Tímarit um endurskoðun og reikningshald - 01.01.1976, Blaðsíða 31

urnar ca. 6,6 millj. kr. og veðskuldabréf
kr. 456.000,00.
Kærandi styður kröfu sína við 2. mgr.
B-liðs 11. gr. laga nr. 68/1971, en þar
segir m.a., að tap, sem verði á atvinnu-
rekstri félaga eða einstaklinga, megi
flytja milli ára um fimm áramót og draga
frá skattskyldum tekjum þar til það þann-
ig sé að fullu jafnað.
Eins og fyrr greindi lauk eiginlegum
atvinnurekstri félagsins fyrir all löngu.
Síðan hefir verkefni þess eingöngu verið
fólgið í ávöxtun þess fjár, er því hafði
safnast. Fór hún í æ ríkari mæli fram
með þeim hætti, að féð var látið liggja
á sparifjárreikningum í innlánsstofnun-
um. Ekki verður séð af framtölum þess,
að félagið hafi keypt eða selt verðbréf eða
stundað slíka starfsemi. Hafði félagið á
þeim tíma, er hér skiptir máli ekki aðrar
tekjur en vexti af þessum eignum.
Með því að eigi verður talið, að ávöxt-
un fjár með þeim hætti er að framan
greinir, falli undir „atvinnurekstur“ í
merkingu 2. mgr. B-liðs 11. gr. laga nr.
68/1971, þykir bera að synja kröfu kær-
anda og staðfesta úrskurð skattstjóra að
niðurstöðu til.“
Úrsk. nr. 779, 12. júlí 1973.
Gjaldár 1973.
Ríkisskattanejnd hejur nú gefið út úr-
val úrskurða frá árinu 1973. Rit þetta
fæst í Bókaverslun Lárusar Blöndal og
kostar kr. 600.
f'
29