Unga Ísland - 01.11.1941, Blaðsíða 12

Unga Ísland - 01.11.1941, Blaðsíða 12
eftir því — renna hvert á eftir öðru, eins og kindur í slóð. Og þegar for- ustudýrið byrjar að drekka, þá fara hin að dæmi þess. En ef e.itt dýrið hrekkur við, þá leggur líka allur hóp- urinn á flótta. Annars eru þau mis- jafnlega hvumpinn. Stundum er nóg, að fluga suði, til þess að þau taki öll til fótanna. Sjálfsagt er það mest hræðslan við stóru rándýrin, sem ger- ir þau svona óróleg. Þau eru sjaldan langt undan. Þessir meinlausu gras- bítar virðast vita það. full vel, að hver þeirra sem er, getur orðið næsta forn- in í þessum daglegu morðum. — Sum þessara dýra bera menjar eftir hvass- ar klær og vígtennur. Oft eru margar tegundir við vatns- bólin á sama tíma. Þau standa hlið við hlið og drekka, og virðist koma mæta vel saman. En þegar strúturinn kem- ur, með sínu hátíðlega göngulagi og sínum hátíðlega svip, þá víkja hin frá. Þau virðast vera hrædd við hann, þó hann geri þeim ekkert mein. Ekki hentar óvönum að vera úti um nótt í afríkönskum skógi, enda þótt eldurinn logi í sprekunum, sem safnað hefur verið saman við síðustu dags- birtuna kvöldið áður. Bálið lýsir frá sér á ofurlitlu svæði umhverfis, en svo tekur við svarta myrkur, og úti í myrkrinu heyrist fótatak stórra dýra, sem þrer.gja sér milli trjánna svo að brakar í liminu, en örvita hlátur hýen- unnar, ekki steinsnar álengdar, kór- ónar óhugnað næturinnar. Varla fer hjá því, að þeim, sem óreyndur er iljúgi í hug, að ljón sé á næstu grös- um, lemjandi um sig með halanum, í'okvont yfir eldsbjarmanum, sem það þorir ekki að nálgast. Líka getur hlé- barði laumast hljóðlaust eins og 136 skuggi á takmörkum eldsbjarmans og myrkursins. Reiður nashyrningur getur líka verið kominn á kreik til að athuga, hver það sé, sem kominn er í ríki hans. Ekki er síður viðburðaríkt að vera á nóttunni við vatnsbólin. Johnson iýsir einni slíkri nótt á þessa leið: Það var tunglsljós og hann var í einu skýlinu. Um tíuleytið kom full- orðinn nashyrningur og fór að drekka. Hann drakk samfleytt í 15 mínútur án þess að taka sér hvíld, og þegar hann hafði svalað þorstanum brokkaði hann samstundis af stað, eins og hann hefði áríðandi störfum að gegna. Áður en 10 mínútur voru liðnar, kom annar nashyrningur, stór og mik- ill, einn síns liðs. Hann belgdi í sig ósköpum af vatni og brokkaði síðan af stað aftur, eins og sá fyrri. Um miðnætti heyrðist spark og fótatraðk álengdar og skömmu síðar kom nauta- hópur. Þau streymdu að tugum sam- an, blásandi og hnussandi, og gengu svo þétt, að þau hrintu hvert öðru út í vatnið. — Þau drukku öll samtímis og sötrið í þeim hlýtur að hafa heyrst langar leiðir' í næturkyrrðinni. Síðari hluta næturinnar kom hópur af fílum. Þar sem þeir komu að, vai'ð skýlið milli þeirra og vatnsins. Urðu þeir varir við manninn, sem var í þvi — og staðnæmdust inni í skóginum skammt frá. Þar stóðu þeir meira en hálfa klukkustund, en þorðu ekki að hætta sér lengra og voru reiðir yfir þessari hindrun, sem orðið hafði & vegi þeirra. Það snörlaði í þeim, þeii' blésu og ráku upp hávær eggjunar- öskur, en hurfu svo á brott, án þess • að svala þorstanum. (Endir). UNGA íSLAND I

x

Unga Ísland

Beinir tenglar

Ef þú vilt tengja á þennan titil, vinsamlegast notaðu þessa tengla:

Tengja á þennan titil: Unga Ísland
https://timarit.is/publication/894

Tengja á þetta tölublað:

Tengja á þessa síðu:

Tengja á þessa grein:

Vinsamlegast ekki tengja beint á myndir eða PDF skjöl á Tímarit.is þar sem slíkar slóðir geta breyst án fyrirvara. Notið slóðirnar hér fyrir ofan til að tengja á vefinn.