Hlynur - 15.02.1981, Blaðsíða 29

Skrif stofust jórinn: „Hver setti
þessi fjárans blóm á skrifborðið
mitt?“
Skrifstofustúlkan: „Kaupfélags-
stjórinn."
Skrifstofustjórinn: „Pau eru nú
ansi lagleg, finnst þér ekki?“
Presturinn hafði verið tekinn
fullur á reiðhjóli og var leiddur
fyrir dómarann:
„Pú ert fundinn sekur. Pús.und
krónur í sekt.“
„Hjá mér var drottinn undir
stýri.“
„Aha. Tveir á sama hjólinu. Tvö
þúsund í sekt.“
Tveir hestar sátu uppi í tré. Allt
í einu flaug belja framhjá. „Svitsví-
jú“ flautaði annar hesturinn.
Pá flaug önnur belja framhjá og
hinn hesturinn flautaði.
Svo flaug þriðja beljan framhjá
og þá flautuðu báðir hestarnir í einu:
„Svitditsvíjúúhúh”.
„Heyrðu“, sagði þá annar hestur-
inn við hinn. „Pað hlýtur bara að
vera hreiður hérna einhversstaðar í
grenndinni.“
— o — o —

SAGAN
Fíllinn í f jölleikahúsinu var farinn
í verkfall og það leit út fyrir að leik-
árið væri gjöreyðilagt. öllum brögð-
um var beitt til að fá fílinn aftur út
í hringinn, en ekkert gekk. Fjöl-
leikahússtjórinn bauð hverjum, sem
gæti komið vitinu fyrir fílinn
500,000 nýkrónur, en menn högg-
uðu honum ekki.
Loks bar þarna að lítinn og per-
visinn náunga, sem hélt að þetta
væri nú ekki mikill vandi. „Lániði
mér bara stiga,“ sagði hann ,,og svo
verður þessu kippt í liðinn með það
sama.“
Menn höfðu nú ekki mikla trú á
að þessi væskill gæti haggað tveggja
tonna ferlíkinu, en þetta var látið
eftir honum og stigann fékk hann.
Gaurinn snaraði sér að fínum og
reisti stigann við hausinn á honum,
hljóp síðan upp og hvíslaði einhverju
í eyrað á honum, flýtti sér síðan
niður og fékk fílatemjaranum stig-
ann. „Hann ætlar að byrja strax.“
Pað var eins og við manninn
mælt, fíllinn reyndist í toppformi
og fór strax að æfa ný atriði.
Fjölleikahússtjórinn tók strax upp
ávísanaheftið og litli gaurinn fékk
sinn fimmhundruðþúsundkall og
bjóst til að fara.
„Heyrðu,“ kallaði fílatemjarinn á
eftir honum. „Hvernig fórstu eigin-
lega að þessu? Hvað sagðirðu við
hann?
„Ég hótaði bara að sparka í pung-
inn á honum.“
HLYNUR 29