Organistablaðið - 01.09.1987, Blaðsíða 8

Organistablaðið - 01.09.1987, Blaðsíða 8
falleg. Við rétt náðum í tæka tíð á tónleika í Evangelísk-Lúthersku-kirkjunni kl. 18. Þar flutti kór kirkjunnar ásamt einsöngvurum og hljómsveit Jóhannes- arpassíu Bachs. Mér er sérstaklega minnisstæður stjómandinn, hann var svo gamall að hann gat varla gengið en samt stjórnaði hann þótt skjálfhentur væri. í passíunni miðri flutti presturinn ræðu og bæn, og við þóttumst býsna góð þegar við áttuðum okkur á því að hann var að fara með Faðir vor. Að öðru leyti skildum við ekki stakt orð. Á mánudagsmorguninn var lagt af stað eldsnemma á tveimur bílum og var ferðinni heitið út á land til þess að skoða orgel frá þessari tilteknu verksmiðju. Fyrra orgelið er í klaustri, Pannonhalma, sem stendur uppi á fjalli. Það voru ýmis vandamál sem þurfti að leysa þegar orgelið var byggt, m.a. varð að taka- tillit til þess að kapellunni sem það er í, má ekkert breyta. Þarna hefur 40 radda orgeli verið komið fyrir í ótrúlega litlu plássi, enda situr orgelleikarinn beinlínis inni í orgelinu. Þegar verið var aö bera orgelpípurnar inn í klaustrið leist munkunum hreint ekki á blikuna, þær voru svo stórar og hlutu þar af leið- andi að framleiða gífurlegan hávaða. Þeir voru vissir um að þetta yrði alltof mikill hávaði fyrir blessaða gömlu munkana sem væru farnir að tapa heyrn. Það var því tekið með í reikninginn þegar orgelið var „intónerað" og stóru pípurnar (16 fóta r.) eru því tiltölulega lágværar. Þetta 40 radda orgel hefur þar af leiðandi minna „tutti" en raddskipunin gefur til kynna. Þetta orgel fannst mér að því leyti gallað aö það var dálítið mikill munur á því sem maður heyrði uppi og því sem heyrðist niður. f sjálfu sér er það ekkert óeðlilegt þar sem mikið af pípunum er staðsett bæði fyrir aftan organistann og eiginlega fyrir ofan og til hliðar. Þar sem þetta var munkaklaustur þá þurfti sérstakt leyfi til þess að við konurnar fengjum að spila á orgelið. Einn munkanna er jafn- framt organisti þarna, hann fer nokkrum sinnum á ári og heldur tónleika utan klaustursins. Þegar við vorum búin að skoða orgelið var okkur boðið í mat þarna og síðan var okkur sýnt bókasafn klaustursins sem er eitt hið merkasta í Ungverjalandi og hefur að geyma mikinn fjölda merkra bóka og rita, af sum- um þeirra er aðeins til þetta eina eintak í öllum heiminum. Síðan var ekið til Ajka. Þar er annað orgel frá þessari sömu verksmiðju, og eins og nærri má geta vorum við spennt að sjá það og heyra. Það er 20 radda, þannig að stærðin var nálægt því sem við vorum mest aö hugsa um. Þarna var mikið um að vera, það var heill flokkur vaskra manna og kvenna að gera hreina kirkjuna fyrir sjálfa páskahátíðina og notuðu til þess háa stiga og kústa með samanbundnum sköftum og beittu öllum mögulegum brögðum til þess að láta verkið ganga, m.a. var ein á fjórum fótum uppi á altarinu um stund. Þetta orgel vakti ekki mikla hrifningu hjá okkur. Raddskipanin var þannig að orgelið var yfirbyggt, það var tiltölulega meira af 2 fóta röddum og mixtúrum, og tónninn í því fannst mér alltof grimmur. Þegar Kovacs sá hvað við vorum lítið hrifin sagði hann okkur að í þessari kirkju væri enginn kór, en söfnuður- inn sækti vel kirkju og syngi mikið og hátt, kirkjan væri yfirleitt troðfull við 8 ORGANISTABLAÐIÐ

x

Organistablaðið

Beinir tenglar

Ef þú vilt tengja á þennan titil, vinsamlegast notaðu þessa tengla:

Tengja á þennan titil: Organistablaðið
https://timarit.is/publication/787

Tengja á þetta tölublað:

Tengja á þessa síðu:

Tengja á þessa grein:

Vinsamlegast ekki tengja beint á myndir eða PDF skjöl á Tímarit.is þar sem slíkar slóðir geta breyst án fyrirvara. Notið slóðirnar hér fyrir ofan til að tengja á vefinn.