta markið,
og svo fór að við unnum með mikl-
um yfirburðum. Og það var glaður
hópur sem hljóp útaf vellinum í það
sinn.
Tveir síðustu leikirnir í Islands-
mótinu í sumar voru líka alleftir-
minnilegir, það var rétt áður en við
fórum í Norðurlandaferðina. Við vor-
um allar í einni taugaspennu út af
ferðinni og út af úrslitunum í mótinu.
Við höfðum von um að vinna og mögu-
leika, en þetta ruglaðist allt fyrir
okkur og töpuðum báðum leikjunum,
en við bættum það upp í ferðinni
finnst mér, og eins og málshátturinn
segir: Fall er fararheill.
Ferðin til Norðurlandanna var mjög
skemmtileg og félagsandinn mjög
góður. Við héldum vel saman alla
ferðina, lékum saman, ferðuðumst
saman, spjölluðum saman og sungum
saman.
Mér fannst skemmtilegast í Sví-
þjóð. Þar urðum við í öðru sæti í mót-
inu. Enginn leikur var neitt sérstæð-
ari en annar, þetta var allt eitt ævin-
týri. Það var líka svo gaman að heyra
í krökkunum sem hópuðust utan um
völlinn og hvöttu okkur til dáða.
Þetta var dásamleg ferð. Við erum
enn hátt uppi í skýjunum.
Ég mæli eindregið með því að svona
ferðir verði farnar helzt árlega ann-
að hvort innanlands eða utanlands
eða þá í æfingabúðir að Laugavatni.
Þjálfari okkar er Jóhann Ingi, og
fellur okkur vel við hann.
Áhuginn hjá telpunum er brennandi
og mæta til æfinga eins vel og þær
geta. Ég er mjög bjartsýn með kom-
andi keppnistímabil, enda ekki ástæða
til annars, því að við höfum unnið
alla okkar leiki í Haustmótinu til
þessa. Mér finnst það mættu vera
fleiri kökufundir fyrir okkur og jafn-
vel ferðir í Valsskálann. Ég er viss
um að allt slíkt eflir félagsandann og
þjappar okkur saman.
Körfuknattleikur
Karl
Jensson
fyrirliði 4. fl.
Ég byrjaði að leika við körfu í fim-
leikahúsinu í Reykholti, en ég flutti
til Reykjavíkur á s.l. vori.
Ástæðan til þess að ég fór í Val
var sú að þó að ég ætti heima úti á
landi, hélt ég alltaf með Val. Svo byrj-
aði ég að æfa með Val í haust.
Ég var í barnaskóla (gagnfræða-
deild) á Kleppjárnsreykjum og þá
voru stundum æfingaleikir þar í
körfuknattleik. Við sem áttum heima
í Reykholti skoruðum á úrval úr
Gagnfræðadeildinni, og var það anzi
gaman.
Ég hef leikið einn æfingaleik með
Val á móti Fram og var það fullkomin
keppni. Það var dálítið öðruvísi en
að leika aðeins að gamni sínu, en
þetta kemur allt með meiri æfingum
og leikjum.