Ægir - 01.01.1980, Blaðsíða 42

Þeirra varð einnig lítillega vart við A-Grænland.
Útbreiðsla og fjöldi ýsuseiða er sýndur á 8. mynd
og heildarfjöldinn í 2. töflu.
2. tafla. Fjöldi ýsuseiða (x 10 ~6)
A-Grænl./ Island
Dohrnbanki SA SV V N Samt.
2,2 1,7 3,7 3,5 11,1
Fjöldi ýsuseiða er svipaður og hann var 1975,
þ.e. með því minnstasíðan þessarathuganir byrjuðu
árið 1970. Ástand ýsuseiðanna var líka lélegt eins
og 1975 (8. mynd). Eins og fram hefur komið varð-
andi þorskseiðin, er hugsanlegt að árgangurinn skili
sér betur en ásigkomulag seiðanna gefur til kynna.
Loðna
Mikið var um loðnuseiði úti fyrir nær öllu
N-landi, við Vestfirði og úti fyrir V-landi norðan
65° N br. (9. mynd).
Þar að auki hefur talsvert af loðnuseiðum rekið
vestur yfir Dohrnbankasvæðið til A-Grænlands og
meðfram A-Grænlandi suður að 62° N. Þetta
er mjög frábrugðið því sem var árið 1978. Þá voru
loðnuseiði að vísu mjög útbreidd en lang mest af
þeim á mjög takmörkuðu svæði N af Vestfjörðum
og út af vestanverðu Norðurlandi.
Heildarfjöldi loðnuseiða (3. tafla) var meiri en
síðustu tvö ár, en var þó tiltölulega lítill borið
saman við hin miklu seiðaár 1972-1975. Þetta
stafar af því, að í ár fundust hvergi svæði þar sem
fjöldinn fór yfir 105 seiði/fermílu.
3. tafla. Fjöidi loðnuseiða (x 10~9)
A-Grænl./ ísland
Dohrnbanki SA SV V N A Samt.
4,2 + 1,8 17,3 25,4 + 48,7
öfugt við þorsk- og ýsuseiðin voru loðnuseiðin
vel á sig komin. Vegna þessa og með tilliti til
þess hve víða fengust tiltölulega háar aflatölur
30 — ÆGIR