Kvennaframboðið - 01.05.1982, Síða 22

22. SÍÐA
Mai 1982
I ílil
:: y
■
í J <' * ' i
iil
lleiðrún ólafsdóttir (t.v.) og Agústa Vigfúsdóttir:
kaupinu.”
,,Við myndum vilja losna við bonusinn en fa sama kaup. I dag er ekki nægt ao lita at tlma-
Þrjár konur sem vinna í Bæjar-
útgerð Reykjavikur komu til við-
tals við „blaðamenn” Kvenna-
framboðsins Í lok april sl. til að
ræða starf sitt og vinnuaðstöðu.
Þær eru: Agústa Vigfúsdóttir,
Helga Helgadóttir og Heiðrún ól-
afsddttir. Ilclga hefur unnið I
Bæjarútgerðinni siðan 1958,
Agústa I rúm 3 ár en Heiðrún,
sem er 18 ára, hefur unnið þar I 2
1/2 ár.
Hvað finnst ykkur um
bónusinn?
„Bónusinn eykur stressið og
vinnubrögðin verða verri. Sumir
Helga Helgadóttir: „Það væri nú samt gaman ef Kvennaframboðið gengi vel. Þær gætu þá komið ýmsu
góðu til leiðar.”
Hvernig eru launin og
vinnutiminn?
„Við vinnum allan daginn frá
kl.8-17 og er sjaldnast unnið eftir
kl. 17. Fólk vill ekki vinna lengur
eftir að bónusinn kom. Það vill
frekar vinna á laugardögum en
þá er næturvinnutaxti. Dagvinnu-
taxtinn er kr. 33.03 en fer upp i
34.04 eftir 4 ár. Næturvinnutaxt-
inn er kr. 59.41 á timann en fer
upp i 61.33. Við fáum mest tæpar
46- krónur i' bónus á ti'mann og
þaðer ekki hægt að fá hærra, en
við getum lika lent i þvi að fá
bara 5,- kr.
1. febrúar sl. voru bónussamn-
ingar lausir og ætlunin er að fara i
bónusverkfall 3. mai (það er,við
vinnum þá bara i timavinnu) þvi
við viljum fá betri bónussamn-
inga. Það er ekkert eðlilegt að
margar þaulvanar ná ekki bónus.
Eftir 4ra ára starf kemst maður
á hærri timavinnutaxtann,en sið-
an kemst maður ekkert hærra,
hversu lengi sem maður vinnur.
Hins vegar er unga fólkið þræl-
duglegt og okkur finnst að allir
ættu að fá sama kaup. Eftir eitt ár
er fólk orðið þaulvant.”
En hvað um atvinnuöryggið?
Eftir 3ja mánaða heilsdags-
starf fáum við fastráðningu.
Séum við fastráðnar er mánaðar
uppsagnafrestur ef breyta á
rekstri á húsinu.
Ef um hráefnaskort er að ræða
er uppsagnarfresturinn vika. Við
fengum viku uppsagnarfrest þeg-
ar verkfallið var i vetur. Eftir að
farið var að fastráða fólk,hafa
togararnir minnkað það að sigla
meö aflann.”
l>að vantar alla
gleöi í starfið
hugsa bara um peningana og
djöflast áfram, hugsa ekkert um
nýtinguna.
Aður talaði fdlk saman en nú er
ekki tími til þess. Það er talsvert
rifist og pexað yfir þvi, hve fólk
hefur mismunandi i bónus og
þessi sundrung er lika slitandi.
Við myndum vilja losna við
bónusinn en fá sama kaup. í dag
er ekki hægt að lifa á timakaup-
inu. Þá hefðum við betri tima til
að vinna vöruna og nýtingin yrði
betri.
1 bónusinum er ekkert metið,
hvort við vinnum vel eða illa. Þær
sem vinna vel eru oft með minni
bónus. Oft er hægt að fá betri
bónus úr slæmum fiski.
Já, t.d. þroskurinn sem er dýr-
asti fiskurinn og fer á Ameriku-
markað. Við reynum að vinna
hann vel og vanda okkur svo að
hann missi ekki gæðastimpilinn,
en við fáum minnst fyrir hann.
Þetta er sá fiskur sem húsið
græðir mest á. Aftur á móti fáum
við mest fyrir karfann sem fer á
Rússlandsmarkað. Oft fáum við
ekki nógugott hráefni. Kassarnir
koma ekki dagsettir úr togurun-
um og fiskurinn getur verið allt
að 13 til 15 daga gamall innan um
Viðtöl
við
konur
íBÚR
nýjan fisk. Við verðum því að
meta hvort fiskurinn er vinnslu-
hæfur og verkstjórinn metur svo,
hvort vinna á fiskinn eða ekki.”
Hvaða atvinnusiúkdóm-
ar fylg.ia fiskvinnunni?
Það er stress og vöðvabólga.
Ég verð að vera i nuddi vegna
slæmrar vöðvabólgu i herðum og
baki.
Hávaðinn er einnig óskaplegur
og það er mjög þreytandi.
Eyrnahli'far eru skylda i véla-
sal en við notum þær litið. Þær
eru óþægiiegar — maður er al-
gjörlega einangraður með þær og
við getum þá ekki talað saman.
Læknir kemur öðru hvoru en
hefur aðeins komið einu sinni sið-
an ég byrjaði að vinna fyrir rúm-
um þrem árum.
Eftir að bónusinn kom er vinnu-
álagið gifurlegt. Við skilum i
reynd 16 klst. afköstum á 8 tim-
um. Oft erum við skjálfandi af
þreytu eftir tarnirnar og reynum
að setja okkur I góðar stellingar i
matartimum til að slappa af og
láta þreytuna liða úr okkur. Það
vantar alla gleði i starfið eftir að
þessi bónus kom. Allir grúfa sig
yfir borðin og reyna að afkasta
sem mestu.”
Hvernig er aðstaðan á
vinnustaðnum?
„Hreinlætisaðstaða er góð og á-
gætis matsalur. Það mætti draga
úr hávaðanum með þvi að ein-
angra vélarnar betur, en það
stendur til að byggja nýtt hús og
það verður betra þar.”
Hvað með barnagæslu?
„Það hefur komið til tals i
starfsmannafélaginu að koma
upp barnaheimili i nágrenni
vinnustaðarins og hafa einstæðar
mæður sérstakan áhuga á þvi.
Við vitum reyndar ekki hvað þvi
máli liður.
Ég á 9 ára son, sem er svo
heppinn að vera i skólaathvarfi á
meðan ég er i vinnu. Slik athvörf
eru nauðsynleg.annars er maður
með sifelldar áhyggjur af börn-
unum.”
Hvernig eru félagsfund-
ir i verkalýðsfélaginu
sóttir?
„Þeir eru illa sóttir yfirleitt
nema fyrir siðustu samninga.
Siðastliðinn sunnudag var aðal-
fundur hjá Framsókn og þar
mættu innan við 60 manns en fé-
lagsmenn eru rétt innan við
4000.”
Hvað segið þið um
kvennaframboðið?
Það er allt í lagi en nokkuð ein-
hliða þó. Það er mikil áhersla
lögð á kröfur um fleiri dagheim-
ili — það mætti huga að mörgu
öðru.
Það er líka nokkuð mikill rauð-
sokkublær yfir þvi/
En það væri nú samt gaman ef
Kvennaframboðið gengi vel, þær
gætu þá komið ýmsu góðu til leið-
ar.
Það er aldrei að vita nema þið
komist i oddastöðu og við óskum
ykkur góðs gengis.”
Margrét Einarsdóttir
Anni G.Haugen