Eimreiðin


Eimreiðin - 01.01.1956, Qupperneq 55

Eimreiðin - 01.01.1956, Qupperneq 55
ÚR FREMRIBYGGÐ OG TUNGUSVEIT 4.3 burðurinn, sem hafði á mig djúp og óþægileg áhrii og olli urer ógleymanlegnm trega, var sá, þegar drengur um ferm- uigu, sem var hjá okkur, náði í úrið hennar mömmu, en úrið hafði hangið á þilinu fvrir ofan rúmið hennar. Fyrst var talið, 'l<'> ég hefði tekið úrið, og tók mig það sárt. Böndin bárust að drengnum, en hann þrætti lengi. Loks tók pabbi hann inn u' sín og talaði lengi við hann. Aumingja drengurinn með- Sekk þá 0g skilaði úrinu. — Hann hafði tekið það sundur, Sag'ðist hafa tekið það af því hann hefði fengið óviðráðanlega löngun til þess að sjá innan í það. Sumum hjólunum hafði hann týnt, en hitt hat’ði hann gi'afið úti í holti. — Úrið var °nýtt. - petta var sorglegur, ógleymanlegur viðburður. — Sv0 kom fyrir atlturður, sem setti mikinn svip á lífið. —• vorum þá enn í gamla bænum. — Anima varð skyndilega 'eik og _ £g. man eftir ömmu, aðeins gamalli konu, 'dvarlegri en góðlegri á svip, sem strauk mér um vangann °g var góð við mig. Ég held hún hafi aðeins legið einn eða tA<) daga veik, og daginn, sem hún dó, vorum við drengirnir sendir upp að Hamarsgerði, sem er næsti bær. En um kvöld- ’ ev við komum heim, var gamla konan dáin. — Þá sá ég ’n°Öur mína gráta, og ég hélt, að hún hefði meitt sig eða ein- nvi fte er verið vondur við hana. — Dauðinn var mér ennþá , ugsað og fjarstætt fyrirbrigði. Sú skýring, að sá, sem dæi, rj til guðs, gekk inn í huga rninn án frekari umhugsunar. Eg gat því ekki þegar í stað sett hryggð móður minnar í a,nband við lát móður hennar. — Ég fór fram í bæ og hitti þa er 1 Uliglingstelpu, sem gætti okkar bræðranna. — Af hverju ntamma að skæla? spurði ég. — Auðvitað af því að hún natnnia hennar er dáin, sagði stúlkan. — Heldurðu ekki að u lærir að gráta, ef hún mamma þín væri dáin? — Þetta var er alveg ný hlið á málinu, nýr voðaheimur opnaðist fyrir ^ er’ nranima mín gat líka dáið og farið niður í moldina. Og v jernig stóð á því, að maðurinn fór til guðs, þegar liann dó, en ( Sanrt látinn í svarta kistu og kistan var svo látin niður í JuPa grðf Qg moid mokað ofan í hana, meira að segja svo hi 1 ^ m°ld, að stór lrrúga var ofan á? Og þó var guð uppi í ’nninunr. Ég fann, að ég stokkroðnaði af þessari hræðilegu lnhugsun. — Hvað er dauðinn? spurði ég stúlkuna. — Vertu
Qupperneq 1
Qupperneq 2
Qupperneq 3
Qupperneq 4
Qupperneq 5
Qupperneq 6
Qupperneq 7
Qupperneq 8
Qupperneq 9
Qupperneq 10
Qupperneq 11
Qupperneq 12
Qupperneq 13
Qupperneq 14
Qupperneq 15
Qupperneq 16
Qupperneq 17
Qupperneq 18
Qupperneq 19
Qupperneq 20
Qupperneq 21
Qupperneq 22
Qupperneq 23
Qupperneq 24
Qupperneq 25
Qupperneq 26
Qupperneq 27
Qupperneq 28
Qupperneq 29
Qupperneq 30
Qupperneq 31
Qupperneq 32
Qupperneq 33
Qupperneq 34
Qupperneq 35
Qupperneq 36
Qupperneq 37
Qupperneq 38
Qupperneq 39
Qupperneq 40
Qupperneq 41
Qupperneq 42
Qupperneq 43
Qupperneq 44
Qupperneq 45
Qupperneq 46
Qupperneq 47
Qupperneq 48
Qupperneq 49
Qupperneq 50
Qupperneq 51
Qupperneq 52
Qupperneq 53
Qupperneq 54
Qupperneq 55
Qupperneq 56
Qupperneq 57
Qupperneq 58
Qupperneq 59
Qupperneq 60
Qupperneq 61
Qupperneq 62
Qupperneq 63
Qupperneq 64
Qupperneq 65
Qupperneq 66
Qupperneq 67
Qupperneq 68
Qupperneq 69
Qupperneq 70
Qupperneq 71
Qupperneq 72
Qupperneq 73
Qupperneq 74
Qupperneq 75
Qupperneq 76
Qupperneq 77
Qupperneq 78
Qupperneq 79
Qupperneq 80
Qupperneq 81
Qupperneq 82
Qupperneq 83
Qupperneq 84
Qupperneq 85
Qupperneq 86
Qupperneq 87
Qupperneq 88
Qupperneq 89
Qupperneq 90
Qupperneq 91
Qupperneq 92
Qupperneq 93
Qupperneq 94
Qupperneq 95
Qupperneq 96

x

Eimreiðin

Direct Links

Hvis du vil linke til denne avis/magasin, skal du bruge disse links:

Link til denne avis/magasin: Eimreiðin
https://timarit.is/publication/229

Link til dette eksemplar:

Link til denne side:

Link til denne artikel:

Venligst ikke link direkte til billeder eller PDfs på Timarit.is, da sådanne webadresser kan ændres uden advarsel. Brug venligst de angivne webadresser for at linke til sitet.