Glóðafeykir - 01.04.1969, Blaðsíða 46

46
GLÓÐAFEYKIR
Sigtryggur Einarsson var hár maður og grannvaxinn; dökkhærð-
ur, fölleitur og fagureygur. Hann var maður bráðgreindur, fróður
og minnugur, skráði margháttaðan fróðleik um menn og ættir, sem
illu heilli mun hafa olatazt að honum látnum. Hagmæltur var hann
í betra lagi, en fór dult með. Sigtryggur
var alvörumaður, hæglátur og hlédrægur,
ákaflega yfirlætislaus, hæverskur og stillt-
ur. Hann var hagur vel á hendur, smíðaði
og batt bækur. Hann var áhugasamur um
félagsleg málefni og einlægur samvinnu-
maður. Sigtryggur var vammlaus maður
í hvívetna og gæðadrengur. Eigi fór hann
varhluta af biturri reynslu. Systkini hans
flest urðu hvítadauða að bráð í broddi
lífs, og hann varð bak að sjá börnum sín-
um tveim. Og sjálfur átti hann löngum
við heilsubrest að búa og heilsuþrot að
lokum. Þó var hann andlega hress og
glaður unz yfir lauk.
Björgyin Helgason, lausamaður í Sólheimum í Blönduhlíð, varð
bráðkvaddur þ. 25. okt. 1955. Hann var fæddur að Þrörn á Lang-
holti 7. marz 1917, sonur Helga bónda þar og víðar, síðast á Mið-
sitju í Blönduhlíð, Guðnasonar bónda
á fshóli í Bárðardal, Þorgrímssonar. Móð-
ir hans var María Guðmundsdóttir bónda
á Hryggjum í Staðarfjöllum, síðar verka-
manns á Sauðárkróki, Gíslasonar, og
Hel»u Masnúsdóttur bónda á Breið í
O O
Tungusveit o. v., Gunnlaugssonar. Réðst
María ráðskona til Helga eftir að konu
hans, Sigurbjargar Jónsdóttur, missti við.
Níu ára gamall fluttist Björgvin með
foreldrum sínum að Miðsitju; átti síðan
alla stund heima á þrem nágrannabæjum
í Blönduhlíð, lausamaður oftast, er vax-
inn var upp, og lengst í Sólheimum, eða
síðustu 13 árin; stundaði þá oftast vega-
vinnu á sumrin en fjárhirðingu á vetrum. Hann dó ókvæntur og
barnlaus.
Björguin Helgason.
Sigtryggur Einarsson.