Listin að lifa - 01.12.2004, Blaðsíða 15

Hlakka alltaf til
miðvikudaganna
- segir Aldís Stefánsdóttir
á Hellissandi
„Eg hætti að vinna 65 ára. Pá var maðurinn minn hættur að vinna
fyrir nokkru og farinn að starfa inni á Klifi með eldra fólkinu.
Mér fannst dálítið erfitt að koma mér af stað, en eftir fyrsta
skiptið hlakka ég til hvers einasta miðvikudags. Snæfellsbær sér
um ferðir fyrir okkur frá Hellissandi. Við skemmtum okkur vel
á Klifinu, tölum mikið eins og gengur hjá okkur kvenfólkinu,
föndrum allt mögulegt, saumurn, prjónum og perlum, einnig
erum við í leir- og glerbrennslu. I vetur fengum við námskeið í
línudansi og dönsuðum á Færeysku dögunum i Ólafsvík.
Mjög gaman er að koma saman og vinna að jólabasarnum
sem við höldum í nóvember. Gestirnir okkar fá heitt súkkulaði,
vöfflur og rjóma, enda er jólabasarinn okkar er vinsæll og vel
sóttur.
Að sjálfsögðu erum við farin að fara á Sæludagana á Örkinni
- og það er nú aldeilis gaman að skemmta sér við leik, söng og
dans frarn eftir kvöldi. I sumar var farin dagsferð sem tókst alveg
frábærlega. Við eigum verkalýðsfélaginu mikið að þakka, að þeir
skuli hafa treyst okkur fyrir fyrsta-maí-kaffinu. Það hefur verið
góð tekjulind fyrir félagið."
Aðalsteinn Jónsson, eiginmaður Aldísar, var fyrsti formaður
Félags eldri borgara í Snæfellsbæ. Hann segir ekkert félag hafa
verið til þegar hann byrjaði að starfa með eldra fólkinu. „En
það væri mjög aumt og lélegt ef ekkert félag væri til. Það eflir
Aðalsteinn og Aldís.
samskiptin að vera þátttakandi í öðrum félagsskap og við erum
svo heppin að vera með Vinafélagið sem eykur á félagsstarfið.
Kúttmagakvöldið sem þeir halda okkur er eins og jól. Maður
hlakkar til allt árið. Svo er árshátíðin á haustin. Ég er svo félags-
glaður að ég var í öllum félögum sem ég fékk inngöngu í, en
kvenfélagið var mér lokað!“
Aðalsteinn tekur undir þá skoðun margra að félög eldri
borgara séu framhald á ungmennafélagsandanum. En Aldís
segir hann hættan að glima, nema á spilaborðinu! „Það gerir
mann ungan í annað sinn - að koma svona saman. Allir eru svo
góðir við alla, ókunnugir eru teknir strax inn í hópinn og menn
fylgjast miklu betur hvor með öðrum. Viðkvæðið er iðulega: - Af
hverju kemur hann ekki? - Er hún veik fyrst að hún mætir ekki?
Þetta er vissulega hinn góði, gamli ungmennafélagsandi!“segir
Aðalsteinn.
Dagsferö í Dalina
Bjarni Ólafsson ritari félagsins
segir frá
Um miðjan ágúst í sumar fóru 32 félagar í dagsferð. Lagt var
upp frá Hellissandi kl. 10 um morguninn til Ólafsvikur þar
sem félagar voru teknir í bílinn. Síðan var ekið í austurátt um
gamla Fróðárhrepp, Eyrarsveit og stefnt á Stykkishólm. Þar
var stoppað yfir súpu og brauði. Því næst var ekið að Eiríks-
stöðum í Dölum, en þar settist fólkið niður á grasbörð yfir
kaffi, kleinum og pönnukökum í boði félagsins. Veðrið var
eins gott og hægt var að hugsa sér - og á meðan drukkið var
og etið flutti staðarhaldari yfirgripsmikla ræðu um Eirík rauða
og ferðir hans með miklum tilþrifum. Þar á eftir var staðurinn
kannaður gaumgæfilega.
Þegar hér var komið sögu var farið að hugsa til heimferðar,
en skotist til Búðardals og stoppað þar dágóða stund við ísát
og rölt í Kaupfélaginu. Að þessu loknu var lagt í hann og keyrt
til Bjarnarhafnar. Þar er geysilega myndarlegt safn af gömlum
munum sem notaðir voru til sjós og lands fyrr á árum. Er staður-
inn og umgengni öll til fyrirmyndar. í Bjarnarhöfn var boðið upp
á smakk á harðfiski, hákarli, rauðmaga og mörgu fleiru. Þetta
bragðaðist svo vel að flestir keyptu sér góðmeti í poka.
Þessu næst var stefnan tekin í Grundarfjörð þar sem beið
okkar matur í boði félagsins sem reyndist í alla staði mjög góður.
Að lokinni máltíð bauð eigandi Krákunnar snafs með kaffinu og
fóru allir saddir og sælir þaðan út. Þá var komið að því að taka
sprettinn. Mikið var sungið í rútunni og Júlíus Pálsson spilaði
undir á munnhörpu, en hann er nýlega látinn. Til Ólafsvíkur
komum við um kl. hálf tíu um kvöldið, þannig að ferðin tók um
tólf tíma. Fararstjóri í ferðinni var Margrét Þorláksdóttir og stóð
hún sig með prýði. Sama er að segja um bílstjórann Svan, hann
er einstaklega lipur og hjálpsamur, enda mjög þægilegt að ferðast
með honum.
Guðrún bregður á leik, með skjöld og sverð, fýrir framan Eiríksstaði.