Slökkviliðsmaðurinn - 01.06.2014, Side 19
SLÖKKVILIÐ
IIIIIIIIIIIIIIIIIIIIIIIIIIIIIIIIIIIIIIIIIIIIIIIIIIIIIIIIIIIIIIIIIIIIIIIII Illlllllllllllllllllllllll IIIMIIIIIIIMIIIIMMIMIIIIIIIIIIMIIIIMMMMMIIIMMI.II1111111111111II111111II11II11II111111111II111111111IIII11
VESTMANNAEYJA
Slökkvilið Vestmannaeyja er vel tækjum búið enda
ekki vanþörf á því ekki er hægt að treysta á aðstoð frá
nágrannasveitarfélögum vegna slökkvistarfs. Helstu tæki
liðsins eru þessi:
Lausar dælur
1. Rosenbauer 1.6001/mín. árgerð 1999.
2. Climax 900 1/mín. árgerð 1940.
Lifter með Hondu-vél 1.300 1/mfn. árgerð 2005.
Bílar
1. Dælu- og tækjabíll, Iveco 120-25 AW, árgerð 1990. 2.500 1 vatns-
tankur, 200 1 froðutankur. Dæla: 4.500 1/mín. 2 slöngukerfi fyrir
háþrýsting.
2. Dælu- og tækjabíll, M-Benz 1222, árgerð 1988. 2.500 1 vatns-
tankur, 100 1 froðutankur. Dæla: 3.400 1/mfn. 1 slöngukerfi fyrir
milliþrýsting.
3. Dælubíll, International árgerð 1965. 2.200 1 vatnstankur. Dæla:
2000 1/mín. Ástand nokkuð gott miðað við aldur.
4. Tankbíll, Scania 93M 360, árgerð 1985. Godiva dæla: 1.5001/mín.
og 10.000 1 Vetter sundlaug.
5. Mannskaps og „snattbíll", Ford Explorer sport track, árgerð 2007.
6. „Sparibíllinn", Chevrolet árgerð 1929. Nýlega uppgerður.
Auk þess er á Vestmannaeyjaflugvelli Flugvalla- og húsbrunabíll,
Man 19.043 FAK, 400 hestöfl með 4.500 1 vatnstank og 5001 froðut-
ank. Rosenbauer dæla (NH 30) afkastar 3000 1/mín. við 10 bar og
háþrýstihlið skilar 400 1/mín. við 40 bar.
Auk þess er um borð í Lóðsinum, hafnsögubát Vestmannaeyja,
Rotax-Werk AG Wells dæla, afköst 4000 1/mín. Tengt dælunni er
froðubúnaður með 200 1 forðageymi.
Hafnarsjóður Vestmannaeyja hefur látið gera breytingar á búnaði
Lóðsins með það að markmiði að koma sjó frá honum upp á bryggju
og Slökkvilið Vestmannaeyja hefur látið gera tengi og greinastykki til
að geta tekið á móti og nýtt sér allan dælukraft Lóðsins.
Annar búnaður
Auk þess sem að ofan er getið er slökkviliðið vel búið af slöngum,
stútum og stigum sem og björgunarbúnaði, reykköfunarbúnaði og
mengunarvarnabúnaði.
Þá er rétt að geta þess að í hverju skipi í Eyjaflotanum eru yfirleitt
tvö reykköfunartæki auk aukahylkja sem Slökkvilið Vestmannaeyja
hefur fengið að Iáni ef þurft hefur. Flest skipin eru með Fenzy
reykköfunartæki.
að borða saltfisk. Einhver læti voru
í strákunum og endaði með því að
feitin helltist út á vaxdúkinn á borðinu.
Þorbjörn sagðist hafa fylgst með því
hvernig feitin breytti um farveg á borð-
inu þegar kanturinn harðnaði. Þarna
flaug honum í hug að yfirfæra þetta á
eldgos og árangurinn þekkja allir. Við
Vestmannaeyingar eigum þeim manni
mikið að þakka," segir Ragnar og bætir
við að margir hafi staðið sig með mik-
illi prýði á þessum erfiða tíma.
Bæjarstjórnin stóð eins og
klettur að baki þeim sem unnu
að björgunarstörfum og ekki síst
bæjarstjórinn, Magnús Magnússon,
sem gekk manna harðast fram í því að
berja í okkur bjartsýni, ekki síst þegar
útlitið var sem svartast og menn fundu
fyrir vonleysi í þessari baráttu. Þá var
Páll Zóphóníasson, tæknifræðingur
bæjarins og síðar bæjarstjóri, betri en
enginn og ótrúlegur dugnaður hans og
eljusemi smitaði svo sannarlega út frá
sér."
Eitt af verkefnum slökkviliðsins
í gosinu var að tappa af
miðstöðvarkerfum húsa svo að þau
frostspryngju ekki. „Eftir að gasið
kom til sögunnar gat það verið
stórhættulegt og við fórum ekki inn á
slíka staði nema í reykköfunarbúnaði.
Einhverju sinni vorum við Addi
bróðir niðri í miðbæ og ætluðum að
komast í fírkompuna í Kaupangi við
Vestmannabraut þar sem Einar rakari
var með rakarastofnuna. Fírkompan
var í kjallaranum og við sáum að
þar var gas. Nú vorum við ekki með
reykköfunargræjurnar með okkur og í
stað þess að fara og ná í þær datt Adda
í hug að reyna að moka gasinu út.
Slökkviliösmaðurinn 19