Jörð - 01.08.1942, Page 16

Nú verður mér að spyrja
þig, heimur stáls og styrja:
Er stefnt að röngu miði
að helga frelsi og friði
sitt líf og — heiminn prýða
og paradís sér smíða
úr perlum vizku og gaeða,
úr geislum hugans hæða
og bræðra-
lagi lýða?
Er andans list og göfgi
á þróun haft og höfgi?
Skal hógvær snilligáfa
á refilstigum ráfa?
Er mannvit ólánssending? —
Er myrkrið leiðarbending?
Er meira vert um hýðið
en kjarnann — kostasmíðið? —
Er stríðið
lokalending?
Nær rennur upp sá dagur,
að hækki mannkyns hagur,
að horfi í átt til friðar,
að þokist hurð til hliðar,
sem bróðurdreyra slegin
oss byrgði gæfuveginn?
— að blindri kúgun linni,
að frelsið mátt sinn finni
og vinni
sigursveiginn?
Því hvað er við það unnið
að vita’ allt brælt og brunnið,
sem byggðu iðnar hendur,
að leggja akra’ og lendur
í rúst — og fórna blóði?
Er bölið mannkyns-gróði? —
Nei, böl er Öfugstreymi
í hjartaköldum heimi
á sveimi’ í
feigðarflóði.