Samtíðin - 01.10.1961, Blaðsíða 12

8
SAMTÍÐIN
SVAR: Ekkert, kæra frú, alls ekkert.
Þetta verður allt að hafa sinn gang. „Ást
er fædd og alin blind,“ eins og skáldið
sagði. Þú getur lalað rólega um þetta við
dóttur þína; það er allt og sumt. En —
svo er alls ekki vist, að þetta fari illa.
Mörg hjónabönd hafa reynzt haldgóð,
þrátt fyrir það þótt konan væri talsvert
eldri en bóndinn. Ég vona það bezla
ykkur til handa.
'A' Kjörréttur mánaðarins
STEIKT LIFUR með karöflumauki og
salali. -— Himnan er flegin af lifrinni,
og síðan er hún skorin eftir endilöngu
(en ekki þversum eins og venja er).
Fást þá miklu stærri sneiðar úr lifrinni.
Þegar sneiðarnar hafa verið brúnaðar
báðum megin, við ekki of mikinn hita,
er % pela af rjóma hellt út á pönnuna
og suða látin koma upp. Er lifrin þá
mátulega soðin, mjúk og bleik í sárið.
Kartöflurnar eru soðnar í minna lagi,
hýddar og marðar lauslega með gaffli.
Látinn er smjörbiti út í kartöflumauk-
ið og salt og sykur eftir vild. Þá er látið
eililið af mjólk út i, og suða því næst
látin koma upp. Gæta skal þess að hafa
kartöflumaukið þykkt.
Höfuðsalat er hreinsað og þerrað.
Blöðunum er raðað í skál, og síðan er
látin drjúpa á þau matarolía og sítrónu-
safi. Salta má lítillega,
EFTIRMATUR: Apphínufrauð (fro-
mage). — Frauðið er búið til eins og
venjulega, nema livað ekki eru látnar í
það þeyttar eggjahvítur, til þess að það
verði stífara og auðveldara sé að hvolfa
því úr mótinu á fatið. Appelsínurnar
eru flysjaðar, himnan tekin af bitunum
VEL KLÆDD kona kaupir tízkufatnaðinn.
Iljá Báru
Austurstræti 14. — Sími 15222.
NÝJASTA PAR ÍSARHARG REIÐS LAN
og þeir látnir liggja litla stund i svkri.
Síðan er þeim raðað ofan á frauðið.
Gott er að strá ristuðum hnetum á það.
Ef Jjú manst ekki hattnúmerið f)itt>
má finna stærðina á hattinum með J)Vi
að leggja saman Jjvcrmál og lengd höf-
uðsins og deila mcð tveimur.
Maður nokkur fékk rukkun fyrir op-
inberum gjöldum og stóð á henni: Ö n n-
u r i nnhe imt a.
Honum brá í brún, svo að hann rauk
til og borgaði gjöldin tafarlaust. Er
hann hafði greitt þau, sneri hann sér að
gjaldkeranum og spurði, hvort fyrsta
innheimtutilkynnihgin myndi hafa mis-
farizt.
„Nei, nei,“ sagði gjaldkerinn, „vtð
sendum hana aldrei nú orðið. Ö nnur
i nnhei mt a er miklu áhrifaríkari.