Handbók fyrir hvern mann - 01.01.1915, Qupperneq 57

57
eru 39 ára, og þannig framvegis lækka aldurstak-
Hiarkiö um eitt ár í hvert skifti, þar til komið er
niður í 25 ára aldur.
Utsvarsgreiðsla er úr lögum numin sem skilyrði
fyrir kosningarrjetti, og ber því ekki að telja þá
menn nýja kjósendur, sem fullnægt liafa kosning-
arskilyrðum, þegar lög þessi öðlast gildi, að öðru
leyti en því að greiða nægilega hátt útsvar.
Enginn getur átt kosningarrjett, haíi hann eigi,
þá er kosningin fer fram, verið heimilisfastur í
kjördæminu eitt ár.
Sá, sem heflr heimilisfang víðar en á einum stað,
segir sjálfur til, á hverjum staðnum hann vill neyta
kosningarrjettar síns.
Kjörgengur við óhlutbundnar kosningar til Al-
þingis er hver sá karlmaður eða kvenmaður, sem
kosningarrjett á til þeirra, nema þeir dómendur,
sem hafa ekki umboðsstörf á hendi. Petta tekur
þó eigi til þeirra dómenda, er skipa landsyfirrjett-
inn, þá er hin nýja stjórnarskrá öðlast gildi. Enn
fremur er heimilisfesta innanlands skilyrði fyrir
kjörgengi annara en þeirra, sem setu áttu á Al-
þingi, þá er lög þessi öðlast gildi. Kjósa má mann,
sem á lieima utan kjördæmis eða hefur átt þar
heima skemur en 1 ár.
Lög um fasleignamal.
1. gr. Allar jarðeignir, lóðir og liús á landinu skal
meta til peningaverðs 10. hvert ár, þó svo að fyrsta
mat eftir lögum þessum skal fara fram árin 1916
—1918 og því næst 1930 og svo hvert ár, er ártalið
stendur á tug.
2. gr. Hverja fasteign skal meta eins og liún
mundi sanngjarnlega seld eftir gæðum hennar.
Til hliðsjónar við matið skal hafa tekjur þær, er
fást af fasteigninni, leigumála þann, sem er eða