Samtíðin - 01.10.1965, Qupperneq 9

SAMTÍÐIN
ö
Hefur&u ir. ?
Og hvað gerðir þú?
SKOTI koni heim til ættjarðarinnar eft-
ir langa dvöl erlendis. Hann fór að heilsa
Upp á kunningjana og' har fyrst niður hjá
Mac Kenzie.
„Sæl vertu, hvernig líður þér?“ spurði
hann frú Mac Kenzie.
„Prýðilega, þakka þér fyrir.“
„Og livar er maðurinn þinn?“
„Hann er nú dáinn.“
„Er það satt, og hvernig gerðist það?“
„Það gerðist nú þannig, að einn dag
sendi ég hann, að þvi er virtist, alheil-
l»rigðan út í búð að kaupa hrennt og mal-
að kaffi. En þegar hann kom út að garðs-
hliðinu, fékk hann hara hjartaslag, hné
niður og var samstundis dáinn.“
„Jæja — og hvað gerðir þú?“
„Hvað? Ég fékk mér hara Bordens
kaffi í staðinn.“
Sérstök viðhöfn
BETLARI kom inn í brauðabúð, beið
l}ar þolinmóður, þangað lil slúlkan var
búin að afgreiða alla hina og sagði síð-
an:
„Ekki vænti ég þú eigir nú eina rjóma-
köku að gefa mér?“
„Rjómaköku, ekki nema það þó! Ég
held þér dugi nú bara þessi fransbrauðs-
endi frá því í gær,“ anzaði stúlkan.
„Það getur nú vel verið, en svo er
'nál með vexti, að ég á afinæli í dag,“
^azaði bellarinn.
Ég er að æfa mig
JÓN kom til kunningja sins, sem sat
grafkyrr við horð og hafði vísifingurinn
á annarri hendinni niðri i vatnsglasi.
„Ilvað er að, hefurðu brennt þig, mað-
ur?“ spurði Jón.
„Nei, nei,“ svaraði kunninginn, „en í
gær skipaði læknirinn mér að fara í hað,
og ég er hara að æfa mig undir það.“
Söng fyrir hina
ÞAÐ var yndislegur vordagur. Ófor-
hetranlegur bölsýnismaður var á rölti
úti i guðsgrænni náttúrunni. Þá heyrði
liann allt í einu til sólskríkju, sem var
að svngja á trjágrein. Bölsýnismaðurinn
gjóaði augunum upp lil fuglsins og and-
varpaði yfirkominn af mæðu:
„Og þú syngur fyrir alla — nema mig.“
Rökrétt ályktun
LÍTILL drengur kom hlaupandi inn
lil ömmu sinnar og sagði:
„Mannna, mamma, hann Bjössi er að
faðma og kyssa hana Gunnu systur!“
„Það er ekkert undarlegt, væni minn,
því þau ætla bráðum að fara að gifta
sig,“ anzaði móðirin.
,,.Tæja,“ sagði drengurinn liugsi, og
síðan hætti liann við: Ætlar liann
pabbi þá hráðum að giftast skrifstofu-
stúlkunni sinni?“
*
Eg get —
SKAUTASNILLING vantaði auglýs-
ingastjóra. Hann hitti einn og sagði við
hann:
„Ég get nokkuð, sem enginn annar
getur. Ég get skrifað 888.888 með skaut-
unum!“
„Það eru nú lítil tíðindi,“ anzaði aug-
lýsingastjórinn með fyrirlitningu. „Það
geta allir skautasnillingar og jafnvel
ýmsir byrjendur í listinni.“