Ármann - 01.11.1938, Síða 21
Á R M A N N
15
huggandi fyrir þá. Eftir að lagt var af staS frá
Eyjum, fór aS skapast meiri heimilisbragur á skip-
inu. ÞaS var stofnaður kór, sem æfSi af kappi eftir
því sem raddbönd og sjóguöinn leyfSu. Sá hinn
sami kór söng líka i flestum þeim veislum, sem okk-
ur voru haldnar, og hafSi eitt sinn sjálfan krón-
prinsinn fyrir stjórnanda og Pál ísólfsson vi'S
hljóSfæriS. Einnig var fariS í leiki, spilaS á spil
og jafnvel haldin kvöldvaka, þegar alt lék í lyndi,
en sumir voru frekar framlágir mest af sjóferSinni.
Einnig hafSi Dagbjartur þaS virSulega embætti, aS
kenna austurrískum prófessor glimu, og var ávalt
vel skipaS áhorfendum, þegar kenslustundir voru,
og fékk Dagbjartur mikiS hól sem kennari og pró-
fessorinn sem lærisveinn.
AS morgni þ. 12. sept. komum viS til Kaup-
mannahafnar. Ritari Norrænafélagsins þar var á
hafnarbakkanum • og tók á móti okkur. í Kaup-
mannahÖfn dvöldum viS í 2 daga í góSu yfirlæti.
Annan daginn bauS Sveinn Björnsson sendiherra
okkur heim á sitt ágæta heimili, og fengum við þar
aS njóta gestrisni hans í ríkum mæli, eins og fleiri
sem þar hafa komiS. Okkur fannst þessir 2 dagar
undarlega fljótir aS líSa, en ekki fanst okkur þeir
lengri, sem á eftir komu.
Þ. 14. sept. komum viS til Stokkhólms. Fram-
kvæmdanefnd „íslensku vikunnar“ var á járnbraut-
arstöSinni og tók á móti okkur. Nú strax vorum
viS komnir i „eldinn“ ef svo mætti segja. Sam-
dægurs birtu blöSin samtöl viS Jón Þorsteinsson,
stjórnanda og kennara flokksins, og viS Benedikt
G. Waage, forseta í. S. í. Um kvöldiS var móttöku-
hátíS á Skansen, og likaSi okkur vel. Brátt fengum
viS aS vita hvernig sýningunum skvldi hagaS, og
voru þær þannig eftir röS : Gávle, Uppsala, Stock-
holm, Örebro, Linköping, Lund, Hálsingborg og
Göteborg.
16. sept. byrjaSi svo sýningarferSalagiS og hélst
þaS óslitiS meSan viS vorum í SvíþjóS. — í Gávle
var framúrskarandi vel tekiS á móti okkur. Margir
iSjuhöldar borgarinnar voru mættir á járnbrautar-
stöSinni ásamt landshöfSingjanum Lúbeck til aS
taka á móti okkur. SíSan keyrSu þeir okkur í sín-
um einkabifreiSum um borgina, og sýndu okkur
alt þaS markverSasta, t. d. verksmiSju tóbakseinka-
sölunnar, Slottet, þar sem landshöfSinginn bjó, og
bauS hann okkur þar í te. Um kvöldiS var okkur
svo haldin veisla og þar á eftir var dansaS. Var öll
framkoma þeirra svo heilsteypt og bróSurleg, eins
og værum viS þeirra eigin börn, sem nú kæmu
heim eftir langa fjarveru. Kl. 8 um kvöldiS var
sýningin og gátum viS glaSst yfir fullskipuSu húsi
frá fremstu bekkjum til aftasta sætis. Hér hélt
landshöfSinginn ræSu og bauS okkur velkomna.
SiSan hófst sýningin og tókst vel. Svo segir i Gevle
Dagblad : ,,ÞaS var sannarlega tilkomumikil sýning
og betri ,,amatör“-flokkur hefir tæplega sést hér í
Gávle. Æska íslands vann hreinan sigur, og unnu
þeir landi sínu og þjóÖ meira gagn heldur en þeir
sjálfir gera sér í hugarlund.“
Næsta morgun var svo lagt af staS til Uppsala.
Hér voru móttökurnar einnig hinar ágætustu. Okk-
ur var sýnt þaS helsta og allir boSnir og búnir aS
gera eitthvaS fyrir okkur. Sýningin hófst kl. 8 í
ágætu húsi viS góSa aSsókn. — „Þessi litli flokkur
af velvöxnum, ungum mönnum útfærÖi tímaseÖil-
inn með aðdáanlegum frískleika, með þögulli en
tindrandi gleði og meÖ þeinr léttleika, sem aÖeins hin
óskeikula vissa getur gefiS“. (Uppsala Nya Tidn-
ing). —
Um kvöldiS sátum viS veislu, sem okkur var
haldin, og skemtu menn sér viS ræSur og söng.
Nokkrir af hinum sænsku boSsgestum mæltu á ís-
lensku og þótti okkur mikiS til koma. Benedikt G.
Waage, sem var meS flokknum í þessum borgum,
þakkaSi fyrir og mæltist vel. En dvölin var ekki
löng og næsta morgun var haldiS áfram til Stokk-
hólms. Þar dvöldum viS nú í 3 daga og var okkur
þaS mikil gleSi. Þessir 3 dagar liSu fljótt og vor-
um viÖ í óslitnu kapphlaupi viÖ tímann til þess aÖ
geta mætt á réttum tíma i öllum þeim boSum og
veislum, sem viS vorum boSnir i. Einn daginn vor-
um viÖ boÖnir í konungshöllina til te-drykkju og
tók Gustav konungur V. sjálfur á móti okkur. —
í annaS sinn vorum viS í veislu í RáShúsinu, ein-
hverri frægustu byggingu NorSurlanda, svo og í
Óperunni, svo nefnt sé þaS helsta.
Sunnudaginn 18. sept. var sýningin á Skansen.
VeÖriÖ var leiÖinlegt framan af deginum og vor-
um viÖ þvi í hálfþungu skapi, því aÖ allir vildu
standa sig á þessari stærstu og vandasömustu sýn-
ingu. VeSriS batnaSi er á daginn leiö og þar meS
skapiö hjá okkur. Þúsundir manna voru saman-
kontnir á Skansen þegar sýningin hófst í viSurvist