Listin að lifa - 01.12.2004, Side 58

Ævimenntun og þjálfun
í tenglum við stjórnarfund hins norræna sambands landssambanda eldri borgara, heíur skapast sú hefð að boða einnig til
ráðstefnu um málaflokka sem efst eru á baugi hverju sinni. Nú var þessi ráðstefna haldin í Noregi 15.-17. október sl. Ráðstefnan
bar yfirskriftina „Lifslang læring“. Við höfum leyft okkur að kalla hana „Ævimenntun og þjálfún“.
Ráðstefnuna sóttu um 40 manns frá öllum Norðurlönd-
unum, þar af tveir frá íslandi, Bryndís Steinþórsdóttir
og Benedikt Davíðsson. Fyrirlesarar voru þekktir fræði-
menn á þessu sviði ffá háskólum á Norðurlöndum og einnig
leiðandi menn í þessum geira úr samtökum eldra fólks. Margt
mjög ffóðlegt og forvitnilegt kom fram i fyrirlestrunum og
einnig í almennum umræðum. Einnig var mikið lagt fram af
gögnum um verkefnið og hvernig því er sinnt í hverju Iandi
fyrir sig.
Ráðstefnunni var um tíma skipt upp í vinnuhópa og mynduðu
Færeyingar og íslendingar sameiginlega einn hópinn. I þeim hópi
velti fólk fyrst og fremst fyrir sér hvernig hægt væri að efla og
gera aðgengilegri sí- eða ævimenntun, einkum fyrir eldra fólk. En
einnig hvernig félagasamtök eldri borgara gætu komið meira að
því máli. Niðurstaða færeysk - íslenska hópsins í þeim efnum fer
hér á eftir í samantekt Sigvald Kristiansen varaformanns Lands-
sambands eldri borgara í Færeyjum, en Bryndís þýddi greinina.
Mikilvægt til árangurs
Forsendur: Við ræddum í fyrstu spurninguna: Hvað getum
við sem félög eldri borgara gert fyrir félagsmenn og aðra eldri
borgara í okkar heimabyggð?
Samskiptaleiðir: Þar sem ljóst er að margir eldri borgarar verða
aðgerðalitlir eftir að þeir fara á eftirlaun verðum við sem félaga-
samtök að leggja áherslu á að ná til eins margra og mögulegt er
með það að markmiði að virkja þá til þátttöku. Það gæti t.d. verið
með því að ná sambandi við þá með fréttabréfum og/eða heim-
sóknum. Það síðarnefnda gildir einkum gagnvart þeim sem hætt
er við að einangrist. Félögin þyrftu einnig að hafa upplýsinga-
skrifstofur fyrir eldra fólk, sams konar og upplýsingamiðstöðvar
í bæjarfélögum, einnig sérstaka þætti fyrir eldri borgara í útvarpi
og sjónvarpi og fasta þætti í héraðsblöðum þar sem getið er um
það sem efst er á baugi hjá eldri borgurum.
Framtíðaróskir: Hvers óskum við í framtíðinni? Við viljum
gjarnan að samborgarar okkar verði virkir bæði andlega og
líkamlega. Við þurfum sem félagasamtök að efla möguleika allra
á að fylgjast með viðburðum í samfélaginu eftir getu og þörfum.
Við eigum að aðstoða við að ná samskiptum við opinberar stofn-
anir, félagasamtök og fræðslustofnanir sem hafa það hlutverk
að veita upplýsingar og hvetja þegnana. Hver og einn á að eiga
möguleika á að velja og ákveða hvernig efri árin eru skipulögð og
halda þannig sínu sjálfstæði. Við eigum svo marga valkosti í dag
og mikilvægt að notfæra sér þá. Þar geta félögin veitt upplýsingar
og ráðgjöf.
Svo lengi lærir sem lifir: Ævimenntun, þjálfun og möguleikar
á þátttöku í lífinu heldur okkur ungum. Miðlum þeim yngri af
reynslu okkar og njótum þeirra leiðsagnar. Hve lengi við lifum
vitum við ekki, en við viljum helst lifa eins lengi og vel og kostur
er. Við þurfum að þjálfa hugann í að læra, einnig að þjálfa okkur í
að lifa góðu lífi. Mikilvægt er að hugsa um heilsuna og þess vegna
berum við ábyrgð á að veita upplýsingar um heilbrigt líferni, m.a.
hollustu í fæðuvali, holla hreyfingu og skaðsemi reykinga.
Félög eldri borgara eiga að hafa það hlutverk að veita
upplýsingar og ábendingar um að hver einstaklingur beri
ábyrgð á eigin lífi og heilbrigði. Þetta er stór krafa áfélögin,
vonandi getum við staðið undirhenni.
Biyndís Steinþórsdóttir
Ina Nattestad
Benedikt Davíðsson
Sigvald Kristiansen