Fréttablaðið - 02.03.2013, Side 32

2. mars 2013 LAUGARDAGUR| HELGIN | 32
Tölvuógnir hafa verið áber-andi í umræðunni síðustu mánuði, eftir að upp komst um árásir á bandarísku miðlana New York Times
og Wall Street Journal. Einnig
vakti athygli úttekt ráðgjafafyr-
irtækisins Mandiant á meintri
þátttöku kínverskra stjórnvalda í
skipulögðum árásum.
Ógnir af þessu tagi hafa stór-
aukist síðustu ár og er talið lík-
legt að stríð framtíðarinnar muni
að einhverju leyti fara fram með
tölvuhernaði.
Það er staðreynd sem er í aukn-
um mæli að renna upp fyrir fyrir-
tækjum, ríkjum og fjölþjóðastofn-
unum, en óljóst er hvernig þetta
svið mun mótast á komandi árum.
Mikill vöxtur síðustu ár
Tölvuhakkarar hafa látið til sín
taka allt frá áttunda áratugnum,
en framan af höfðu aðgerðir þeirra
takmarkaðar afleiðingar.
Það var ekki fyrr en internetvæð-
ingin hófst fyrir alvöru, á tíunda
áratugnum, sem óværur af öllum
gerðum fóru að dreifast um netið.
Síðan hefur fjöldi þessara forrita
um það bil tvöfaldast á hverju ári
þannig að nú eru þekktar um 200
milljónir slíkra og um 100 þúsund
slíkir bætast við á degi hverjum.
Hugsanlegum fórnarlömbum
eða ginningarfíflum hefur líka
fjölgað mikið þar sem nettengdar
tölvur í heiminum eru nú tæpur
milljarður, og eru þá tæki eins og
farsímar og spjaldtölvur ótalin.
Margvíslegar aðferðir eru not-
aðar við tölvuárásir, meðal annars
vírusar, ormar sem dreifa sér á
milli tölva og svokallaðir Tróju-
hestar sem geta opnað fyrir
aðgang utanaðkomandi að tölvum
og kerfum. Þeim er til dæmis
dreift með ruslpósti og hlekkjum
og forritum á vefsíðum.
Tilgangurinn er líka margvís-
legur, allt frá því að um sé að ræða
unglinga sem eru að prófa getu
sína og glæpasamtök sem starfa í
ágóðaskyni upp í ríkisstjórnir sem
vinna að pólitískum hagsmunamál-
um og hópa aðgerðarsinna sem
starfa á grundvelli ákveðinnar
hugmyndafræði.
Mikil gróðavon
Eins og stendur eru flestar óvær-
ur settar fram í ágóðaskyni. Tölvu-
þrjótar reyna að komast að upplýs-
ingum um bankareikninga fólks
eða fá það beinlínis til að senda
peninga með einhverjum ráðum,
til dæmis með gylliboðum.
Þá hafa glæpasamtök, meðal
annars í Rússlandi, náð að sýkja
mikinn fjölda tölva um allan heim
þannig að þau geta náð stjórn á
þeim í misjöfnum tilgangi, og selja
aðgang að þeim.
Loks hefur þessum aðferð-
um verið beitt óspart í iðnaðar-
njósnum.
Tölvuárásir og pólitík
Fyrir utan allt það fjártjón og
ónæði sem tölvuárásir geta valdið
eru enn veigameiri atriði í húfi og
leggja ríki nú mesta áherslu á að
standa vörð um innviði samfélag-
anna; fjarskiptakerfi, orkudreif-
ingu og samgöngur.
Ríkin eru þó ekki bara þolend-
ur í tölvuárásum, heldur hafa þau
í auknum mæli verið gerendur í
þessum efnum.
Fyrrnefnd skýrsla um aðkomu
kínverskra stjórnvalda að tölvu-
glæpum og árásum hefur vakið
mikla athygli, en kínversk yfirvöld
hafa þvertekið fyrir að standa í
slíku. Kínverski herinn hafi aldrei
stutt við starfsemi tölvuhakkara.
Þvert á móti verði Kínverjar fyrir
stöðugum árásum tölvuþrjóta,
sem væru margir frá Bandaríkj-
unum. Þeir segjast vera heils
hugar fylgjandi meiri samvinnu á
alþjóðavettvangi.
Bandaríkjamenn hafa hins
vegar ekki alveg hreinan skjöld í
þessum málum þar sem þeir hafa
um árabil beitt slíkum meðul-
um. Nú liggur fyrir að bandarísk
stjórnvöld hafa, í samvinnu við
Ísrael, um árabil notað tölvuorm-
inn Stuxnet til að skemma fyrir
kjarnorkuáætlun Írans.
Honum var smyglað inn í kjarn-
orkuverin þar sem verið var að
auðga úran, en ríkin tvö hafa
miklar áhyggjur af því að tilgang-
ur Írana sé að komast yfir úran
sem hægt er að nota í kjarnorku-
vopn. Þegar ormurinn hafði tekið
sér bólfestu þar, skemmdi hann
þeytivindur sem notaðar eru til
úran-auðgunar.
Erfitt að ná til gerenda
Gerendur í tölvuglæpum þurfa
sjaldnast að taka afleiðingum
gerða sinna og býr þar margt að
baki. Bæði fela þeir jafnan spor
sín afar vel og nýta tölvur grun-
lausra tölvueigenda út um allan
heim, þannig að illmögulegt er að
finna uppruna aðgerðar eða árás-
ar. Svo er lagaumhverfið líka afar
óljóst þar sem engin samræmd
alþjóðleg löggjöf er til staðar. Ef
svo ólíklega vildi til að órækar
sannanir fengjust gegn einstak-
lingi og stjórnvöld í hans heima-
landi myndu framselja hann, væri
hins vegar óvissa um lög hvaða
lands gilda. Væri það hans heima-
land, eða landið þar sem afleiðing-
arnar komu fram?
Samvinna er lykilatriði
Á meðan tölvuþrjótar mynda oft
hópa og deila gjarnan upplýsing-
um er lítið samræmi í viðbúnaði
og viðbrögðum ríkja eða stofnana
þrátt fyrir yfirlýsingar um mikil-
vægi slíks samstarfs.
NATO markaði til dæmis stefnu
um tölvuvarnir árið 2011 þar sem
hvatt er til samræmdra varna
aðildarríkja. Einnig var stefna
bandalagsins í tölvuvörnum skýrð
og gerð miðlægari með stofnun
NCIA sem hefur yfirumsjón með
vörnum allra undirstofnana þess.
NATO getur hins vegar ekki
skyldað aðildarríki sín til þess
að uppfylla ákveðnar kröfur, sem
sést meðal annars á því að ein-
ungis helmingur aðildarþjóðanna
28 hefur markað sér formlega net-
öryggisstefnu og er Ísland ekki
þar á meðal.
Allsherjar tölvuárás á aðildar-
ríki bandalagsins gæti hins vegar
fallið undir fimmtu grein NATO-
sáttmálans, sem kveður á um að
árás á eitt aðildarríki flokkist
sem árás á þau öll. Á móti kemur
að engin einhlít skilgreining er til
um hvers konar árás myndi kalla
á slík viðbrögð, og að sögn heim-
ildarmanna Fréttablaðsins innan
NATO mun ekki koma til þess að
bandalagið standi fyrir annars
konar aðgerðum en að verja net-
kerfi bandalagsins sjálfs.
Það er almennt viðurkennt að
ekkert ríki getur tryggt öryggi sitt
gegn tölvuógnum upp á eigin spýt-
ur þannig að það hlýtur því að vera
verkefni ríkja á komandi mánuð-
um og árum að samræma lagaum-
hverfi á alþjóðavettvangi.
Hvort af því verði fyrr eða
síðar á enn eftir að koma í ljós,
en hitt er víst að þangað til þar að
kemur sitja tölvuþrjótarnir ekki
aðgerðar lausir.
Tölvuógn í alþjóðlegum brennidepli
Erfitt reynist að koma böndum á glæpasamtök sem sjá gróðavon í að dreifa óværum og blekkja auðtrúa tölvunotendur til að gefa upp-
lýsingar. Málið hefur einnig orðið að bitbeini milli ríkja sem hafa beitt slíkum aðferðum til að gæta hagsmuna sinna. Lagaumhverfi er afar
óljóst og þörf er á aukinni alþjóðlegri samvinnu sem tekur til tölvuógna. Tölvuhernaður verður notaður í stríðum framtíðarinnar.
ÓGNIR Á TÖLVUÖLD Tölvuógnum fjölgar sífellt með tækniframþróun og á það
jafnt við um glæpamenn sem reyna að græða peninga á svindli, og spellvirkja sem
eru jafnvel á vegum stjórnvalda. Engin samræmd lög eru til sem ná til slíkra mála.
NORDICPHOTOS/GETTY
Einn af lykilatburðunum sem vöktu alþjóðasamfélagið til meðvitundar um
þá hættu sem steðjar að ríkjum vegna tölvuárása var atlaga sem var gerð
að Eistlandi vorið 2007. Þar var um að ræða samræmda aðgerð tölvuþrjóta
á mikilvægum samfélagsþáttum sem gerði það meðal annars að verkum
að netbankakerfið lá niðri um stund, sem og síður margra fréttamiðla. Á
meðan á þessu stóð gekk alda óeirða yfir tvo daga í röð.
Óeirðirnar sem og tölvuárásirnar voru raktar til ákvörðunar eistneskra
stjórnvalda um að færa minnismerki um þátttöku Sovétmanna í seinni
heimsstyrjöldinni, bronsstyttu af hermanni, sem mörgum Eistum þótti til
marks um yfirráð og kúgun af hálfu Sovétríkjanna. Styttan var áður í mið-
borg Tallinn en var færð yfir í herkirkjugarð borgarinnar sem vakti mikla
reiði bæði hjá Rússum og rússneska minnihlutanum í Eistlandi.
Í kjölfar óeirðanna gekk alda tölvuárása yfir eistnesk netkerfi, bæði hjá
opinberum stofnunum og einkaaðilum. Árásirnar stóðu yfir í um þrjár vikur,
en þær skiptust í ákveðin stig. Fyrsta bylgjan fól í sér frekar einfaldar árásir
þar sem mikilli umferð var beint að skotmörkunum til að kæfa þau. Svo
virtist sem hinir fjölmörgu sem stóðu fyrir árásunum hafi notað forskrift á
rússneskum spjallsíðum. Eftir það urðu árásirnar þróaðri og beittu fyrir sig
tugþúsundum tölva sem höfðu verið tengdar saman í þeim tilgangi að valda
sem mestum skaða.
Enginn var dreginn til ábyrgðar fyrir árásirnar þó rökstuddur grunur væri
um hverjir hefðu farið fyrir þeim. Rússnesk yfirvöld neituðu að aðstoða
Eista í rannsókn málsins.
Eftir árásirnar mörkuðu eistnesk stjórnvöld sér einbeitta stefnu í
netvörnum og standa nú flestum framar á því sviði. Eitt lykilatriðið var
að auka meðvitund almennings sem og stjórnmálamanna um mikilvægi
þess að standa vörð um grunnstoðir og mikilvægustu innviði samfélags-
ins. Eistar eru aðeins 1,3 milljónir talsins, sem takmarkar að vissu leyti
getu hins opinbera til að skipuleggja varnir, en þeir búa þó að ómetanlegu
varaliði. Heimavarnarlið Eistlands eru sjálfboðaliðasamtök sem bregðast við
í neyðartilfellum og gildir það einnig um tölvuógnir þar sem tugir manna á
þeirra vegum standa vaktina á netinu og eru til taks ef árás ber að.
Tölvuárás vakti Eista til umhugsunar
ÞRÆTUEPLI Víðfeðmar tölvuárásir voru
gerðar á Eistland eftir að ákveðið var að
færa minnismerki um sovéska herinn úr
miðborg Tallinn. Flest bendir til þess að
árásirnar hafi verið skipulagðar í Rúss-
landi, en enginn var dreginn til ábyrgðar.
NORDICPHOTOS/GETTY
Þorgils
Jónsson
thorgils@frettabladid.is
Þrátt fyrir að tölvuógnir séu afar víðfeðmt vandamál
sem nær um allan heim liggur hluti ábyrgðarinnar hjá
hverjum einstökum tölvunotanda. Það er sinnuleysi
þeirra sem opnar tölvuþrjótum leið inn í tölvur þeirra
með þeim afleiðingum að hægt er að svíkja af þeim
peninga, stela af þeim gögnum, eða nýta tölvuna sem
hluta af neti til stórtækari aðgerða.
Friðrik Skúlason, sérfræðingur um tölvuöryggi, segir í
samtali við Fréttablaðið að hann sé þeirrar skoðunar
að aldrei verði að fullu komist fyrir slík afglöp
einstaklinga.
„Fólk er alltof trúgjarnt og smellir á hluti á netinu
án þess að hugsa. Það er rót vandamálsins og þar sannast að veikasti
hlekkurinn í tölvuöryggiskeðjunni er oftast kjötpokinn á milli stólsins og
lyklaborðsins. Það skiptir engu hvort maður er með varnar- eða öryggis-
forrit ef fólk lokar bara viðvörunargluggum og heldur ótrautt áfram. Það er
ekki hægt að leysa mannleg vandamál með tæknilegum lausnum! Það eru
í raun engar töfralausnir til. Skynsemin er svarið, en það er ekki hægt að
kaupa hana með raðgreiðslum.“
Fólkið er veikasti hlekkurinn
5,5 milljarðar
Symantec öryggisfyrirtækið kom í veg fyrir 5,5
milljarða árása með tölvuóværum árið 2011,
sem var nær tvöfalt meira en árið þar áður.
50%
50% beinna árása voru gerðar á fyrirtæki
með innan við 2.500 starfsmenn.
36%
Ruslpósti fækkaði um 36% milli 2010 og
2011, eftir að stór tölvunet höfðu verið tekin
niður af yfirvöldum.
82
Samkvæmt Symantec voru 82 beinar árásir
gerðar að meðaltali dag hvern árið 2011.