Landneminn - 01.07.1955, Blaðsíða 16

Landneminn - 01.07.1955, Blaðsíða 16
V. I. LENIN: Kjörorðið utn Bandaríki Evrópu í næsln heftum L.ANDNEMANS niuiiii birtast stuttar þýðingar úr sígildum rit- um maxismans. Högni Isleifsson, við- gkiptafræðingur, mun annast þær. 1 fertugasta tölublaði Sósíaldemókrat- ans, lýstum við því yfir, að ráðstefna þess hluta flokksfélaganna, er værl utan- lands, hefði ákveðið að fresta umræðun- urn um kjörorðið „Bandaríki Evrópu", meðan fram færu skrif um hina cfna- hagslegu hlið málslns I málgögnum flokksins. Umræðan á ráðstefnu okkar um þetta vandamál varð með einhliða pólitískum blæ. Sennilegt er, að það haíi að nokkru leyti orsakazt af því, að í ávarpl mið- stjórnarlnnar var kjörorðið beinlínls kallað pólitiskt viðfangsefni (þar segir: ,,hið bryna pólitíska kjörorð"), og þar var ekkl aðeins borlð fram kjörorðið um lýðveldisieg Bandaríki Evrópu, heldur einnig lögð rík áherzla á, að þetta væri markleysa og blekkjandi, ,,ef þýzka, aust- urriska, og rússneska einveldinu yrði ekki kollvarpað með byltingu." Það værl algjörlega rangt að vera mót- íallinn þessari framsetningu á kjörorðinu, að þvi er pólitisku mati þess viðkemur, — t.d. á þelrrl forsendu að það skyggi á eða dragi úr áhrifamættl kjörorðsins um sósiallstiska byltingu. Pólitískar breyt- ingar, sem stefna í sanna lýðræðlsátt — hvað þá pólitískar byltlngar — geta aldr- ei I neinu tiliiti né undir neinum kring- umstæðum skyggt & eða dregið úr kjör- orðinu um sósialistíska byltingu; þvert á móti þoka þær henni alltaf nær, breikka grundvöll hennar og draga nýja hópa úr stéttum smáborgara og hálf- gildingsöreiga til sósialistiskrar barattu. Á hinn bóginn eru pólitískar byltlngar óhjákvæmilegar & skeiði hinnar sósial- istísku byltingar, því hana er ekki hægt að telja einstakan atburð, heldur tíma- bil pólitískra og efnahagslegra umbylt- inga, harðvítugrar stéttabaráttu, borgara- styrjaida, byltinga og ganbltlnga. En þótt kjörorðið um lýðstjórnarleg Bandaríki Evrópu sé óaðfinnanlegt sem pólitískt kjörorð, ef á það er litið sem lið í byltlngarsinnaðrl kollvörpun þrlggja afurhaldssömustu einvelda Evrópu, með Rússland í fararbroddi, þá er enn ósvar- að mjög þýðingarmiklum spurningum um efnahagsiegt inntak þess og mikilvægi. Þegar efnahagslegar forsendur heims- veldastefnunnar eru hafðar í huga, — þ. e. útílutningur auðmagns og skipting heimslns mllli hinna ,,þróuðu" og ,,sið- menntuðu" nýlenduvelda — þá er kjör- orðlð um kapítalistísk Bandaríki Evrópu óframkvæmanlegt eða afturhaldssamt. Auðmagnið er orðið alþjóðlegt og ein- okunarkennt. Jörðunnl hefur verið skipt milll örfárra stórvelda, þ.e. stórvelda, sem hefur orðið bezt ágengt að ræna og kúga aðrar þjóðir. FJögur stórveldi Evrópu: England, Frakkland, Rússland og Þýzkaland, sem hafa samt .um 250— 300 millj. íbúa og eru því sem næst 7 millj. ferkm að flatarmáli, —¦ ráða yflr nýlendum sem hafa um hálfan milljarð ibúa (eða 494,5 millj.) og eru_ 64,6 millj. ferkm. að sfcærð ,eða m.ö.o. um það bil helmingur af þurrlendi jarðar. (Þurrlendl jarðar er 133 millj. ferkm. að flatarmáli, ef undanskilin eru helmsskautasvæðln). Þar vlð bætast þrjú asíuríki, Kína, Tyrk- land, og Persía, sem nú eru bútuð sundur I áhrifasvæði af ræningjum i Japan, Rúss- landi, Englandi og Frakklandi, sem þykj- ast vera að heyja ,,frelsis"-stríð. 1 þess- um þrem asíuríkjum, sem telja má til hálf-nýlendna (í rauninni eru þau nú að níutíundu hlutum nýlendúr), búa 360 millj. manna og flatarmál þeirra er 14,5 f millj. ferkm. (h.u.b. einum og hálfu slnnum stærra en öll Evrópa). Enníremur hafa England, Frakkland og Þýzkaland fest auðmagn erlendis að upp- hæð 70 mllljarðar rúblna. Þá er þjóð- nefndúm milljónera eða ríkisstjórnum, eins og þelr kalla þær, falið að innheimta „lögmætan" gróða af þessarl dálaglegu fúlgu — gróða, sem nemur meira en þrem mllljörðum rúblna árlega — og hafa þess- ir aðilar tll umráða bæði landherl og flota og gera svo syni og bræður „hr. Millj- arðs" l nýlendunum og hálf-nýlendunum að landstjórum, ræðismönnum, sendiherr- um, opinberum starfsmönnum, prestum óg annars konar blóðsugum. Þannig sklpuleggja örfá stórveldl á hæsta þróunarstigi auðvaldsskipulagsins ránið á nærri milljarð jarðarbúa. Engin önnur skipulagning er möguleg meðan kapítalisminn rikir. Er hugsanlegt, að stórveldin láti sjálfviljug af hendi ný- lendur, áhrifasvæði eða stöðvi útflutning auðmagns? Til að geta ynryndað sér það þyrfti maður að lúta jafn lágt og hempu- skrýddur pokaprestur, sem prédikar á hverjum sunnudegi yfir hinum ríku um háleit boðorð kristindómsins ög ráðlegg- ur þeim að gefa hinum fátæku — ef ekki nokkra milljarða, þá að minnsta kostl nokkur hundruð rúblna á ári . Bandarikl Evrópu við auðvaldsaðstæður jafngilda samkomulagi um varanlega skiptingu nýlendnanna. Meðan auðvaldið ræður er valdið eina hugsanlega sklpta- reglan, elni skiptagrundvöllurlnn. Millj- ónamæringar geta ekki hugsað sér að deila „þjóðartekjum" auðvaldsrikis með öðrum, nema „I hlutfalli vlð framlagt auðmagn" (og I því felst, að hinn ríkastl skuli fá meira í sinn hlut en honum ber). 1 auðvaldsþjóðsklpulagi er einkaelgn á framleiðslutækjum og stjórnleysi I heild- arframlelðslu þjóðfélagsins. Að prédika „réttláta" tekjuskiptingu á slíkum grund- velll er Proudhonlsmi, fákænska brodd- borgarans og skinhelgi þorparans. Skipt- ' lng getur ekkl farið fram nema í „hlut- 16 LANDNEMINN

x

Landneminn

Beinir tenglar

Ef þú vilt tengja á þennan titil, vinsamlegast notaðu þessa tengla:

Tengja á þennan titil: Landneminn
https://timarit.is/publication/893

Tengja á þetta tölublað:

Tengja á þessa síðu:

Tengja á þessa grein:

Vinsamlegast ekki tengja beint á myndir eða PDF skjöl á Tímarit.is þar sem slíkar slóðir geta breyst án fyrirvara. Notið slóðirnar hér fyrir ofan til að tengja á vefinn.