Læknablaðið - 15.06.2007, Qupperneq 5

LISTAMAÐUR
MÁNAÐARINS
U M R Æ Ð A 0 G F R É T T I R
501 Af sjónarhóli stjórnar. Lækningaminjasafn íslands
Sigurður Böðvarsson
502 Rekstur BUGL gengur ekki upp án verulegra breytinga
Hávar Sigurjónsson
500 Brot af mannkynssögu alþýðu. Áhugamál Valgarðs Egilssonar
Hávar Sigurjónsson
505 Sjúkraflutningar í dreifbýli - athugasemd við grein
Ágúst Oddsson
507 Þáttur heilbrigðisstétta í eyðingu stúlkubarna
Jóhann Ágúst Sigurðsson, Linn Getz, Anna Luise Kirkengen
509 100 ár í heilbrigði
Sigurbjörn Sveinsson
513 Svar við Tilfelli mánaðarins
513 Nýtt félag lækna - FÍFL
F A S T I R P I S T L A R
511 íðorð 199. Hjákenni
Jóhann Heiðar Jóhannsson
512 Einingaverð og taxtar
514 Sérlyfjatextar
524 Ráðstefnur og fundir
525 Eru ekki allir hressir? - Hugleiðing höfundar
Gerður Kristný
Sumarlokun á skrifstofu
læknafélaganna
Lokað frá og með 16. júlí til 7. ágúst
vegna sumarleyfa starfsfólks.
Sýningarsalirnir sem hýsa nýjasta verk
Ragnars Kjartanssonar (f. 1976), FOLK-
SONG (2007), óma af gítarleik og söng. Þótt
maður heyri í verkinu löngu áður en það er
barið augum kemur það samt sem áður á
óvart, augliti til auglitis, því þar er listamað-
urinn í eigin persónu. Klaeddur í glæsilegan
hvítan jakka, blúnduskyrtu og kúrekastíkvél,
mundar hann eldrauðan rafmagnsgítar sem
er magnaður með mikilli magnarastæðu.
Hann endurtekur í sífellu sama hljómagang-
inn sem víbrar í hljóðkerfinu og sönglar þess
á milli angurværa tóna. Flutningurinn er alltaf
eins og breytist ekkert hvort sem einhver er
að horfa á verkið eða ekki. Sýningin stendur
í tvær vikur og alla daga og frá opnun til lok-
unar er gjörningurinn í gangi, eilíf endurtekn-
ing sama stefsins. Svona vinnur Ragnar,
hann hefur flutt verk í svipuðum anda á
ýmsum stöðum og aldrei gefst hann upp þótt
hann geri það sama daginn inn og út. Það
er eins og hann fari í trans. Að þessu sinni
hefur hann útbúið sviðsmynd í kring um sig,
málað sólarlag á veggina og skorið út tré og
grjót úr krossvið sem standa á stangli. Verkið
minnir á „tableau vivant", eða skrautsýningu
eins og tíðkuðust á tímum Sigurðar málara.
Hann var þekktur fyrir að bjóða gestum Iðnó
upp á uppstillingar úr Islendingasögunum,
glæsilegar sviðsmyndir þar sem leikarar
stóðu stjarfir fullum klæðum allt frá því að
leikhústjöldin voru dregin frá þar til þau voru
dregin fyrir aftur nokkru síðar. Þannig sækir
Ragnar töluvert í heim leikhússins en hann
vinnur einnig með tónlist í verkum sínum.
FOLKSONG (þjóðlag) var unnið í Hudson dal
í Bandaríkjunum, þar sem þjóðlagatónlist er
föst í sessi og tónlistarhátíðin Woodstock var
haldin ekki langt undan. Sem hluti af þessu
verki er skilti úti í vegkanti, nærri sýning-
arstaðnum þar sem vitnað er í Bob Dylan: „I
ain’t looking for nothing in anyone’s eye“ (ég
leita ekki að neinu í augum nokkurs manns).
Landslagið þar í sveit er skógi vaxið og
Ragnar gerir af því eftirmynd inni í sýning-
arrýminu auk þess sem stemningin minnir
á hin rómantísku landslagsverk Hudson
málaranna. Það eru örlög myndlistar sem
þessarar að þeir eru fáir sem fá hennar notið,
hún er bundin við stað og stund og lifir síðan
eingöngu sem minning.
Markús Þór Andrésson
Læknablaðið 2007/93 465