Nýjar kvöldvökur - 01.12.1906, Blaðsíða 22

Nýjar kvöldvökur - 01.12.1906, Blaðsíða 22
20 NÝJAR KVÖLDVÖKUR. veit það. En hitt þætti mér gaman að vita, hvað kom hinum manninum til að raska hús- friði okkar, og setja líf sitt í hættu bæði gagn- vart föðurbróður og lögreglunni. Hafði hann svona mikla löngun fil þess að hræða mig, eða stendur honum alveg á sama, þótt hann sé hneptur ívarðhald?" »Nei, ónei, því er ekki þannig varið Að- alheiður, hann gerði þetta einungis fyrir mig, eg taldi honum trú um, að það væri stór á- vinningur fyrir mig, ef hann tæki þátt í leikn- um. «Eingöngu til þess að hjálpa þér.» »Já.» «Oghann stofnaði lífi sínu íbersýnilegahættu einungis til þess að gjöra þér greiða.» «Já, Aðalheiður*. «f>á vil eg segja það«,oghún rétti úrsér með blaðið í hendinni, eins og morguninn áð- ur — «Þessi maður er hetja.« « * * Hart var það fyrir Bennie garminn, að hafa Orðið að athlægi fyrir tilraunir sínar að Ieika hetju, og að lítí gekk annar maður út úr leiknum með heiðurinn og hetju nafnið. Enga þykkju lagði hann þó á Jak fyrir þetta, og nokkru síðar bauð hann honum heim til þess að spjalla við föðurbróður sinn, og eftir þá heimsókn, fór að bera á samdrætti og vinskap milli Aðalheiðar og Jaks. Lovisa Daniel var aldrei Iátin vita neitt um þetta mishepnaða tiltæki unnusta hennar, fyr en löngu síðar, að bæði systkinin voru gift fyrir nokkrum árum, þá var Jak Ieyft stöku sinnum að segja söguna í góðvina hóp, og hann byrjaði ávalt þannig, að alla rak í roga- stanz, sem heyrðu hana. Byrjunin var þannig: «I5egar viðsáumst í fyrsta skifti, jfrú Lem- on og eg, beið hún þess eigi að egværinefndur fyrir henni, heldur stökk hún á mig, greip ut- an um mig, hélt mér dauðahaldi og hrópaði: «Nú hefi eg þig." (Endir.) Valið. Tveir menn höfðu verið að draga sig eftir henni, og beðið hennar næstum á sama tíma. Hún varð því að velja, umhugsunartíminn var ekki langur. »Jeg verð að líta á allar kringumstæður«, hugsaði hún með sjálfri sér. »Mér líst betur á Jóhann, eg held nærri því að eg elski hann. Hann er svo snyrtimannlegur og þó svo kjark- legur. Mér finst eg ávalt svo óhult þegar eg er hjá honum, og svo er hann svo ólíkur öll- um öðrum. Ef hann bara ekki eins oft og með jafnmiklu stærilæti talaði um sína lítilsigldu ættingja. Gæti hann vanið sig af því, mundi engum koma annað til hugar, en að hann væri af heldra fólki kominn. Fólkið hans er auð- vitað ráðvendnis og meinleysisfólk, en hvernig ætti eg að geta umgengist það, sem eg hlyti þó að gera, ef eg lofaðist honum. Það leiðir svo sem af sjálfu sér, að það vildi einhvern- tíma sjá unnustuna hans Jóhanns. Eg get vel ímyndað mér, hvernig móðir hans lítur út, dig- ur og drumbsleg með stóran skýluklút og í rauð- um bómullarkjól. Nei, eg mundi aldrei getað kallað hana mömmu, smiðsekkjuna, og hún ætti að verða tengdamóðir hinnar stoltu Og mikilsmetnu Nelly Fjæld. Nei, nei, það get- ur aldrei orðið«. Hrygðarsvip brá fyrir á hinu fagra andliti meyjarinnarvið hugsanir þessar, og bar það ljós- legi vitni um, hvað Jóhann var henni kær, og hversu erfitt henni féíl að hugsa til, að neita honum. Eftir stundarkorn byrjaði hún aftur á að tala um valið á þessa leið: «Já, útá Lydersfólkið er ekkert hægtaðsetja. Pað er af sama bergi brotið og mitt fólk, og hann er fjarskalega ríkur og sér ekki sólina fyr- ir mér, og heldur að eg sé gallalaus, en Jóhann aftur á móti sér full vel í hverju mér er ábóta- vant; og þó held eg mér gangi miklu hægra að hlýða honum og lofa honum að stjórna, en að stjórna Lyders; og bara, bara Jóhann hefði eigi heimtað svarið í dag. * * * Jóhann Mertum var ungur og efnilegur lækn- ir, og var á góðum vegi til að ávinna sérfrægð og orðstír.. Hann var hreykinn af því að vrra sonur hins velmetna járnsmiðs Mertum, sem andast hafði fyrir tveim árum. Móðir hans var að hansáliti bezta og göfugasta kona ájarðrfki.

x

Nýjar kvöldvökur

Beinir tenglar

Ef þú vilt tengja á þennan titil, vinsamlegast notaðu þessa tengla:

Tengja á þennan titil: Nýjar kvöldvökur
https://timarit.is/publication/511

Tengja á þetta tölublað:

Tengja á þessa síðu:

Tengja á þessa grein:

Vinsamlegast ekki tengja beint á myndir eða PDF skjöl á Tímarit.is þar sem slíkar slóðir geta breyst án fyrirvara. Notið slóðirnar hér fyrir ofan til að tengja á vefinn.