Morgunblaðið - Sunnudagur - 18.06.2017, Blaðsíða 15

Hvernig reynsla var það?
„Í fyrra skiptið stökk ég svolítið út í djúpu
laugina og allt gerðist mjög hratt. Ég var með
tvö lög í keppninni og fékk plötusamning í kjöl-
farið hjá Senu og var að syngja úti um allt. Þetta
var æðislegt en líka svolítið strembið. Ég skil-
greindi mig sem tónlistarkonu upp á nýtt og
mjög hratt. Tónlistin sem ég gerði fyrir Euro-
vision 2012 er mjög ólík tónlistinni sem ég er að
gera í dag, og einnig ólík tónlistinni sem ég hafði
verið að gera fram að því. Það tók mig langan
tíma að komast frá því og inn á mitt sánd. Ég
sagði að ég ætlaði aldrei aftur að fara í Eurovisi-
on eftir þetta fyrsta skipti. Það var engin löngun
í mér að fara aftur. En svo fór ég að vinna fyrir
Disney á skemmtiferðaskipum í eitt og hálft ár
og kom svo heim og var búin að semja þetta lag.
Ég hugsaði bara, af hverju ekki! Þá kom upp í
mér spennufíkillinn og ég sendi lagið inn og
endaði á að fara út,“ segir hún.
„En í það skiptið var það einhvern veginn allt
önnur upplifun og ég naut þess í botn allan tím-
ann. Þetta var svo ótrúlega mögnuð reynsla og
það eru nokkur augnablik sem ég mun muna
alla ævi,“ segir hún.
Hvað augnablik?
„Eins og á undanúrslitakvöldinu þegar verið
var að lesa upp úr umslögunum og við endum á
að komast ekki áfram, en okkur hafði verið spáð
í einu af toppsætunum í þessum riðli. Og öll höll-
in öskraði: Ísland, Ísland. Það var augnablik
sem ég gleymi aldrei,“ segir Greta. „Persónu-
lega finnst mér að ég hafi átt minn besta per-
formans þetta kvöld. Og þótt við hefðum ekki
komist áfram, og auðvitað var það svekkelsi,
hefði ég ekki viljað missa af því augnabliki þeg-
ar höllin öskraði. Þetta var ljúfsárt.“
Ég elska Tobmobile
Todmobile á þrjátíu ára starfsafmæli á næsta
ári, nánast jafngömul Gretu, en hún er nýjasti
meðlimur hljómsveitarinnar. „Ég lærði hjá Þor-
valdi Bjarna árið 2008-9 og fór svo að vinna með
honum árið 2011. Það hefur verið samstarf síð-
an, í Eurovision og í sinfóníuhljómsveitinni og
ég er búin að syngja mikið með þeim. Svo þró-
aðist það þannig að þau buðu mér í fyrra að
ganga til liðs við hljómsveitina,“ segir hún.
„Ég elska Todmobile. Það er svo mikið í þess-
um lögum, þetta eru svo flóknar útsetningar og
miklar hljómasúpur og ekki hefðbundin tónlist.
Ég er algjör rokkari í mér og geggjað að geta
bæði notað fiðluna og sungið. Þetta eru lög sem
eru sum jafngömul og ég,“ segir hún og skelli-
hlær. Hún er samt sem áður ekki yngst í band-
inu, því Eyþór Ingi er yngri en hún. „Það er líka
það sem er svo skemmtilegt við Todmobile, þau
eru algjörlega óhrædd við að halda þessu fersku
og prófa eitthvað nýtt. Það kemur ný plata á
næsta ári,“ segir Greta sem spilaði síðast með
bandinu síðastliðið föstudagskvöld.
Syngjandi í fljótandi Disney-heimi
Greta hefur ferðast víða um heim með skemmti-
ferðaskipum í eigu Disney. Þar er hún með
stóra sýningu í sal á stærð við Eldborg. „Þetta
ævintýri byrjaði 2014. Ég var fyrst ráðin í fimm
vikur á stærsta skipið þeirra sem tekur fjögur
þúsund manns, tvisvar í viku, þannig að átta
þúsund manns fara þar í gegn í hverri viku. Þar
eru tvö þúsund manna leikhús,“ segir Greta og
útskýrir að Disney-þema sé í gangi á öllum víg-
stöðvum á skipunum. „Þetta er eins og að labba
inn í Disney World. Þar eru Broadway-sýningar
í gangi í risaleikhúsum,“ segir Greta.
„Ég endaði á að vera í fimm mánuði, þeir
framlengdu alltaf. Svo buðu þeir mér svokall-
aðan „headliner“ samning árið 2015 og við sett-
um upp heilt „show“ með dönsurum og söngv-
urum. Ég er að syngja, dansa og fljúga,“ segir
hún. „Ég er samt ekkert í Frozen-kjól eða neitt
svoleiðis; það eru margir sem halda það,“ segir
hún og hlær. „Þetta eru tónleikar með Gretu
Salóme, þótt ég taki nokkur Disney-lög með.
Þetta er núna búið að vera í gangi í tvö ár en ég
er að fara aftur núna í lok júní og fer aftur á
næsta ári líka.“
Greta segist á næstunni vera einungis með
eina sýningu á viku á skipinu. Blaðamaður spyr
hvort hún geti þá nýtt tímann til að vera í fríi og
sóla sig en það er öðru nær. Hún segist nýta
tímann til að semja og útsetja lög því margt sé á
döfinni á næstunni og engan tíma megi missa.
Halloween-sýning er í bígerð í október og
margt annað kallar á þrotlausa vinnu.
„Frítími er mjög afstætt hugtak hjá mér,“
segir hún hlæjandi. „Mér leiðist aldrei, ég finn
mér alltaf eitthvað að gera. Ég er aldrei búin í
vinnunni. En ég þrífst á því líka.“
Að fylgja sannfæringu sinni
Aðspurð segir Greta vissulega að hún finni að
hún sé þekkt á Íslandi en sér ekkert neikvætt
við frægðina. „Það er hringt dálítið oft bjöllunni
hérna og krakkarnir í hverfinu koma með blóm
eða bréf, en það eru forréttindi. Það sem er
skemmtilegast við þetta er að hafa einhvern
möguleika á að vera fyrirmynd, sérstaklega fyr-
ir stelpur sem vilja gera sína eigin hluti í tónlist-
inni, semja eða fara í viðburðahald. Það er því
miður erfiðara fyrir stelpur að komast áfram í
þessum bransa þannig að mér finnst eiginlega
frábært að það eru stelpur sem líta upp til mín
og hugsa kannski að þær geti samið sína eigin
tónlist,“ segir hún. „Ég get hjálpað til og nýtt
frægðina til góðs, sérstaklega þegar kemur að
því að sýna að maður getur fylgt draumunun
sínum. Verið duglegur og unnið fyrir hlutunum.
Og trúað á sjálfan sig,“ segir Greta. „Ég trúi því
að vinnan hafi meira vægi en hæfileikar; ef þú
ætlar að koma þér áfram verður þú að vinna og
vera duglegur. Það er 99% af þessu og maður
fær engan afslátt,“ segir hún. „Mín mantra í líf-
inu er: „Get shit done““, segir hún og hlær.
„Mér finnst oft bara best að demba sér í hlut-
ina og klára þá. Ég er líka að verða alltaf betri
og betri í því að vera algjörlega sama um hvað
öðrum finnst. Það er lexía sem hefur verið mér
dýrmætust. Það er erfitt, en það fylgir þessu
starfi og maður þarf að vera tilbúinn að æfa sig í
því að láta ekki gagnrýni setja sig út af laginu.
Þannig ég hef verið að æfa mig í því að vera
sama um hvað fólki finnst og fara mínar eigin
leiðir. Það hefur aldrei brugðist mér að fylgja
sannfæringunni. Hún er það sem drífur mann
áfram,“ segir Greta.
„Ég hef verið að leggja áherslu á að loka á
þessa neikvæðu raddir og líka vera jákvæð rödd
fyrir aðra. Það hefur verið mjög lærdómsríkt af
því að neikvæðu raddirnar eru oft svo ótrúlega
háværar. Þær eru alls staðar, eins og á netinu
og ég vil vekja athygli á að orð hafa áhrif.“
Pepsi Max beint í æð
Við förum að slá botninn í samtalið enda er dag-
urinn hennar Gretu þéttbókaður. Ekkert sum-
arfrí er framundan og verður hún á ferð og flugi
í allt sumar. Hún segir að ef hún myndi finna
tíma myndi hún velja að fara í sumarbústað með
fjölskyldu og vinum og helst að elda mat ofan í
alla. „Það væri draumahelgi. Ég finn kannski
tíma árið 2019, mögulega ef ég byrja að skipu-
leggja það núna,“ segir hún og hlær.
Greta heldur áfram að semja, spila, syngja og
útsetja en aðspurð segir hún sér líða best uppi á
sviði. „Þar er minn heimavöllur og allt sem ég
geri tengist því. Þetta vinnur allt saman.“
Ein spurning að lokum, ertu með einhverja
galla?
„Ég á fullt af göllum, spurðu bara manninn
minn,“ segir hún og skellihlær. „Nei, ég held að
minn stærsti galli sé hvað ég er eirðarlaus, en
það getur verið bæði kostur og galli. Ég á rosa-
lega erfitt með að vera í núinu en ég er alltaf að
æfa mig. Ég er líka dálítið óþolinmóð. Mjög. Ég
vil að hlutirnir gerist hratt og örugglega, annars
er ég alveg ómöguleg. En minn helsti áunni galli
er að ég drekk allt of mikið Pepsi Max! Við erum
að tala um helst beint í æð á morgnana og það er
stríðsástand á heimilinu ef það er ekki til, þá
þarf ég að anda í poka. Þetta heldur mér gang-
andi, ég drekk alveg tvo lítra plús á dag. Ég fékk
einu sinni gefins ársbirgðir og ég kláraði þær á
þremur mánuðum!“ segir hún og hlær dátt.
Greta Salóme gaf sér tíma í miðri
myndatöku til að klappa kelinni
kisu á göngustíg í hverfinu.
Greta frumflutti
lagið My Blues á
sviði í Laugardals-
höllinni í mars.
Ljósmyndir úr einkasafni
Að sögn Gretu er fiðlan framlenging handanna á
henni og man hún ekki eftir sér öðruvísi en með
fiðluna í höndunum. Hún tók ekki fiðluna með í
frí til Taílands og var farin að sakna hennar mikið.
Í Eurovision-keppninni í Sví-
þjóð í fyrra flutti Greta lagið
Hear them calling. Áhorf-
endur í salnum voru ákaflega
vonsviknir þegar ljóst var að
það kæmist ekki áfram í að-
alkeppnina og öskruðu Ís-
land, Ísland þegar þau úrslit
lágu fyrir. Greta segist aldrei
gleyma því augnabliki.
’ Ég veit alveg að þú geturspilað á fiðluna, það er eng-inn vafi á því. En hvað langarþig að gera í tónlist?“ Ég man
að ég fattaði að ég væri búin
með tuttugu ára nám í tónlist,
og ég hafði aldrei verið spurð að
þessu. Og ég hafði aldrei spurt
sjálfa mig að þessu heldur!
Greta nýtur þess
að standa á sviði.
18.6. 2017 MORGUNBLAÐIÐ SUNNUDAGUR 15