Skólavarðan - 2021, Side 24

24 SKÓLAVARÐAN HAUST 2021
VIÐTAL / Hólmfríður K. Sigmarsdóttir
Þ að er alltaf
spurning hvað
maður er að horfa á
þegar maður er að
horfa á vinnu-
umhverfið. Það
er svo margþætt,“ segir Hólmfríður
K. Sigmarsdóttir sem lauk námi frá
Fósturskóla Íslands árið 1977 og segist
hafa nánast unnið óslitið í leikskólum
síðan, en hún tók sér í allt um þriggja
ára hlé frá þeim störfum, þar til hún
hætti störfum í fyrrahaust.
„Grunnþátturinn í því út frá mínu
sjónarhorni er að leikskólakennarinn
upplifi að vinnuumhverfið fylgi honum
sem fagmanni, að hann finni að hann
sé virtur sem slíkur. Erum við virt sem
fagmanneskjur og er hlustað á okkur og
okkar faglega innlegg haft að leiðarljósi
við mótun leikskólastarfs? Þetta þarf
að hafa til viðmiðunar þegar horft er til
vinnuumhverfis leikskólakennara.
Varðandi styttingu vinnuvikunnar
þá hef ég ekki persónulega reynslu af
því að vinna við þær aðstæður. Ég lét
af störfum þegar verið var að vinna að
skipulagningu þess. En af samtölum
mínum við kollega sem eru enn á
vettvangi heyri ég að á sama tíma jókst
einnig orlofsréttur allra starfsmanna
upp í 30 daga á ári og undirbúningstími
kennara jókst.
Aukning undirbúningstíma
leikskólakennara hefur lengi verið
baráttumál og út frá umræðu um
Hólmfríður K.
Sigmarsdóttir.
„Ef farið er að
skipuleggja
leikskólastarfið
svo þétt með
dagskipulagi og
jafnvel stunda-
skrá að það
sé alltaf verið
að brjóta upp
leikinn hjá börn-
unum þá erum
við farin að búa
til hindranir fyrir
því að leikurinn
fái að þróast
sem námsleið
barnsins.“