Nýjar kvöldvökur - 01.12.1906, Blaðsíða 4

Nýjar kvöldvökur - 01.12.1906, Blaðsíða 4
MÝJAR KVÖLDVÖKUR. Egi 1 1. Saga frá Þelamörk. Eftir John Lie. Eftir jólin kom nýr drengur í skólann. Hann hét Egill frá Bakka. Hann var Iítill og grenlulegur, fölleitur og magurleitur. Augun voru stór og lágu utarlega, og var augnaráðið hvarflandi og vandræðalegt. Hræddur og feim- inn læddist hann inn í skólastofuna, og settist yzt á neðsta bekkinn. Bakki var mílu vegar frá bygðinni, úti í óbygðum. Það var ímunnmælum, að á fyrri tímum, áður en svartidauði geisaði yfir Iandið,. væri átta býli undir Bláfjalli. Nú var þar alt skógi vaxið. Eini bærinn þar var Bakki, sem stóð undir fjallinu sunnanverðu. Þar sáust glögg merki gamalla akra og steintófta. Nú varþað að mestu vaxið hrísi og skógi, því að Tingstað, einn af ríkustu bændunum í því bygðarlagi, átti Bakka, og hafði þar selstöðu. Enginn hafði viljað búa þar, fyr en Þorgrímur Indriðason tók jörðina gegn litlu eftirgjaldi. Aðalatvinna hans var daglaunavinna hjá bændunum í bygð- inni. Konan sá að mestu um heimilið. Hún ræktaði akurinn, og heyjaði fyrir fáeinum geit- um, sem þau áttu. Hún vann baki brotnu dag og nótt, en það var henni ofraun, því að hún var heilsu- naum. Börnin dóu nær því eins ört og þau fæddust. Egill var fjórða barnið. Pað leit út fyrir að hann mundi lifa; en þegar hann var árs gamall, dó móðir hans. Pá flutti amma hans að Bakka, og tók að sér að sjá um drenginn og heimilið eftir föng- um. Það var snemma morguns, kennarinn var ekki kominn, og í skólastofunni voru ærsl og ólæti. Sumir voru að lesa, sumir að tala sam- an og hlæja, og sumir voru hjá Asíuuppdrætt- inum, bentu á hann með reglustikum, og voru að þræta um hvar Síam væri. Út við arninn voru nokkrir stálpaðir strák- ar, og léku sér að því að gera vinnukonunum ýmsar skráveifur, klípa þær í handleggina, stíga ofan á tærnar á þeim, eða hrinda þeim frá arninum, svo að þær gætu ekki ornað sér. Allir höfðu augun á nýja skóladrengnum. Hann fann það, og þorði ekki að líta upp, en lét sem minst á sér bera, og óskaði að hann gæti smogið inn í vegginn. Hann var mjög fátæklega klæddur, og föt- in fóru afarilla utan á honum, því að ekkert fatið var upphaflega sauniað handa honum sjálf- um. Gráa treyjan hans var of stór, og svörtu buxurnar of litlar; þær náðu ekki nema á mið- jan legginn. «Hefir nokkur séð slíkasjón!», sagði einn drengjanna, og benti með fingrinum. Hann átti við stóru og ólögulegu prjónahúfuna hans Egils. Allir í stofunni hlóu og flissuðu nerna Egill. Hann vissi að verið var að hlæja að sér, og roðnaði út að eyrum. Hann færði sig innar, svo að hannvar nærri dottinn niður af bekknum. Hvar átti hann að fela sig, leita sér skjóls fyrir hlátraillviðrinu? Eftir litla stund þagnaði hláturinn. Allir fóru að stara á Egil og virða hann fyrir sér frá hvirfli til ilja. Hann hafði ristarskó á fótunum, sem voru honum alt of stórir; þeir voru af ömmu hans. Það lá við að allir færi aftur að hlæja. Hann var þveginn og kembdur, og fötin voru hrein og ógötótt. — Enginn tók eftir því, en þeim þótti það svo gaman, að þau voru öll bætt með mislitum bótum. «Hann hefir náð í mislita kyrtilinn hans Jósefs», sagði einn. «Hvaðan ertu», sagði annar. «Frá Bakka», sagði Egill Iágt.

x

Nýjar kvöldvökur

Beinir tenglar

Ef þú vilt tengja á þennan titil, vinsamlegast notaðu þessa tengla:

Tengja á þennan titil: Nýjar kvöldvökur
https://timarit.is/publication/511

Tengja á þetta tölublað:

Tengja á þessa síðu:

Tengja á þessa grein:

Vinsamlegast ekki tengja beint á myndir eða PDF skjöl á Tímarit.is þar sem slíkar slóðir geta breyst án fyrirvara. Notið slóðirnar hér fyrir ofan til að tengja á vefinn.