Morgunblaðið - 04.03.2009, Qupperneq 23

Umræðan 23KOSNINGAR 2009
MORGUNBLAÐIÐ MIÐVIKUDAGUR 4. MARS 2009
RÍKISSTJÓRN
Vinstri grænna og
Samfylkingar stefnir að
því að ríkisvæða ís-
lenskt atvinnulíf að
stórum hluta. Í skjóli
efnahagsþrenginga ætla
vinstri menn að láta
gamlan draum sinn
rætast og færa stóran
hluta atvinnulífsins
beint og óbeint undir væng rík-
isins. Völdin verða færð að nýju til
stjórnmálamanna. Þjóðin mun fær-
ast áratugi aftur í tímann, lífskjör
verða verri en ella og fyrir ungt
fólk verður ekki lengur eftirsókn-
arvert að búa hér á landi.
Hin nýja sjálfstæðisbarátta er
því hafin. Enn á ný er það Sjálf-
stæðisflokkurinn sem verður að
standa fremstur í fylkingarbrjósti
endurreisnarinnar. En til þess
verður flokkurinn að endurvinna
traust landsmanna og það verður
ekki gert nema með því að ræða
hreinskilnislega um það sem miður
hefur farið en einnig marka stefnu
til framtíðar á grunni hugsjóna
sjálfstæðisstefnunnar. En um leið
verður flokkurinn að endurnýja
forystusveitina á Alþingi með öfl-
ugum talsmönnum, sem eru til-
búnir til að sækja fram en um leið
sýna hugmyndaauðgi og að þeir
séu opnir fyrir nýjum hugmyndum
og nýjum aðferðum til
lausnar á vanda efnahags-
lífsins.
Stærsti hluti íslenska
fjármálakerfisins er kom-
inn í hendurnar á rík-
isvaldinu. Stefna rík-
isstjórnarinnar í
málefnum bankanna er
fálmkennd og kolröng.
Afleiðingin er sú að bank-
arnir eru lamaðir og á
meðan blæðir fyr-
irtækjum út og heimili í
landinu geta litla björg sér veitt.
Forsætisráðherra þegir þunnu
hljóði. En um eitt er ríkisstjórnin
sammála: Hún ætlar sér að þjóð-
nýta þau fyrirtæki, sem talin eru
„samfélagslega mikilvæg“.
Ef ekki tekst að spyrna fótunum
fast við og koma í veg fyrir áform
ríkisstjórnarinnar getum við hætt
að láta okkur dreyma um að
byggja aftur upp öflugt velferð-
arþjóðfélag.
Valið í komandi alþingiskosn-
ingum er því skýrt. Ríkisvæðing
vinstri flokkanna eða opið og frjálst
samfélag þar sem sköpunarkraftur
og dugnaður einstaklinganna er
virkjaður. Hin nýja sjálfstæðisbar-
átta snýst um hvort við gefumst
upp eða sækjum fram undir merkj-
um frjálsræðis og opins samfélags.
Hin nýja sjálfstæðis-
barátta er hafin
Eftir Óla Björn
Kárason
Óli Björn Kárason
Höfundur er blaðamaður og sækist
eftir 4. sæti í prófkjöri Sjálfstæð-
isflokksins í SV-kjördæmi.
HIN DÝRKEYPTA
lexía bankahruns og
kreppu blasir við lands-
mönnum. Hagkerfi sem
byggist á takmarka-
lausri þenslu, græðgi og
auðlindanýtingu er ekki
lífvænlegt. Framtíð
okkar býr í græna hag-
kerfinu, jöfnum hag-
vexti og sjálfbærum
lausnum í efnahags- og
atvinnumálum sem hafa hagsmuni
komandi kynslóða að leiðarljósi.
Innleiðing græna hagkerfisins
krefst viðsnúnings í aðferðafræði og
nýrra verkfæra – áherslu á fjöl-
breytt atvinnulíf, fyrirhyggju, sann-
girni og jöfnuð.
Nauðsyn en ekki daumsýn
Sá misskilningur virðist sums
staðar ríkja að græna hagkerfið sé
draumsýn, ávísun á efnahagslega
stöðnun og lakari lífsgæði almenn-
ings. Staðreyndin er sú að í efna-
hagslífi okkar er fjölmarga græna
sprota að finna og í dag eru þeir öll-
um öðrum sprotum lífvænlegri. Hér
er að finna fyrirtæki sem vinna að
því að þróa hreinni orkugjafa eða
orkusparnaðarkerfi, tækni fyrir
matvælaiðnað, fyrirtæki í lyfjafram-
leiðslu og lyfjaþróun, og framleiðslu
vara sem styrkja læknis- og lífeðl-
isfræðilegar rannsóknir.
Menningar- og afþreying-
arstarfsemi er vaxandi og
skilar miklum tekjum inn
í þjóðarbúið. Fjölmörg
menningartengd verkefni
um allt land sem eru orðin
að efnahagslegum akker-
um í sinni byggð. Gleym-
um heldur ekki íslenskri
kvikmyndaframleiðslu og
vaxandi vinsældum ís-
lenskra rithöfunda um all-
an heim. Þekkingarsetur
og náttúrustofur á lands-
byggðinni eru skólabókardæmi um
byggðastefnu sem skapar verðmæt
störf. Þá vil ég ítreka að nátt-
úruvernd og rekstur friðaðra svæða
er landnýting í sjálfu sér sem getur
treyst byggðir og atvinnu. Bylta
þarf skattkerfi og opinberri gjald-
lagningu til að virkja hagræna
hvata, svo það borgi sig að breyta
rétt gagnvart umhverfinu: í fram-
leiðslu, innflutningi, sölu og neyslu.
Verja þarf auknu opinberu fé til
rannsókna, nýsköpunar og
tækniþróunar. Loks er fjölbreyti-
leiki atvinnustarfseminnar lyk-
ilatriði. Trúin á ríkisstuddar heild-
arlausnir er góðu heilli á
undanhaldi. Grasrótin, hugvitið og
þróttur frumkvöðlanna varða leið-
ina inn í græna hagkerfið.
Grænar leiðir út
úr kreppunni
Eftir Þórunni Svein-
bjarnardóttur
Þórunn
Sveinbjarnardóttir
Höfundur er fyrrv.
umhverfisráðherra.
ÞESSA dagana er til umræðu hjá Bæj-
arráði Kópavogs erindi frá fyrirtæki úti í bæ
um að það taki að sér í verktöku hluta af þeirri
félagsþjónustu sem sveitarfélagið hefur hing-
að til sinnt. Erindið barst í byrjun október, og
hefur verið til umsagnar hjá félagsmála-
yfirvöldum bæjarins.
Málið snýst um að fela einkaaðila þjónustu
við (aðallega) eldri borgara, en hér er um lög-
bundna þjónustu sveitarfélags að ræða.
Helstu rök fyrir því að „útvista“ þessum þjón-
ustuþætti munu vera þau að einkafyrirtækið
geti gert þetta betur og hagkvæmar en bær-
inn. Aðferðin við að fela fyrirtækinu verkið á hins vegar
að vera þannig að bærinn mun segja upp nokkrum starfs-
mönnum, og einkafyrirtækið síðan ráða aðra til að vinna
verkin. Reiknikúnstir við að sýna fram á hagkvæmni
verksins eru svo með ólíkindum. Þar er m.a. notuð sú að-
ferð að sýna fram á sparnað með minni starfsmannaveltu
hjá einkafyrirtækinu, betri nýtingu starfsfólks, afkasta-
meira starfsfólki o.s.frv. Með öðrum orðum er því haldið
fram að núverandi starfsfólk bæjarins sé ekki nógu gott
til að vinna verkin. Síðan er margfaldað fram og til baka
þar til fengin er álitleg tala sem á að sýna sparnað bæj-
arins. Hvergi er minnst á réttindamissi starfs-
fólksins, atvinnuleysisbætur þess fólks sem
missir vinnuna né þann mannauð sem bærinn
tapar við að útvista verkefnum með þessum
hætti.
Það er með ólíkindum að á tímum þegar
bærinn ætti að gera allt sem hann getur til að
vernda störf, hlúa að starfsfólki og tryggja ör-
yggi í þjónustu skuli vera til umræðu að fara
þessa leið. Í raun má segja að verið sé að gera
eldri íbúa bæjarins að markaðsvöru. Til að kór-
óna allt hefur markaðsmönnunum í meirihluta
bæjarstjórnar auðvitað ekki dottið í hug að
bjóða út svona verkefni, eins og predikað er á
tyllidögum, heldur fær eitt tiltekið fyrirtæki að
koma inn í bæjarkerfið og „velja sér mola“. Það virðist
vera algerlega ljóst að sjálfstæðismenn og meðreið-
arsveinar þeirra í bæjarstjórn Kópavogs hafa ekkert lært
af atburðum undanfarinna mánaða. Hugmyndafræðin um
„allt á markað“ og „einkavinavæðingu“ lifir góðu lífi í
Kópavogi.
Starfsmenn bæjarins og bæjarbúar allir eiga betra skil-
ið. Vinstri græn munu áfram berjast af krafti gegn niður-
rifsöflum velferðarkerfisins, það er hagur allra bæjarbúa.
Einkavæðing félagsþjónustu
í Kópavogi
Eftir Ólaf Þór Gunnarsson
Ólafur Þór
Gunnarsson
Höfundur er öldrunarlæknir og bæjarfulltrúi VG í Kópavogi.
NÚ ER það mikilvægara en nokkru sinni
fyrr að Sjálfstæðisflokkurinn standi vörð um
grunngildin því harkalega er sótt að þeirri
lífsskoðun að athafna- og einstaklingsfrelsi
skuli liggja þjóðskipulaginu til grundavallar.
Í endurreisn íslensks samfélags verðum við
að byggja á grunngildum okkar, fylgja mann-
úðlegri markaðshyggju samhliða öflugu fjöl-
skyldu-, velferðar- og menntakerfi.
Forsenda kjörorðsins um „stétt með stétt“,
sem gleymdist í hrunadansinum mikla, bygg-
ist á því að öllum sé tryggður jafn réttur til
menntunar og starfa og skilyrði til að þroska
og fá notið hæfileika sinna. Þess vegna skiptir mannauð-
urinn okkur mestu í þeirri uppbyggingu sem framundan
er, stöndum vörð um grunngildin okkar, sjálfstæð-
ismenn, og fáum fleiri til liðs við okkur því það mun skila
þjóðinni árangri á öllum sviðum.
Þau skilaboð til fólksins í landinu að við, sjálfstæð-
ismenn, berum ekki pólitíska ábyrgð eru röng. Það
skiptir afar miklu máli að við gaumgæfum það sem mið-
ur fór í efnahagslífi þjóðarinnar, tökum
ábyrgð á því sem er okkar, lærum af reynsl-
unni því þannig munum við treysta inniviðina
og öðlast trúverðugleika á ný. Kraftur okkar
og áræðni í uppgjöri fortíðarinnar verður
styrkur okkar í framtíðinni.
Ég hef vakið athygli á ójafnvægi á milli
þings og framkvæmdavalds og tel að styrkja
þurfi þingræðið og koma á valdajafnvægi
þings og framkvæmdavalds. Endurskoðun
stjórnaskrárinnar er brýn en um þá endur-
skoðun verður að ríkja sátt hjá þjóðinni, því
stjórnarskráin er hennar en ekki fárra útval-
inna. Við Íslendingar stöndum á tímamótum
og þurfum að ákveða hvaða skref verða stigin
á næstu mánuðum og árum. Hvar viljum við vera í sam-
félagi þjóða og hvernig ætlum við að byggja upp traust
og trúnað, annars vegar á milli þjóðarinnar innbyrðis og
hins vegar á alþjóðavettvangi? Ég býð fram krafta mína
og áræðni í endurreisnarstarfi íslensks samfélags.
Við berum pólitíska ábyrgð
Eftir Ragnheiði Ríkharðsdóttur
Ragnheiður
Ríkharðsdóttir
Höfundur er þingmaður og býður sig fram í 3ja sæti
í prófkjöri Sjálfstæðisflokksins í Suðvesturkjördæmi.
ESB-sinnum er gjarnt að kalla eftir virku
lýðræði með því að þjóðin fái að kjósa um ESB
aðild. En er það svo að ESB-kosningar séu
samrýmanlegar lýðræðinu eða eru þær
kannski andstæða þess.
Flest Evrópuríki hafa gengið inn á þá braut
að hefja ESB-kosningar. Engin dæmi eru um
að þar hafi verið látið staðar numið eftir fyrstu
kosningar þar sem kjósendur hafna ESB.
Undantekningarlaust kallar slík niðurstaða á
nýjar kosningar þar til fengin er niðurstaða
sem er hinu ólýðræðislega ESB-valdi að skapi.
Hvort sem um er að ræða beina aðild eða einstök skref
innan aðildar þá er alltaf um það að ræða að „jákvæð og
rétt niðurstaða“ kosninga er þegar vald hefur verið flutt
frá þjóðríkinu til ESB.
Hugtakið lýðræði felur í sér að fólk hafi nokkuð um sín
mál að segja og geti kosið sér þá valdhafa sem hún treystir
og kosið þá af sér ef það traust er ekki lengur til staðar.
Með því að fólk kýs fulltrúa sína til löggjafarsamkomu er
að nokkru tryggt að ekki séu sett á almenning
þau lög og þær reglur sem almenningur er al-
varlega ósáttur við. Í okkar lýðræðiskerfi eru
þó margir þættir sem skekkja þessa mynd og
sá stærstur að milli kjósenda og fulltrúa þeirra
starfa stjórnmálaflokkar með alræðisvald yfir
kjörnum fulltrúum. Því fyrirkomulagi geta
kjósendur breytt ef þeir beita sér í þá veru.
En lýðræði er vitaskuld ekki mögulegt ef al-
menningur hefur ekki tök á að koma að kosn-
ingu þeirra sem setja lög og semja lög. Með yf-
irfærslu löggjafarvaldsins til yfirþjóðlegra
stofnana er í raun og veru bundinn endi á lýð-
ræðið. Þegar við bætist fyrrnefnd regla um að
þjóðir Evrópu eru látnar kjósa aftur og aftur þar til rétt
niðurstaða fæst er ljóst að ESB-kosningar eru andstæða
lýðræðisins.
Raunverulegir lýðræðissinnar hljóta að berjast gegn
því að íslenska þjóðríkinu verði hent á Evrópuhraðlestina.
ESB-kosningar eru
andstæðar lýðræði
Eftir Bjarna Harðarson
Bjarni Harðarson
Höfundur er bóksali og frambjóðandi fyrir L-lista
í komandi alþingiskosningum.
HVER einasta veiðiferð íslenskra fiskiskipa
ætti að vera hafrannsóknarleiðangur. Með því
að koma upp búnaði um borð í skipunum, sem
skráir upplýsingar um aflann, væntanlega
hvern einasta fisk sem veiddur er, væri hægt
að fá skýrari mynd af ástandi fiskistofna en
nokkru sinni fyrr.
Það þarf að efla traust í samfélaginu. Þetta á
við um sjávarútveginn, sem hefur með réttu
eða röngu legið undir því ámæli að stunda af-
rán á auðlind þjóðarinnar með því að flokka
verðmætasta hluta aflans frá og henda hinu í sjó-
inn. Brottkasti verður að linna, það á að vera
bannað í orði og á borði. Þess vegna verður að
nota fiskveiðiflotann til þess að rannsaka fiski-
stofnana. Atvinnugreinin á sjálf að leika mik-
ilvægt hlutverk í hafrannsóknarverkefninu. Sjáv-
arbyggðirnar fá þá sjálfkrafa hlut í
hafrannsóknum.
Aukin menntun bæði í greininni og í þeim
byggðakjörnum þar sem öflugustu skólarnir
verða, væri verkefninu nauðsynleg og afleiðing af
því. Takist vel til, er óvíst að gera þurfi út sér-
stök hafrannsóknarskip vegna fiskveiða. Kúnstin
verður að vinna úr upplýsingunum. Það væri mikið hags-
munamál fyrir Norðausturkjördæmi að nálgast hafrann-
sóknir með þeim hætti sem hér er lýst. Ríkisútgjöldin
kæmu þá til þeirra staða sem sækja sjóinn og þeirra staða
þar sem úrvinnsla gagna færi fram. Það hefur skort á póli-
tískan vilja til þess að taka á óvissunni um brottkast ís-
lenskra fiskiskipa. Samfylkingin lætur verkin tala og mik-
ilvægt er að flokkurinn fái tækifæri til þess að taka þar til
hendinni og efla um leið hafrannsóknir og menntun á lands-
byggðinni.
Eftir Þorlák Axel Jónsson
Þorlákur Axel
Jónsson
Höfundur er kennari við Menntaskólann á Akureyri og gefur kost
á sér í 3.-4. sæti í prófikjöri Samfylkingarinnar í NA-kjördæmi.
Hafrannsóknir fiskiskipa