Morgunblaðið - 21.07.2016, Síða 28
28 MINNINGAR
MORGUNBLAÐIÐ FIMMTUDAGUR 21. JÚLÍ 2016
Þegar fólk er
komið að þeim
áfanga í lífinu að
það hefur fundið sér
maka, tengist það
nýju fólki, lífið tekur nýja stefnu.
Axel gerðist mágur minn, þar
sem hann var meðlimur fjöl-
skyldunnar sem ég var kominn
inn í. Vinátta tókst með okkur og
reyndist hún traust og góð. Fjöl-
skyldur okkar hittust í gleði og
sorg og lífið gekk sinn vanagang.
Leiðir okkar lágu saman á
margvíslegan hátt, fögin okkar
voru byggð á sama grunni, Axel
hóf sinn feril við uppsetningu á
búnaði fyrir skipaflotann og al-
menna þjónustu, stofnaði síðan
eigið fyrirtæki með Einari Janusi
Kristjánssyni.
Axel hafði einnig mikla þekk-
ingu á bifreiðum og jókst áhugi
minn á bifreiðum við kynni okk-
ar, hann var vanur að bjarga sér
ef eitthvað bilaði og lék allt í
höndunum á honum. Hann eign-
aðist marga bíla um ævina og
þótt hann væri harður í bílavið-
skiptum var enginn svikinn í
þeim viðskiptum, það orð fór af
honum að bílar sem höfðu farið
um hans hendur væru lausir við
alla galla.
Áhugamál Axels fyrir utan bíla
voru m.a. knattspyrna, þar
greindi okkur ef til vill á, því
áhugi minn var afar takmarkaður
á því sviði. Má nefna það að þrátt
fyrir að Laugardalsvöllurinn
væri í hverfinu mínu hafði und-
irritaður ekki nýtt sér nálægðina
fyrr en Axel bauð mér að koma á
landsleik. Ég verð að játa það að
ég skemmti mér ágætlega, fylgd-
ist ef til vill meira með áhorfend-
um en leiknum sjálfum. Axel lét
það vera að gagnrýna mig fyrir
mínar áráttur og ég hans og þar
við sat.
Axel var fagmaður góður og
gat sér virðingu á því sviði, fögin
okkar voru skyld og gátum við
rætt ýmislegt á sviði rafeinda-
tækninnar, hann skapaði sér sér-
Axel Guðmundsson
✝ Axel Guð-mundsson
fæddist 7. október
1942. Hann lést 8.
júlí 2016. Útför
hans fór fram 15.
júlí 2016.
stöðu hvað varðaði
ísetningu ýmissa
tækja í bíla, eins og
hljómflutnings-
tækja. Þegar sam-
keppnin harðnaði á
því sviði fór hann í
verslunarrekstur og
fjárfesti í fyrirtæk-
inu Ámunni. Fyrir-
tækið hefur dafnað
undir stjórn Magn-
úsar sonar hans.
Áman er nýlega komin í nýtt hús-
næði og tók Axel þátt í flutning-
unum, þótt veikur væri. Axel var
ósérhlífinn, að vera veikur var
ekki hans deild og samþykkti
hann það ekki að eitthvað væri
að, þótt útlitið segði annað. En að
lokum varð hann að viðurkenna
sig sigraðan. Hann gerði miklar
kröfur til sjálfs sín og krafðist
þess af öðrum og að þeir vönduðu
verk sitt.
Nú er genginn maður sem gaf
en þáði lítið sjálfur, hans nærvera
var ætíð gefandi og gott að hafa
hann nálægt sér. Axel var mjög
mikill fjölskyldumaður, hans
verður sárt saknað.
Genginn er mætur maður,
mikill fjölskyldumaður, framúr-
skarandi hjálplegur, mikill vinur
vina sinna. Fjölskylda mín kveð-
ur góðan bróður og frænda og
sendir Guðbjörgu og allri fjöl-
skyldunni og öðrum ættingjum,
innilegar samúðarkveðjur,
Minningin um góðan dreng lif-
ir um ókomna tíð.
Sveinbjörn Matthíasson.
Í fyrsta erindi í kvæði Tóm-
asar Guðmundssonar Hótel jörð
segir:
Tilvera okkar er undarlegt ferðalag.
Við erum gestir og hótel okkar er
jörðin.
Einir fara og aðrir koma í dag,
því alltaf bætast nýir hópar í skörðin.
Ef til vill má leggja þann skiln-
ing í þessi orð að lífið sé hverfult
og tilvera einstaklings á sér tak-
markaðan tíma hér á þessari
jörð. Við fæðumst í þennan heim
og kveðjum þennan heim en þeg-
ar að kallinu kemur er enginn
tilbúinn til að kveðja. Stórt skarð
er höggvið í tilveruna og enginn
getur komið í stað þess einstak-
lings sem við þurfum að kveðja.
Í dag kveðjum við með söknuði
mág okkar og svila, Axel Guð-
mundsson, sem spilaði stórt hlut-
verk í lífi okkar þar sem mikill
samgangur og vinskapur var á
milli okkar og hans fjölskyldu.
Hann kom ungur inn í stórfjöl-
skylduna, var mikill vinur í raun
og var til staðar þegar við þurft-
um á að halda. Honum var um-
hugað um sig og sína og alltaf
tilbúinn til að hjálpa.
Hann hafði mikið viðskiptavit,
starfaði við rekstur fyrirtækja
alla sína tíð og var fær rafeinda-
virkjameistari. Hann rak Radíó-
vinnustofuna í Kaupangi með
Einari Janusi til margra ára en
þeir byrjuðu með sína starfsemi í
Helgamagrastræti. Á síðari árum
starfaði hann ásamt fjölskyldu
við rekstur Ámunnar í Reykja-
vík. Starfsiðja hans kom oft að
góðum notum í fjölskyldunni, en
ef rafeindatækin virkuðu ekki
eins og skyldi var hann gjarnan
kallaður til og ekki lengi að átta
sig á hvað væri að, eða eins og
dótturdóttir okkar komst að orði,
hann Axel lagaði allt.
Axel var mikill fjölskyldumað-
ur með mikinn metnað og mikla
réttlætiskennd sem honum var
umhugað um að koma áleiðis til
sinna. Síðasta ár hefur verið á
brattann að sækja fyrir Guð-
björgu og fjölskylduna eða allt
frá því að Axel greindist með
krabbamein. Við vorum svo
heppin að eiga með honum góðar
stundir þrátt fyrir veikindi hans
en aldrei heyrðum við hann
kvarta. Síðustu vikurnar hafði
hann gaman af að fara í bíltúra og
voru bílar eitt af hans aðal-
áhugamálum. Guðbjörg og fjöl-
skyldan stóðu eins og klettur við
hlið hans í veikindunum sem
ágerðust og lífsins nótt varð
raunin.
Nú er að leiðarlokum komið og
er okkur mikið þakklæti efst í
huga fyrir samfylgdina með Axel
og allt það sem hann gaf okkur.
Stórt skarð er höggvið í okkar
stórfjölskyldu og Axels verður
sárt saknað.
Við vottum Guðbjörgu,
Magga, Örnu, Gumma Tomma og
fjölskyldum þeirra okkar dýpstu
samúð. Við biðjum góðan Guð að
styrkja þau í sorginni. Megi
minning um góðan mann vera
ljós í lífi okkar.
Svala Tómasdóttir, Rafn
Herbertsson og fjölskylda.
Þegar við hugsum um Axel afa
sjáum við hann enn fyrir okkur
inni á milli raftækjanna á Radio-
vinnustofunni uppi í Kaupangi.
Alltaf var hann með derhúfu á
höfðinu, nokkra penna í brjóst-
vasanum og greiðu í rassvasan-
um. Hjá honum öðluðust gömul
og ónýt tæki nýtt líf og urðu oftar
en ekki hluti af fjölskyldunni. Á
kaffistofunni var ávallt að finna
Hi-C og mjólkurkex, sérstaklega
ætlað okkur yngri kynslóðinni.
Hann afi var vanafastur og
fylginn sjálfum sér, heima átti
hann til dæmis alltaf sín sæti.
Hann var ekki mikið gefinn fyrir
nýjungar í mat og kaus heldur
gamlan góðan heimilismat. Mað-
ur gat líka alltaf treyst því að afi
keyrði um á Volvo, þó sjaldan
væri það sami bíllinn, en Volvo
var það alltaf. Eins og flestir sem
þekktu afa vissu þeir að hann var
mikill bíla- og tækjakarl. Hann
hafði líka ofsalega gaman af snið-
ugu og skemmtilegu jólaskrauti,
sérstaklega ef það gekk fyrir
batteríi eða rafmagni. Árlega
bættust við sniðugar nýjungar í
jólaskreytinguna, sem slógu
heldur betur í gegn hjá okkur
krökkunum. Karlinn hafði ekkert
minna gaman af sniðugu dóti en
við barnabörnin og laumaði oftar
en ekki einhverju skemmtilegu
með þegar þau hjúin komu úr ut-
anlandsferðum.
Húmorinn var ríkur í honum
afa, og kunnum við krakkarnir
alltaf að meta hann betur og bet-
ur. Fimmaurabrandararnir voru
aldrei langt undan, en inn á milli
átti hann líka til að lauma að
manni einni hnyttinni línu við
gott tækifæri. Afi var hógvær og
lítið fyrir sviðsljósið, hann var
ekki gefinn fyrir margmenni en
vildi þó alltaf hafa fjölskylduna í
nálægð. Hann var greiðagóður og
gjafmildur og sjaldan vildi hann
þiggja eitthvað til baka. Ef hann
afi var ekki að vinna þá var hann
að útréttast og brasa um allan
bæ, aldrei gat hann setið auðum
höndum.
Áramótin verða aldrei eins án
þín. Það var þinn tími og þú naust
þess að fara út og sprengja upp
hverja tertuna á fætur annarri.
Takk fyrir allt sem þú hefur gert
fyrir okkur, við söknum þín,
elsku afi, og vitum að þú fylgist
með okkur.
Þín barnabörn
Hulda Björg, Arna Guðbjörg,
Svavar og Axel Brynjar.
✝ Hinrik Þór Val-geirsson fædd-
ist í Keflavík 22.
mars 1964. Hinrik
lést í svefni á heim-
ili sínu 12. júlí 2016.
Foreldrar hans
eru Magdalena Ol-
sen í Ytri-Njarðvík
og Valgeir Þorláks-
son bakarameistari.
Ólst hann upp í stór-
fjölskyldu móður
sinnar til fimm ára aldurs þar til
foreldrar hans mynduðu sjálf-
stætt heimili. Foreldrar Hinriks
fluttu til Húsavíkur til starfa, þá
nýbúin að eignast Ásmund Örn
Valgeirsson, yngri bróður Hin-
riks. Eftir eitt ár flytur fjöl-
skyldan aftur til Njarðvíkur og
stofna þau hjón þá Valgeirsbak-
arí, sem þau ráku samfellt í 45
ár. Hinrik lauk grunnskólaprófi
frá Njarðvíkurskóla og var um
tíma í Fjölbrautaskóla Suð-
urnesja. Hann nam bakaraiðn
hjá föður sínum við góðan orðstír
og kenndi m.a. skreytingar bak-
ara innan iðnar
sinnar. Hinrik
kvæntist Jóhönnu
Berglindi Kristjáns-
dóttur úr Garðinum
og eignuðust þau
þrjú börn. Elst er
Guðný Rós, fædd
1985, þá Lena Mar-
grét, fædd 1992,
hún lést af slysför-
um 2010 við mikinn
harm fjölskyld-
unnar, yngstur er Valgeir Örn,
fæddur 1993. Þau Hinrik og Jó-
hanna slitu samvistum eftir 12
ára hjónaband. Hinrik stundaði
áfram bakarastörf og síðar sjó-
mennsku. Hinrik hafði við fimm-
tán ára aldur orðið fyrir skaða á
höfði, sem mótaðu líf hans æ síð-
an og átti hann við veikindi að
stríða. Hann reif sig upp úr því
og stundaði líknarstörf. Vann
hann óeigingjarnt starf til styrkt-
ar þeim sem minna máttu sín.
Útför Hinriks Þórs fer fram
frá Ytri-Njarðvíkurkirkju í dag,
21. júlí 2016, klukkan 13.
Við bræður ólumst upp í
Njarðvík, á þeim tíma var mikill
uppgangur í bænum, mikið af
krökkum og byggingafram-
kvæmdum. Á þessum árum var
byggt íþróttahús og sundlaug,
Stapinn var okkar félagsheimili,
nýr fótboltavöllur og glæsileg
kirkja risu einnig. Það var því
nóg við að vera fyrir hressa
stráka. Að hafa heila herstöð
fyrir ofan byggðina þótti Hinna
ekki síður spennandi og fór
hann fjölmarga könnunarleið-
angra þangað. Íþróttahúsið var
mikill fengur fyrir krakkana í
bænum og körfuboltinn sló
strax í gegn, Hinrik var sterkur
miðvörður í körfubolta og lék í
búningi númer 12 sem var vin-
sælt númer. Hann náði því eitt
árið ásamt félögum sínum að
verða bæði Íslands- og Suður-
nesjameistari með 4. flokki
Njarðvíkur í körfu og var hann
verðlaunaður fyrir frammistöð-
una af UMFN. Hann var einnig
í fleiri íþróttum og var úrvals-
markmaður í fótbolta.
Hinrik byrjaði ungur að
hjálpa til í bakaríi foreldra
sinna og var mjög áhugasamur
um bakstur, hann útskrifaðist
sem bakari 1990 og fékk úrvals-
einkunn fyrir handverk sitt.
Hann starfaði í Saltfiskverkun-
inni Skemmunni í Garði á ung-
lingsárum. Hans helsti starfs-
vettvangur var í Valgeirsbakarí
þar sem hann starfaði í meira
en 20 ár, þar hannaði hann
skreytingar og spennandi tert-
ur. Hinrik var fenginn til að
halda námskeið í marsipanrós-
um og marsipanvinnslu í Iðn-
skólanum enda voru rósirnar
hans mjög fallegar. Hlíf handa-
vinnukennara í grunnskólanum
kom það skemmtilega á óvart að
hann með sína breiðu fingur
skyldi skara fram úr í handa-
vinnunni. Hann nýtti handlagn-
ina til fleiri verka og gerði
strætó upp sem sumarbústað,
smíðaði innréttingar og leður-
bekki fóðraða með svampi.
Hann hafði rútuna fyrir utan
íbúðina á Hjallavegi og lauk þar
glæsilegu verki, bústaðurinn var
svo fluttur á Laugarvatn, þar
hélt Hinni áfram að smíða í
kringum bústaðinn og undi sér
þar vel með fjölskyldunni, en
hann eignaðist þrjú falleg og
heilbrigð börn, þau Guðnýju
Rós, Lenu Margréti og Valgeir
Örn. Það varð honum mikið
áfall þegar Lena Margrét lést í
bílslysi 2010.
Á unglingsárunum setti Hinni
á sig heyrnartól og söng hástöf-
um með laginu Love hurts sem
er ljúfsár tregasöngur, þetta lag
varð leiðarstef í hans lífi. Hann
gerði miklar kröfur til sjálfs sín,
var mjög metnaðarfullur en
dæmdi sjálfan sig of hart þegar
á móti blés. Hann var mjög
kurteis og ljúfur og þótti vænt
um vini sína og var duglegur að
heimsækja ömmu sína og aðra
ættingja. Hann hélt alltaf miklu
og góðu sambandi við foreldra
sína, færði mömmu sinni blóm á
afmælisdaginn og við fleiri til-
efni. Það að eiga þig sem bróður
hefur mótað mitt líf, það var
aldrei tími til að láta sér leiðast
í kringum þig.
Ég kveð þig, bróðir, og þakka
þér fyrir allar góðu stundirnar,
ferðalögin í æsku, tímann í Val-
geirsbakaríi þar sem þú kenndir
mér margt og ekki síst hvað þú
hvattir mig mikið áfram í tón-
listinni. Hvíldu í friði, kæri
bróðir.
Ásmundur Örn Valgeirsson.
Hinrik Þór
Valgeirsson
Ástkær móðir okkar, tengdamóðir
og amma,
BRYNDÍS VALGEIRSDÓTTIR,
Íragerði 14, Stokkseyri,
lést á krabbameinsdeild Landspítalans
sunnudaginn 17. júlí.
Hún verður jarðsungin frá Grafarvogskirkju
föstudaginn 22. júlí klukkan 15.
.
Guðbjörg Magnúsdóttir, Kristján Már Hauksson,
Sesselja Magnúsdóttir,
Hreggviður S. Magnússon, Díana Björk Eyþórsdóttir
og barnabörn.
Innilegar þakkir fyrir auðsýnda samúð og
hlýhug vegna andláts ástkærrar móður,
tengdamóður, ömmu, langömmu og
langalangömmu,
VALBORGAR JÓNÍNU JÓNSDÓTTUR
frá Neskaupstað.
Sérstakar þakkir fær starfsfólk
hjúkrunardeildar og sjúkradeildar Fjórðungssjúkrahússins í
Neskaupstað fyrir hlýja og góða umönnun.
.
Ólafur Hauksson, Svala Guðjónsdóttir,
Sigurbergur Hauksson, Álfdís Ingvarsdóttir,
Þór Hauksson, María Kjartansdóttir,
barnabörn, barnabarnabörn
og barnabarnabarnabörn.
Ástkær móðir okkar, tengdamóðir, amma
og langamma,
SIGURLAUG PÉTURSDÓTTIR,
síðast til heimilis að Sóltúni 2,
Reykjavík,
sem lést á hjúkrunarheimilinu Sóltúni
17. júlí, verður jarðsungin frá Fríkirkjunni í Reykjavík
fimmtudaginn 28. júlí klukkan 13.
.
Björgvin V. Björgvinsson, Alma Björk Guttormsdóttir,
Pétur Reimarsson, Hera Sigurðardóttir,
Gréta R. Snæfells,
barnabörn og barnabarnabörn.
Móðir okkar, tengdamóðir, amma
og langamma,
GUÐBJÖRG BERGSVEINSDÓTTIR,
Grundargerði 4, Reykjavík,
lést sunnudaginn 17. júlí á hjúkrunar-
heimilinu Sóltúni. Útförin fer fram frá
Bústaðakirkju föstudaginn 22. júlí kl. 13.
.
Bergsveinn Halldórsson, Eygló Aðalsteinsdóttir,
Þórhallur Halldórsson, Margrét Guðmundsdóttir,
Rúnar Halldórsson,
barnabörn og barnabarnabörn.
Ástkær eiginkona mín, móðir okkar,
tengdamóðir, amma, langamma og
langalangamma,
INGIBJÖRG PÉTURSDÓTTIR,
Hraunvangi 3, Hafnarfirði,
áður Hjarðartúni 1, Ólafsvík,
lést föstudaginn 8. júlí á Landspítalanum í
Fossvogi. Útförin hefur farið fram í kyrrþey að ósk hinnar látnu.
Þökkum auðsýnda samúð og vinarhug við útför hennar.
Einnig þökkum við hjartanlega starfsfólki Landspítalans fyrir
góða umönnun og hjúkrun.
.
Úlfljótur Jónsson,
Edda Úlfljótsdóttir, Ólafur Óskar Stefánsson,
Logi Úlfljótsson, Sigrún Friðgeirsdóttir,
Vala Úlfljótsdóttir, Marinó Viborg,
Jón Pétur Úlfljótsson, Paloma Ruiz Martinez,
barnabörn og barnabarnabörn.
Morgunblaðið birtir minn-
ingargreinar endurgjalds-
laust alla útgáfudaga.
Lengd | Minningargreinar sem
birtast í Morgunblaðinu séu ekki
lengri en 3.000 slög. Ekki er unnt
að senda lengri grein. Lengri
greinar eru eingöngu birtar á
vefnum. Hægt er að senda ör-
stutta kveðju, HINSTU
KVEÐJU, 5-15 línur. Ekki er
unnt að tengja viðhengi við síð-
una.
Undirskrift | Minningargreina-
höfundar eru beðnir að hafa
skírnarnöfn sín en ekki stutt-
nefni undir greinunum.
Minningargreinar