Fréttablaðið - 14.02.2014, Page 32

FRÉTTABLAÐIÐ Kristín Sof f ía Jónsdóttir. Valentínusardagurinn. Dagur í lífi Írisar Bjarkar. Spjörunum úr og bloggarinn.
6 • LÍFIÐ 14. FEBRÚAR 2014
Þ
að er fyndið að segja frá því
hvernig ég byrjaði í pólitík.
Ég hætti að reykja í októ-
ber 2008 og það tók svolítið
á. Ég varð dálítið skapstygg
eins og gengur. Svo hrundi Ísland
sem bætti ekki úr skák. Til þess
að vinna úr allri gremjunni fór ég
að hlaupa, með vinkonu minni. Við
hlupum Sæbrautina þvera og endi-
langa, framhjá bönkunum og end-
uðum oft við Skarfabakka, gegnt
Viðey, þar sem við áttum það til að
öskra á Friðarsúluna,“ rifjar Krist-
ín upp, en hún var á þessum tíma
aðstoðarkennari í stærðfræði í HÍ
meðfram námi.
„Ég keypti mér íbúð 2004 á
100% verðtryggðu láni og var að
láta krakkana reikna út hvað væri
að verða um þetta lán. Einhvern
daginn var ég orðin nokkuð tryllt
yfir verðbólgu og frekar svart-
sýn á framhaldið og ég hringdi í
pabba og jós úr skálum reiði minn-
ar. Hann svaraði mjög rólegur að
það væri fundur á Hallveigarstíg
sem Samfylkingin væri að halda
og ég ætti bara að drífa mig þang-
að. Þannig að ég skokkaði þarna
inn, þekkti engan, setti mig á mæl-
endaskrá, fór upp í pontu og bil-
aðist. Og sagði þeim að þeir gætu
nú bara verið ánægðir með að fólk
væri ekki að fatta hversu slæmt
ástandið væri, því þá væru menn
að kveikja í strætisvögnum. Eftir
það kippti Dagur [Dagur B. Egg-
ertsson] mér inn og ég hef ekkert
litið til baka síðan,“ segir Kristín,
og hlær.
Enginn óttast ungt fólk
Kristín er 32 ára gömul og er nú
yngst af þeim sem náðu kjöri.
„Ef ekkert kemur á óvart í
nýjum framboðum, og allt geng-
ur að óskum, yrði ég sennilega
yngsti borgarfulltrúinn. Þó er ég
strax orðin af annarri kynslóð en
yngstu kjósendur. Mér finnst ungt
fólk stundum ekki alveg fatta að
það er verið að senda því reikn-
inginn. Lobbíismi, hann virk-
ar, svo ég tali hreint út. Þeir sem
öskruðu á skuldaniðurfellingar
fengu þær í gegn, þeir sem vildu
ekki hafa veiðigjöld fengu þau
felld niður. Hvað er gert fyrir ungt
fólk? Jú, innritunargjöld í HÍ eru
hækkuð, það fær skerðingu hjá
LÍN og reikninginn fyrir skulda-
niðurfellingum. Það græðir ekk-
ert á þeim. Þetta er orðin frek-
ar svört mynd. Hvert er auðveld-
ast að senda reikninginn? Á þann
sem þegir. Það óttast enginn ungt
fólk. Ef við erum með kynslóð sem
heldur að það sé tvíhliða samning-
ur að skipta sér ekki af pólitík, þá
er hætt við ákveðinni bjögun í því
hvernig stjórnvöld haga sér. Þótt
þú skiptir þér ekki af pólitík, þá
skipta stjórnvöld sér nákvæmlega
jafn mikið af þér og næsta manni.“
Gerði lítið úr kynjabaráttu
Nú voru tvær konur í fyrstu fjór-
um sætum í prófkjörinu. Er öðru
vísi að vera stelpa en strákur í
þinni vinnu?
„Já, ég finn fyrir því að vera
stelpa. Stundum held ég líka að ég
gangi of auðveldlega inn í það hlut-
verk sjálf. Maður er oft of fljót-
ur að hlaupa í þjónustuhlutverkið
ef manni líður óþægilega í aðstæð-
um. Ég finn það hjá mér sjálfri, að
finnast fínt að fara og hella upp
á kaffi fyrir karlana ef maður er
eitthvað stressaður eða upplifir að
aðrir ætlist til þess af manni.
Ég hélt þegar ég var yngri að
konur væru með lægri laun, eða
það væri borin minni virðing fyrir
þeim, því þær væru bara ekki að
krefjast þess sjálfar. Ég gerði lítið
úr kynjabaráttu, í menntaskóla,
þegar maður hélt að maður vissi
allt. Og hélt að ef maður væri með
munninn fyrir neðan nefið væri
þessi kynjabarátta einhverra ann-
arra kvenna sem þyrðu ekki að
biðja um það sem þær vildu. Það
var harður veruleiki að horfast í
augu við að það er kynjamisrétti
um allt, sérstaklega á almennum
vinnumarkaði.
Gott dæmi er að þegar ég út-
skrifaðist úr menntaskóla byrjaði
ég að vinna á matsölustað. Þá var
reglan þannig að stelpur unnu í
salnum og strákar á barnum. Svo
var önnur regla, en hún var sú að
þeir sem unnu á barnum voru með
hærri laun en þeir sem unnu í saln-
um. Við náðum á endanum að fá
eitthvað fram, en þurftum að berj-
ast með kjafti og klóm til að fá
sömu laun og vinir okkar,“ segir
Kristín.
Bótox í baráttu við exem
Kristín heldur að það sé betra að
hafa kynjakvóta. Hún segir ekki
eðlilegt að konur skipti sér bara af
menntamálum og karlar af skipu-
lagsmálum. „Það verður að hafa
meiri kynjajöfnun alls staðar. Það
er betra fyrir samfélagið ef full-
trúar af báðum kynjum eru í öllum
málaflokkum. Það er kannski sá
kynjamúr sem er eftir. Nú erum
við komin með kynjakvótann inn
í ráð og nefndir en það vantar að
kynin sjálf fari út fyrir sitt hlut-
verk. Ég var eina konan af sjö í
prófkjöri sem var í „hörðu málun-
um“. Ég held að það sé líka mikil-
vægt að við leyfum körlum að ein-
beita sér að mennta- og velferð-
armálum án þess að okkur finnist
það skrýtið. Öll höfum við áhuga
á öllum þessum málaflokkum, en
til þess að við séum sterk þá vilj-
um við sérhæfingu.“ Kristín held-
ur áfram. „Það er til dæmis pressa
á bæði stráka og stelpur að vera
sæt og líka pressa á að fólk sé ungt
og grannt. Þegar ég hugsa núna,
um þetta viðtal, er ég ábyggi-
lega stressaðri yfir því að mynd-
in verði ljót en að ég segi eitthvað
heimskulegt í viðtalinu. Sem er fá-
ránlegt. Ég hef einu sinni farið að
gráta eftir viðtal af því að hárið
á mér var svo ljótt. Svo lenti ég
einu sinni í því að fá exem í andlit-
ið og ég hékk í speglinum alla daga
að bera á mig sterakrem í barátt-
unni við exemið, og ég hékk svo
mikið í speglinum að ég var farin
að sjá hrukku á milli augnanna
á mér, sem ég held í dag að hafi
ekki einu sinni verið þar. Svo einn
Benetton Smáralind – Benetton Glerártorgi
Joggingbuxur
kr. 1.995
Margir litir, stærðir frá 74-160
KRISTÍN SOFFÍA ÖSKRAÐI Á FRIÐARSÚLUNA
Kristín Soffía Jónsdóttir er spútnik í borgarlífi nu. Hún varð í fjórða sæti í prófkjöri Samfylkingarinnar í borginni um síðustu helgi og ætlar sér að verða
borgarfulltrúi. Kristín er með BS-gráðu í verkfræði, vill að borgarbúar njóti þess að búa í Reykjavík og vill að ungt fólk fái málsvara í pólítík.
NAFN:
Kristín Soffía Jónsdóttir
ALDUR:
32 ára
STARF:
Pólitíkus
HJÚSKAPARSTAÐA:
Í sambúð með
Gesti Pálssyni
Ábendingahnappinn má
finna á www.barnaheill.is