Glóðafeykir - 01.04.1969, Qupperneq 30

30
GLÖÐAFEYKIR
íslenzku veðráttu, svo og gagnvart beit og troðningi, hljótum að
dæma það úr leik að mestu. Þá bið ég heldur um túnvingul, skrið-
língresi, snarrót og háliðagras. Þessir fjórir stofnar eru þolnir,
gefa gott fóður snemmslegnir, mynda sameiginlega gott gróðurfar,
eru fljótir að jafna sig eftir kalárin í flestum jarðvegi, þar sem heil-
grös vaxa á annað borð. Þannig er mín reynsla.
Fallegar og afurðamiklar kýr sá maður þarna, vel alda kálfa og
stæðileg naut. Kýrnar mjólkaðar með nýju rörmjaltakerfi frá SIS;
hreinleg og falleg vinnubrögð, enda mjaltamenn þjálfaðir og kunnu
vel til verka sinna. Mikið var þarna af fallegum og góðum hestum:
sýndu hestamenn kosti þeirra. Nokkrar kindur voru þarna sýndar,
vel á sig komnar. En ekki fannst mér sérlega mikið til þeirra korna,
borið saman við fallegt fé á Norðurlandi, t. d. í Þingeyjarsýslum,
svo og í Strandasýslu, sérstaklega þó í Bitrunni; þar hef ég séð fall-
egast sauðfé — á Þórustöðum, Snartartungu og nágrenni. Þar finnst
mér muni vera einhverjir duldir kostir fyrir sauðféð, sem eru því
hollir; þarna er um að ræða eitthvað rneira en venjulega, ágæta fjár-
mennsku.
Flestar skepnur á sýningunni voru í tveimur stórum skemmum
i bogastíl. Voru skemmur þessar af nýrri gerð að því leyti, að í þeim
eru engir bogar eða langbönd. Styrkleiki þeirra fæst út úr forminu
á sjálfri klæðningunni, sem er öll skrúfuð sarnan, hver plata um
105 sm á breidd, á steyptum undirstöðum, festingar allar mjög hag-
lega gerðar. Þetta eru án efa valin hús fyrir stórgeymslur, hey og
vélar; aðeins fannst mér þetta mundi verða of dýrt, yfir 6000 kr.
hver lengdarmetri. Það hlýtur að vera hægt að byggja á ódýrari hátt
úr venjulegri steinsteypu og þakefni.
Mikill var hlutur tænkinnar á þessari sýningu. Vélasalar margir
og stórir í sniðum. Mest fór fyrir SIS, Dráttarvélum h.f., Glóbusi h.f.,
Hamri h.f. og Heklu h.f.. Margir aðrir sýndu álitleg tæki og nauð-
synleg nútímanum. Mikill var áhuginn hjá sölumönnunum að selja;
var mér sagt að allar vélar og tæki, sem sýnd voru, væru seld, og
mikið pantað að auki. Þegar ég varð var hins mikla áhuga sölumann-
anna á að selja, hafði ég orð á því við einhverja þeirra, að þeir ættu
að reyna sig á að selja eitthvað að landbúnaðarframleiðslunni, svo
sem 2500 tonn af dilkakjöti, fyrir sem næst framleiðslukostnaðar-
verð, þeir fengju að líkindum 2—3 milljónir í sölulaun. Þegar ég
nefndi milljónir, fóru þeir að leggja við eyrun. Jú, það mætti athuga
þetta. — Það eru vissulega fleiri en bændurnir, sem hafa sitt fyrir
að stússa eitt og annað kringum landbúnaðinn.