Slökkviliðsmaðurinn - 01.06.2014, Blaðsíða 20

SLÖKKVILIÐ
llllllllllllllllllllllllllllllllllllllllll llllllll lllllllllllllllllllllllllllllllllll llllllllllllllllllllllll III llll llllllllllllllllllll lllll IIIIIMMMIIMIMMIIIMIIMIMIMIIIIIMMIIIIIMMIIIIMMIIIIIMIIIIMIIIIIIIMIIIIMIIMII
VESTMANNAEYJA
Þessi mynd er tekin í gosinu 1973 af sex félögum í
Slökkviliði Vestmannaeyja austur við Hraðfrystistöð. Frá
vinstri: Ragnar Guðnason, Halldór Ingi Guðmundsson,
Steingrímur Benediktsson, Ragnar Þór Baldvinsson,
Stefán Jónsson og Guðmundur Tegeder.
Ragnar Guðnason var tengdasonur slökkviliðsstjór-
ans, Kristins Sigurðssonar, og Ragnar Þór Baldvinsson
(Raggi Bald) segir að þeir hafi oft verið að býsnast yfir því
hvað Raggi Guðna væri lélegur bflstjóri, helst ómögulegt
að láta hann keyra. Nú gerðist það að Raggi Guðna fór
í helgarfrí til Reykjavíkur. Svo skilaði hann sér ekki á
mánudag til Eyja og Raggi Bald spurði Kristin slökkviliðs-
stjóra hvort hann vissi eitthvað um tengdasoninn. „Já,"
sagði Kristinn. „Hann er að taka bflprófið í Reykjavík."
Við tókum okkur því fötur í hönd
og byrjuðum að moka eða ausa gasinu
út. Þessar aðfarir sá vegfarandi einn,
ættaður norðan úr Svarfaðardal og
þótti honum þær minna nokkuð á
sveitunga hans, kennda við Bakka,
forðum daga er þeir reyndu að bera
sólskinið inn í fötum. Mörgum árum
eftir gos fékk Addi bréf frá þessum
manni þar sem hann minnti hann á
þetta atvik. Þá vorum við löngu búnir
að gleyma þessu og reyndar man
ég ekki hvort þessar aðfarir skiluðu
einhverjum árangri. En hugmyndin var
góð og sagan enn betri."
Tal um brennuvarg
orðum aukið
Ragnar segir að af öðrum atburðum
í slökkvistarfi sé Isfélagsbruninn í
desember árið 2000 eitthvað sem ekki
gleymist.
„Sá bruni er í rauninni kapítuli út af
fyrir sig, eitthvað svo miklu stærra og
ógnvænlegra en annað sem við höfðum
fengist við. Fyrst í stað leit þetta ekki
illa út og við héldum um tíma að við
hefðum náð tökum á eldinum. En svo
reyndist ekki vera. Þar munaði miklu
að húsið var ekki hólfað nema að litlu
leyti og svo var ekki heldur hægt að
opna út um þakið og losna þannig við
hitann sem er mesti bölvaldurinn í
öllum eldsvoðum," segir Ragnar.
„Miðað við allar aðstæður var í
raun furðulegt hvað okkur tókst þó að
verja mikið af húsnæðinu en þetta er
án efa mesti eldsvoði sem orðið hefur í
Vestmannaeyjum," bætir hann við.
Margir hafa viljað tengja nokkra
stórbruna í Vestmannaeyjum á
undanförnum árum við íkveikjur og
því var um tíma haldið fram að hér
gengi brennuvargur laus. „Ragnar telur
að það tal sé mjög orðum aukið.
„Að vísu er það rétt að í einhverjum
tilfellum eru ekki óyggjandi
staðreyndir fyrir hendi um hvernig
eldsupptök hafa átt sér stað. En í
langflestum tilvikum hafa fundist
skýringar sem ekki tengjast íkveikju á
nokkurn hátt. Um tíma var einhvers
konar hystería í gangi um að hér gengi
laus einhver stórhættulegur maður sem
rekja mætti nær alla eldsvoða til. Ég
held að það sé engin ástæða til að tapa
ró sinni vegna þessa. Því miður eiga
eldsvoðar sér stað í Vestmannaeyjum
rétt eins og annars staðar. En það er
engin ástæða til að ætla að þeir séu af
yfirlögðu ráði einhvers eða einhverra,"
sagði Ragnar Þór Baldvinsson.
20 Slökkviliðsmaðurinn