Jörð - 01.08.1942, Blaðsíða 38

bókum afa míns og handritum. í samnáði við frænda
minn, Jón konsúl Vídalín, aflienti ég Landsbókasafninu
kistu þessa, en við frændur iögðuni svo fyrir, að ekki
mætti gefa neitt út af þessu fyrr, en að 50 árum liðnum.
Enda kom Páll Eggert Ólason síðar til mín og spurði
mig að, hvort ekki mætti liann setja í Þjóðvinafélags-
almanakið fróðleik úr ritum þessum, sem ekkert gæti
meitt núlifandi menn. Annars er mér kunnugt um, að
fyrir löngu er liúið að raða bréfasafninu.
). Ég lief getið þess, að afi minn átti óvenjulega mikið hóka-
safn.
5. Húsi því, er hann byggði í Akureyjum, hef ég lýst.
(i. Snæhjörn Ivristjánsson í Hergilsey, sem þekkti síra Frið-
rik vel, lýsir honum svo, að hann liafi verið góður maður,
tryggðatröll, en nokkuð viðsjáll, ef þvi var að skipta; en
er það nú ekki, piltar, einkenni á mörgum, er skara fram
úr, að þeir þykja viðsjálir og eiga óvini?
7. Hann sá fyrir fimm vinnuhjúum sínum í mörg ár, eftir
að þau voru orðin óvinnufær. Þau höfðu slofu fyrir sig
ú heimili hans til dauðadags.
Er þetta ekki allt likt Sigvalda presti?
Síra Sigvalda er svo lýsl í „Manni og konu“, áð liann hafi
verið grimmur, hréfaþjófur, undirförull og rógberi, og „af
I)ókum var hann ekki ríkari en milli húsgangs og hjargálna11.
Á TILFÆRI ég nú lýsingu skólameistara
presti og Friðriki Eggerz:
á Sigvalda
„Þá þykjast Vestfirðingar gerla vita deili iá fyrirmvnd öðl-
ingsins Sigvalda prests. „Við kveðmn ekki upp úr með Sig-
valda prest“, segir frú Theodóra af mikilli nærgætni við
afkomendur liins vestfirzka „dánumanns", er Jón Thorodd-
sen hefur gert svo mikla sögu af. Vestfirzk merkis- og gáfu-
kona hefur sagl mér, að ])að orð hafi farið af þeim drottins
smurða, fyrirmyndinni, að hann hafi verið undirförull, ró-
legur i fasi og tali, blíðmáll, einkar lagið að fara i kringum
menn og koma ár sinni vel fvrir horð. Gáfaður var hann tal-
inn. Jón Thoroddsen flikar að sönnu lítið hæfileikum hans
104
JÖBÐ