Listin að lifa - 01.12.2004, Blaðsíða 19

Ljós jólanna
Aðventan var nýlega gengin í garð
og flestir komnir í jólaskap. Þá
gerist sá hörmulegi atburður að
bátur ferst út af Svörtuloftum á Snæfells-
nesi og með honum þrír menn frá Olafs-
vík. Bærinn þagnar, það dofnar yfir jóla-
ljósum í gluggum. Skyndilega rikja ekki
lengur gleði og eftirvænting, heldur
örvænting og algjört tóm. Tilhlökkun
hefur breyst í tár, jólaskap snýst í skelf-
ingu. Desember árið 2001 líður okkur
Ólafsvíkingum aldrei úr minni. Hátíð var
haldin í skugga sorgar. Hvað á prestur að
segja í messu á aðfangadagskvöld við
slíkar aðstæður? Honum verður eiginlega
orða vant. Kannski sem betur fer. Því jólin
tala sínu máli, klukkur hringja til messu
og söngur jólanna tekur við.
Sú þjóð sem í myrkri gengur sér
mikið Ijós. Orðin töluðu beint inn í
aðstæðurnar. Hér var það sagt sem segja
þurfti. Það var sannarlega myrkur sem
lagðist yfir bæinn við upphaf aðventu,
missir og sorg sem létu engan ósnortinn.
Dagarnir liðu og svo koma jólin og segja:
Sú þjóð sem í myrkri gengur sér mikið
Ijós. Hvaða ljós er þetta? Það er Ijósið
sem guðspjallið greinir frá: Yður er ídag
frelsari faddur. Jólin báru með sér birtu
og von, þrátt fyrir allt. Þau minntu á Guð
sem er að verki, Guð sem er nálægur í
atvikum mannlegs lífs.
Enn á ný er aðventa gengin í garð og
hátíðin nálgast. Jólin koma, hverjar sem
aðstæður þínar kunna að vera. I sporum
gleðinnar og líka í skugga sorgarinnar.
Aðventan vekur hjá okkur eftirvæntingu
og von. Þörfin kviknar fyrir það sem er
heilagt, við viljum fanga það inn í líf okkar.
Það er snert við tilfinningum, samkennd
og samhugur eiga greiða leið að okkur.
Frelsarinn minnir á sig. Hlýtt viðmót,
faðmlag og orð sem miðla umhyggju.
Drottinn er í nánd.
Jólin vekja von um betri tíð en vekja
líka til umhugsunar. Hvernig getur him-
inninn sem opnast mótað líf okkar? Leiðin
liggur að jötunni, ljósin og jólasöngurinn
færa okkur nær. Við finnum okkur í ljóð-
línunum:
Viltu gefa mér
jólagjöf
þú þarft ekki gullpappír
eða glitrandi borða
fylltu hjarta þitt
friði og ástúð
og færðu mér
Þá kvikna jólastjörnur
í augum okkar
við krjúpum saman
við lágajötu
horfum í augu
á litlu barni
og brosum
Puríður Guðmundsdóttir
Hér er vegvísirinn gefinn, fylltu hjarta
þitt friði og ástúð. Sú þjóð sem í myrkri
gengur sér mikið ljós. Og ljósið skín í
myrkrinu: Ég boða yður mikinn fögnuð,
yður er í dag frelsari fæddur. Engar
aðstæður eru of dimmar fyrir barnið í
Betlehem, það kemur og hreyfir við okkur.
Birtan færist yfir, við krjúpum saman,
horfum í augu og brosum.
Guð gefi þér gleðileg jól.
Óskar Hafsteinn Óskarsson
sóknarprestur í Ólafsvík