Jörð - 01.08.1942, Qupperneq 40

vestfirzki, er Sigvaldi klerkur er gerður í líkingu við, ginnti
jörð af manni.“
Við ættingjarnir höfuni alltaf lilegið að þessari lygasögu.
Langafi minn, Eggert prestur, keypti kol af Magnúsi
bónda í Tjaldanesi, Dalgeirsstaði í Miðfirði. Afsalsbrcfið var
skrifað og peningarnir taldir fram á borðið — svo segir í
þessari munnmælásögu —■ vottarnir gengu út, og voru þeir
feðgar tveir einir eftir í stofunni og Magnús. Þeir feðgar áttu
])á að Iiafa tekið peningana og sagl við Magnús daginn eftir,
að þeir befðu greitt kotið.
Þessi glæpasaga er nú ekki vel Irúleg um jafn merka menn
og þá feðga, sem þess utan voru auðugir eftir íslenzkum
mælikvarða. Ég nenni ekki að tala frekar um þessa Gróu-
sögu, en vil í allri vinsemd benda eða ráðleggja skólameist-
ara að leita i veðmálabókum Dalasýslu, Mýrasýslu og
Strandasýslu, því þar mun bann finna vottorð þinglesið, út-
gefið af Magnúsi bónda í Tjaldanesi, þess efnis, að þeir Ball-
arárfeðgar bafi greitt bonum andvirði kotsins um leið og
Iiann gaf þeim afsalið. Afi minn fékk þetta voltorð bjá
Magnúsi, þegar kjaftasaga þessi var komin á gang.
Aðrar glæpasögur bef cg ekki heyrt um forfeður mína.
Við okkur börnin var síra Friðrik bæði þýður og blíður; af
fólkinu bafði bann lítil afskipti, sat á skrifstofu sinni og lagði
cngum nlanni illt orð.
Mér þykir svo sem afi standi nú við blið mér, og ef Iiann
liefði lesið þessa grein skólameistara, gæti ég vel hugsað, að
hann befði sagt eillbvað á þessa leið (orðavalið auðvitað
betra): „Ho, Ho, (liann bafði þenna kæk), þetta skrif hans
Sigurðar míns er að einum þriðja bluta vitleysa og að ein-
um þriðja vanhugsað. Afgangurinn er afleiðing af þessu
tvennu, Iio, bo.“ (Niðurlag næst.).
HEIMA OG HEIMAN Frh. af bls. 151.
giáfan bæri sig, eða vel ])að. Þess vegna þarf hið opinbera að
eiga frumkvæðið að framkvæmdum í þessu máli, og sjá því
borgið til enda.
166
jöiíd