Fréttablaðið - 11.03.2013, Side 50

11. mars 2013 MÁNUDAGUR| MENNING | 22
BAKÞANKAR
Charlotte
Böving
1
6 7 8
10
13
119
12
15
16
18
21
20
17
14
19
2 3 4 5
KROSSGÁTA
PONDUS Eftir Frode Øverli
GELGJAN Eftir Jerry Scott & Jim Borgman
HANDAN VIÐ HORNIÐ Eftir Tony Lopes
BARNALÁN Eftir Jerry Scott & Rick Kirkman
MYNDASÖGUR
LÁRÉTT
2. plat, 6. nafnorð, 8. drulla, 9.
æxlunarkorn, 11. ullarflóki, 12. aðfall,
14. rabb, 16. snæddi, 17. af, 18. tími,
20. tveir eins, 21. ögn.
LÓÐRÉTT
1. nýja, 3. frá, 4. þegn, 5. steinbogi, 7.
frægð, 10. þrá, 13. heyskaparamboð,
15. ekki margir, 16. svif, 19. tveir eins.
LAUSN
LÁRÉTT: 2. gabb, 6. no, 8. for, 9. gró,
11. rú, 12. aðsog, 14. skraf, 16. át, 17.
frá, 18. tíð, 20. ii, 21. arða.
LÓÐRÉTT: 1. unga, 3. af, 4. borgari, 5.
brú, 7. orðstír, 10. ósk, 13. orf, 15. fáir,
16. áta, 19. ðð.
Hvað heldur þú?
Fæ ég skoðun
á bílinn?
JÁ!
Ég þrífst á
ævintýrum!
EINMITT!
Er það þess vegna sem þú
eyðir öllum frítíma þínum fyrir
framan sjónvarpið?
Ég þrífst á
ævintýraþáttum.
Allt í lagi.
Ég skal játast þér,
Jón, en ég vil
hjúskaparsáttmála!
Pabbi, áttu
gamla
skyrtu sem
ég gæti
notað sem
vinnu-
slopp?
Já!
Látum
okkur sjá...
hvernig er
þessi?
Heldurðu að
hún eyði-
leggist?
Ég er alltaf
að seg ja
honum að
kaupa!
Þá yrði það
gott fyrir
okkur öll.
Hildur
Hafdís
Katrín
Þórkatla
Dóra
Þvottavélin mín bilaði um daginn, eftir fimm ára dygga þjónustu.
FIMM ár eru nú ekki svo langur tími. Ég
man tíma þegar fólk átti sömu þvottavélina
í tuttugu – þrjátíu ár. Sá tími er liðinn.
ÉG vildi láta gera við vélina, en það var
ekki hægt. Viðgerðarmaðurinn sagði að
tölvan í henni væri ónýt og hann gat ekki
séð nákvæmlega hvað hafði gefið sig. Úr
því að hann var kominn á staðinn bað
ég hann að líta í leiðinni á fimm ára
gamla ís- og frystiskápinn. Sjálfvirka
affrystingin var hætt að virka. Það
yrði of dýrt að gera við hann, sagði
maðurinn. Það borgar sig að kaupa
nýjan!
ÉG hugsaði áhyggjufull til
þurrkarans, sem líka er fimm
ára gamall. Hvenær ætli hann
gefi sig? Já, sagði viðgerðar-
maðurinn, ég ætti ekki að búast
við því að tæki í dag lifðu mikið
meira en fimm ár.
SEINNA sama dag,
þegar tölvan
drap á sér,
greip skelf-
ingin um sig.
Ég tók batt-
eríið úr
vélinni
og leyfði henni að hvíla sig. Á meðan sótti
ég back-up-ið mitt, harða diskinn. Sem
betur fer átti ég það, ef tölvan skyldi gefa
sig alveg. Tölvan fór aftur í gang þegar ég
setti batteríið í hana. Fjúff, þvílíkur léttir!
En þegar ég stakk eins árs gömlum harða
disknum í samband til þess að taka öryggis-
afrit af öllu nýlegu, kom upp ERROR! Ég
leitaði ráða hjá vini, sem útskýrði að það
væri ekki óalgengt að það væru innbyggðir
gallar í hörðum diskum, þannig að þeir lifa
sumir enn skemur en tölvur.
EFTIR að hafa dvalið nokkra stund við
hamfarastefnuna sem heimilisfjárhag-
urinn stefndi í fór hugurinn á flug, út af
heimilinu og upp þar sem ég hafði yfirsýn
fuglsins fljúgandi. Ég horfði niður yfir öll
litlu húsin í Vesturbænum, þar sem hver
fjölskylda á þvottavél, þurrkara, ísskáp,
frysti o.s.frv. Þar að auki eru a.m.k. tvær
tölvur á hverju heimili. Ég sá fyrir mér
öll þessi tæki þegar búið væri að fleygja
þeim. Þau lágu eins og hráviði í kringum
húsin, í görðunum og því lengra sem ég
hugsaði fram í tímann, því þéttar stóðu
ónýtu tækin. Hugurinn flaug enn hærra
út í geim, þar sem hann horfði niður á bláa
hnöttinn okkar. Hér búa um sjö milljarðar
manna. Ef við ímyndum okkur að einn
milljarður þeirra noti fimm tæki fimmta
hvert ár, þá verðum við á þrjátíu árum
búin að fleygja 30.000.000.000 tækjum.
VIÐ þetta gaf heilinn sig!
Bilað