Listin að lifa - 01.12.2004, Side 44

arfjörður fór að byggjast og frystihúsið
tekið til starfa, að þau fáu hús sem byggð
voru, fengu rafmagn frá vélum frysti-
hússins. Þetta var í kringum árið 1944
og þá fengum við aðeins ljósarafmagn
til klukkan hálf tólf að kveldi. Þá varð
allt myrkt í skammdeginu. Þó kom fyrir
að við höfðum rafljós lengur. Það boðaði
alltaf eitthvað, oftast barnsfæðingu, en þá
fæddu flestar konur heima. Ef þannig stóð
á voru vélamenn ljósavélanna beðnir um
að keyra þær aðeins lengur, svo að heim-
ilið hefði ljós. Þannig gat staðið á jafnt á
nóttu sem helgum degi. Nú þegar liður að
aðventu minnumst við þeirra sem farnir
eru, mætum í kirkjuna okkar og hlýðum
á boðskap jólanna - að Jesú var í heiminn
kominn til að færa okkur frið og fögnuð.“
Pálína er líka vel hagmælt. Einn höfuð-
daginn stóð hún i eldhúsinu og leiddi hug-
ann að öllum breytingunum í lífi sínu. Þá
varð vísan til: Við eldhúsvaskinn.
Ég hef lifað tímana tvenna,
tekist á við lífsins þrautir.
Látið mér Iynda kjörin kvenna,
kankvís farið mínar brautir.
í hugvekju Pálínu í fréttablaði Grund-
firðinga, Þey, segir: Gleymum ekki þeim
sem fyrstir ruddu brautina til framfara
fyrir byggðina okkar.
Ég segi það nú og satt mun vera
að sæmdarmenn þeir munu heiðurinn bera
er byggðu upp staðinn af bjartsýni og dug
og börðust af hörku með ffamfara hug.
Eitt af því sem Pálína, börnin hennar
átta og barnabörnin standa fyrir - og er
mjög til fyrirmyndar, en það er að efla fjöl-
skylduböndin á ýmsan hátt. „Halldór er
ættaður frá bænum Spjör hérna í sveitinni.
Þar eigum við sumarhús sem við komum
oft saman í. Svo fóru krakkarnir að kalla
sig Spjörunga. Samkomur okkar í sumar-
húsinu nefna þau Spjararhátíð. Nýlega
fóru þau svo að skrifa og senda allri
fjölskyldunni Spjararpistla á föstudögum.
Ég hlakka alltaf til að fá nýjustu fréttir í
föstudagspistlinum. Tölvan og Netið gerir
bréfaskriftirnar svo auðveldar.
Þetta er að aukast - að treysta
fjölskylduböndin. Oft veitir ekki af. Ég hef
rekið mig á að ung börn vita stundum ekki
hvað afi og amma heita.“
Spjörungarnir hennar Pálínu, börn og
barnabörn og... ættin er alltaf að stækka,
skrifa föstudagspistla, sem þau senda
hvort öðru. Sá síðasti vísar á þann næsta
44
Pálína hefur haldið jólahugvekju í kirkjunni og fýrir félagsfólkið. í sumar var hún svo beðin að setja
sumarhátíðina - á góðri stund í Grundarfirði.
og svo koll af kolli. Grípum aðeins niður
í föstudagspistil Gísla Karels Halldórs-
sonar:
Að mínum dómi er mikið og gott
samband innan fjölskyldu ákaflega mikils
virði. Maður gerir sér betur grein fyrir
mikilvægi góðra fjölskyldutengsla þegar
horft er til baka og skoðað hvað skiptir
mestu máli. Anægjuleg samskipti eru ekki
sjálfsagt mál. Góð sambönd þarf að rækta,
stundum að leggja nokkuð á sig og vera
tilllitssamur. Okkur hefur tekist að rækta
sambandið milli okkar systkinanna far-
sællega.
Lengi höfum við haft eins konar
uppskeruhátíð með ættingjum sem við
köllum Spjararhátíð og verið haldin fyrstu
helgina í ágúst. I haust kom Solla systir
með þá ffábæru tillögu að við hittust í
morgunkaffi einn sunnudag í mánuði.
Slíkir fjölskyldufundir eru mikilvægir til að
afkomendur hittist og við hin getum fylgst
með og séð hvernig barnabörnin dafna,
einnig er mikilvægt að rækta sambandið
við tengdabörnin. Spjörungar munu ekki
viðhaldast án tengdabarna.
Reynum að vera staðföst í að rækta
gott samband okkar í milli. Ef einhver
ágreiningur kemur upp, þá á að tala um
hlutina, vinna úr allri misklíð. Vinnum
einnig að því að öll okkar samskipti séu
skemmtileg, að við séum ekki að rækta
sambandið eingöngu af skyldurækni. Hér
vil ég endilega hrósa mömmu okkar. Hún
hefur verið dugleg að mæta hjá okkur og
flutt margan skemmtilegan pistilinn.
Gísli varpar síðan pennanum yfir til
frænku sinnar, Freyju Vilborgar Þórar-
insdóttur, verðandi stjórnmálafræðings,
fulltrúa annarrar kynslóðar Spjörunga.
Ekki verður skilið svo við Pálínu að
ekki sé minnst aðeins á mann hennar,
Halldór Finnsson.
Margir muna hann og hans störf.
Halldór lést 7. apríl 2001. Árni J. Hall-
grímsson segir i eftirmælum um hann.
Fengið hefur nú ffið og ró
félagi minn og vinur.
Þar einn manndómsmaður dó,
merkur og glæstur hlynur.
Hann sem að unni sinni sveit
sóma og virðing gætti.
Hug og sálar rækti reit
með reisn sinni mannlíf bætti.
Nú ertu horfinn heimi ffá
en hugsjón þin mun lifa.
Grundarfjarðar um gylltan sjá
geislarnir lof þér skrifa.
Frumherjar margir falla nú
í firðinum yndislega.
í framvarðasveitinni, þar varst þú,
þá allt var til betri vegar.
O.Sv.B.