Listin að lifa - 01.12.2004, Blaðsíða 59

Listin að lifa - 01.12.2004, Blaðsíða 59
Slitgigt í hnjám og mjöðmum Ráðleggingar fyrir þá sem þjást af slitgigt í hnjám og mjöðmum - hvað getur fólk gert sjálft? Slitgigt er algengasti gigtarsjúkdóm- urinn og einn af fjórum sjúkdómum sem oftast valda bæklun hjá full- orðnu fólki. Við slitgigt er um að ræða breytingar í liðum sem einkennast af rýrnun og eyðingu á liðbrjóski, en einnig sjást breytingar á aðlægum veíjum eins og beinum og liðpokum. Einkennin eru fyrst og ffemst verkir, fyrst við eða eftir álag, en oft verða þeir meira samfelldir þegar fram líður. Sjúkdómsgangurinn er mjög mismunandi og erfitt að gefa út leiðbeiningar sem gilda fyrir alla. Smám saman hefur þó þekking á sjúkdómnum og sjúkdómsganginum aukist, þannig að í dag er hægt að mæla með ákveðnum lífsstíl sem gildir fyrir flesta þá sem hafa slitgigt í hnjám og mjöðmum. I ráðlegg- ingunum hér að neðan er ekki fjallað um eiginlega læknismeðferð en áhersla lögð á það sem fólk getur gert sjálft. Hvað er gott og æskilegt? Hæfileg hreyfing: Sumir halda að þeir flýti fyrir slitgigt með því að hreyfa sig. Það er ekki rétt. Þvert á móti virðast þeir sem stunda reglulega hreyfingu eins og göngu, sund, golf og jafnvel skokk finna minna til og halda einkennum betur í skefjum. Gæta að þyngd: Margir slitgigtarsjúkl- ingar eru of þungir, einkum þeir sem eru með slitgigt í hnjám. Sýnt hefur verið fram á að ef fólk getur létt sig aðeins minnka einkenni slitgigtar í hnjám. Góður skóbúnaður: í dag er sem betur fer „leyfilegt" jafnvel fyrir fínustu dömur að láta sjá sig á ferli í góðum skóm, helst íþróttaskóm með loftpúðum. Miklar framfarir hafa orðið á sviði skósmíða og mikilvægt að spara ekki á þessu sviði. Styrking vöðva, einkum lærvöðva, viðhald hreyfiferils: Lærvöðvarnir virka eins og demparar á bil og jafna út álagið á liðina, einkum hnjáliðina. Styrkir lær- vöðvar veita ótvíræða vernd gegn slitgigt. Einnig er vitað að ef til gerviliðaaðgerðar kemur þá vegnar þeim betur sem hafa styrka lærvöðva. Oft er ráðlegt að fá leið- beiningar sjúkraþjálfara varðandi heppi- legar æfingar og hvernig á að viðhalda hreyfiferil liðanna. Omega 3 fitusýrur: Þær er að finna í lýsi eða sérstökum belgjum. Svo virðist sem þær dragi úr einkennum slitgigtar. Liðaktín (Glúkósamín og Kondroítín): Eru fáanleg sem fæðubótarefni í lyfja- búðum. Enginn vafi er á því að sumir hafa gagn af þessu efnum. Margt bendir til þess að ráðlegt sé fyrir slitgigtarsjúklinga að taka þessi efni a.m.k. 3 mánuði á hverju ári, en niðurstöður úr stórum rannsóknum eru væntanlegar á næstunni. Hvað ber að forðast? Hreyfingarleysi: Reynslan sýnir að of lítil hreyfing er skaðleg fyrir liðina, vöðvarnir rýrna sem getur leitt til þess að liðirnir verði óstöðugari og einnig rýrna aðrir vefir eins og brjósk og liðbönd. Erfiði, átök, langvinnt álag: Þó svo að hreyfing sé almennt til góðs er hægt að ofgera sjúkum liðum. Sárir verkir við hreyfingu eða slæmir verkir eftir hreyf- ingu geta verið til marks um að liðnum sé ofboðið. Þyngdaraukning er eitt af því sem er mjög mikilvægt að forðast. Bæði virðast einkenni aulcast og einnig er hætta á að liðirnir skemmist hraðar. Kreppa: Það er alltaf áhyggjuefni ef sjúk- lingur getur ekki rétt fyílilega úr hné, en þá er vitað að liðurinn skemmist hraðar. Einnig veldur það auknu álagi á aðra liði. Það getur verið freistandi að setja kodda í hnésbótina þegar upp í rúm er komið. Það er hins vegar óráðlegt því það getur aukið á eða valdið kreppu. Litlir koddar til þess að hafa milli hnjánna eru hins vegar í góðu lagi. Næringarástand og vítamín: Einstak- lingum með alvarlegan vítamínskort versnar hraðar en öðrum. Þetta gildir sér- staklega um C, D og E vítamín. Þetta þýðir ekki að fólk með slitgigt eigi að háma þessi vítamín í sig því að þau gera almennt ekki gagn nema skortur sé til staðar. Hér að ofan er að finna einfaldar leiðbein- ingar um æskilega og óæskilega hegðun fyrir þá sem eru með slitgigt í hnjám og mjöðmum. Með því að huga vel að þessum einfóldu reglum geta slitgigtar- sjúklingar sjálfir oft haldið sjúkdómnum vel í skefjum. I þessum pistli hefur ekki verið fjallað um verkjastillingu með lyfjum, en hún er oft nauðsynleg til þess að sjúklingum líði vel og til þess að þeir geti sinnt daglegum athöfnum og hreyft sig eðlilega. Helgijónsson dósent ígigtarlœkningum
Blaðsíða 1
Blaðsíða 2
Blaðsíða 3
Blaðsíða 4
Blaðsíða 5
Blaðsíða 6
Blaðsíða 7
Blaðsíða 8
Blaðsíða 9
Blaðsíða 10
Blaðsíða 11
Blaðsíða 12
Blaðsíða 13
Blaðsíða 14
Blaðsíða 15
Blaðsíða 16
Blaðsíða 17
Blaðsíða 18
Blaðsíða 19
Blaðsíða 20
Blaðsíða 21
Blaðsíða 22
Blaðsíða 23
Blaðsíða 24
Blaðsíða 25
Blaðsíða 26
Blaðsíða 27
Blaðsíða 28
Blaðsíða 29
Blaðsíða 30
Blaðsíða 31
Blaðsíða 32
Blaðsíða 33
Blaðsíða 34
Blaðsíða 35
Blaðsíða 36
Blaðsíða 37
Blaðsíða 38
Blaðsíða 39
Blaðsíða 40
Blaðsíða 41
Blaðsíða 42
Blaðsíða 43
Blaðsíða 44
Blaðsíða 45
Blaðsíða 46
Blaðsíða 47
Blaðsíða 48
Blaðsíða 49
Blaðsíða 50
Blaðsíða 51
Blaðsíða 52
Blaðsíða 53
Blaðsíða 54
Blaðsíða 55
Blaðsíða 56
Blaðsíða 57
Blaðsíða 58
Blaðsíða 59
Blaðsíða 60
Blaðsíða 61
Blaðsíða 62
Blaðsíða 63
Blaðsíða 64

x

Listin að lifa

Beinir tenglar

Ef þú vilt tengja á þennan titil, vinsamlegast notaðu þessa tengla:

Tengja á þennan titil: Listin að lifa
https://timarit.is/publication/1106

Tengja á þetta tölublað:

Tengja á þessa síðu:

Tengja á þessa grein:

Vinsamlegast ekki tengja beint á myndir eða PDF skjöl á Tímarit.is þar sem slíkar slóðir geta breyst án fyrirvara. Notið slóðirnar hér fyrir ofan til að tengja á vefinn.