Jörð - 01.08.1942, Síða 35
ekkert starf er fullnumið fyrr, en það er unnið með ákveðn-
um hraða, og mörg störf þarf að vinna með ákveðnum hraða
lil þess, að þau séu vel unnin. Að okkur sést yfir þetta, kem-
ur af því, að við berum ekki tillilíðilega virðingu fyrir vinn-
unni. Það er skortur á verkmenningu.
NÚ MÁ EKKI skilja orð mín þannig, að við kunnum eng-
in störf til fullnustu. Mörg störf, til dæmis ýms hey-
vinnustörf, kunnum við mjög vel, en við gerum okkur yfir-
leitt ekki grein fyrir því, live langt nám Iggur á bak við þessa
kunnáttu, t. d. að saxa og taka upp fang. Sýndu manni, sem
aldrei hefur gert það, hvernig hann eigi að fara að því og láttu
bann svo leika það eflir og í flestum, eða öllum tilfellum, fer
það í algerðum handaskolum. Eða þá sláttur með orfi og ljá.
Það er starf, sem útheimtir geysilega æfingu, þótt útyfir taki,
þegar slegið er í þýfi; fullkomna æfingu í því starfi er aðeins
'iægt að fá með stöðugri æfingu frá barnæsku. Yfirleitt ger-
l|m við okkur þetta ekki ljóst og þess vegna leggjum við ekki
rétt mat á þau störf, sem við kunnum ekki.
Við lifum á umbrotatímum, þegar allt atvinnulíf þjóðar-
uniar tekur örum breytingum; við erum knúðir til þess að
taka upp ný störf og starfsaðferðir, sem við ekki kunnum,
en leggjum á hylluna þau störf og aðferðir, sem við kunn-
lun. Við nálgumst þvi mjög það ástand að kunna ekkert til
Mitar. Því gamla erum við að týna niður, en höfum ekki
úert það nýja. Ef við ekki skoðum vinnuna í réttu ljósi og
með tilhlýðilegri virðingu, er verkmenning okkar í algerðri
úættu. Við þurfuin að gera okkur það ljóst, að öll störf þarf
læra og að við þurfum að ná ákveðinni æfingu í hverju
■starfi, til þess það sé fullnumið, og að störfin þurfa um fram
aHt að vera fastur liður í uppeldi kynslóðanna.
Ég
er varla nægilega kunnugur sjávarútveginum, öðrum
uðalatvinnuvegi þjóðariimar, til þess að vera dómbær um,
^vernig ástandið er þar í þessum efnum, en ég befi það þó
d hlfinningunni, að fólkið, sem vinnur við þennan atvinnu-
Veg, tileinki sér fljótar nýjar starfsaðferðir, heldur en fólkið,
sem vinnur í sveitunum. Ef lil vill vinnur fólkið við sjávar-