Sjómannablaðið Víkingur - 01.02.2008, Side 42
42 - Sjómannablaðið Víkingur
Jónatans Þórmundssonar o.fl. (Reykjavík:
Almenna bókafélagið, 2002)
Manfred Nowak. Introduction to the International
Human Rights Regime. The Raoul Wallenberg
Intsitute Human Rights Library, 14. bindi.
(Martinus Nijhoff Publishers: Boston 2002)
Sigurður Líndal, Um lög og lögfræði: Grundvöllur
laga – réttarheimildir, 2. Útg. (Reykavík: Hið
Íslenska bókmenntafélag, 2007)
Íslensk lög og þingskjöl
Athugasemdir með frumvarpi til laga 1/1999 um
breytingar á lögum um stjórn fiskveiða nr.
38/1990 (Þskj. 709, mál nr. 343, 1990)
Athugasemdir með frumvarpi til laga 38/1990 um
stjórn fiskveiða (Þskj. 609, Mál nr. 352, 1990)
Athugasemdir með frumvarpi til stjórnskipunar-
laga um breytingar á stjórnarskrá lýðveldisins
Íslands 33/1944 (Þskj. 389, mál nr. 297, 1994)
Auglýsing 7/1985 í C – deild Stjórnartíðinda um
fullgildingu Íslands á Hafréttarsamningnum.
Lög nr. 38/1990 (Nú 116/2006) um stjórn fisk-
veiða
Lög nr. 81/1976 (Nú 79/1990), um veiðar í fisk-
veiðilandhelgi Íslands
Stjórnarskrá lýðveldisins Íslands nr. 33/1944
Alþjóðasamningar og skýrslur
Alþjóðasamningur um borgaraleg og stjórnmálaleg
réttindi. ( International Covenant on Civil and
Political Rights, 999 U.N.T.S 171) Fullgiltur af
Íslandi sbr. auglýsingu nr. 10. 1979 í C-deild
Stjórnartíðinda
Alþjóðasamningur um efnahagsleg, félagsleg og
menningarleg réttindi. (International Covenant
on Economic Social and Cultural Rights,1966,
993U.N.T.S. 3) Fullgiltur af Íslandi 28. ágúst
1979, sbr. auglýsingu nr. 10. 1979 í C-deild
Stjórnartíðinda.
Ályktun Allsherjarþings Sameinuðu þjóðanna nr.
1803 (1962) – (G.A. Resolution on Permanent
Sovereingnty over Natural Resourses, U.N.
GAOR, 23rd sess., U.N. Doc. A/RES/1803, 1962)
Ársskýrsla Mannréttindanefndar Sameinuðu þjóð-
anna (frá nítugustu fundarröð nefndarinnar,
9.-27. júlí 2007) Í viðauka nr. 10 við 62. árs-
skýrslu Allsherjarþings Sameinuðu þjóðanna
(A/62/40)
Sáttmáli Sameinuðu þjóðanna, 26. Júní 1945
(Charter of the United Nations 26. júní, 1945,
15 U.N.C.I.O. 335)
Stofnsamþykkt Alþjóðadómstólsins í Haag (
Statute of the International Court of Justice, 26
júní, 1945, 33 U.N.T.S. 993).
Vínarsáttmálinn um þjóðréttarsamninga (Vienna
Convention on the Law of Treaties, 23. maí,
1969, 1155 U.N.T.S. 331)
Alþjóðlegir dómar og álit
Asfuroglu og fleiri gegn Tyrklandi (36166/02)
ECHR, 27. mars 2007 (Mannréttindadómstóll
Evrópu)
Barcelona Traction: Belgía gegn Spáni, dómur
Alþjóðadómstólsins i Haag, 1970/3, (Case
Concerning the Barcelona Traction, Light and
Power Company Limited, Belgium v. Spain,
Second Phase, 1970 I.C.J. 3)
Erlingur Sveinn Haraldsson og Örn Snævar
Sveinsson gegn íslenska ríkinu, álit nr. 1306/2004
Mannréttindanefnd Sameinuðu þjóðanna, (24.
október 2007) Í skýrslu 91. fundaraðar nefnd-
arinnar. 14. des. 2007.
Gabcíkovo-Nagymaros Project: Ungverjaland gegn
Slóvakíu, dómur Alþjóðadómstólsins í Haag
1997/7 (Case concerning Gabcíkovo-Nagymaros
Project, Hungary v. Slovakia, 1997 I.C.J. 7)
N.A. og fleiri gegn Tyrklandi (37451/97) ECHR, 11.
október 2005 (Mannréttindadómstóll Evrópu)
Hæstaréttardómar
H:120/1989 frá 9. Janúar 1990, (Ákæruvaldið gegn
Guðmundi Breiðfjörð Ægissyni)
H:274/1991 frá 5. mars 1992 (Ákæruvaldið gegn
Halli Magnússyni)
H:103/1994 frá 18. maí 1995 (Ákæruvaldið gegn
Sveini Eiríki Sigfússyni)
H:145/1998 frá 3. Desember 1998 (Valdimar
Jóhannesson gegn íslenska ríkinu).
H:12/2000 frá 6. apríl 2000 (Ákæruvaldið gegn Birni
Kristjánssyni, Svavari Rúnari Guðnasyni og Hyrnó
ehf.)
H:472/2002 frá 20. mars 2003 (Ákæruvaldið
gegn Erlingi Sveini Haraldssyni, Erni Snævari
Sveinssyni og Fagramúla ehf.)
H:549: 2002 frá 16. október 2003 (Ingibjörg
Gunnarsdóttir gegn Tryggingastofnun ríkisins)
H:25/2007 frá 14. júní 2007 (Sigurður Jakob
Jónsson, Anna Birna Þráinsdóttir, Ólafur
Sigurþórsson o.fl. gegn íslenska ríkinu)
Neðanmálstexti
1 Alþjóðasamningur um borgaraleg og stjórn-
málaleg réttindi (International Covenant on
Civil and Political Rights, 999 U.N.T.S 171).
Fullgiltur af Alþingi árið 1979 sbr. auglýsingu
nr. 10. 28. ágúst 1979 í C-deild Stjórnartíðinda,
og gekk í gildi 22. nóvember sama ár.
(International Covenant on Civil and Political
Rights, 999 U.N.T.S 171)
2 Sbr. 40.gr. samningsins.
3 Sbr. 41.gr. samningsins. Kvartanir ríkja eru þó
háðar því að ríkið sem kvartað er undan hafi
fyrirfram veitt nefndinni heimild, í formi sér-
stakrar yfirlýsingar, til að taka á móti slíkum
kvörtunum.
4 Ríki veita nefndinni slíka heimild með undirrit-
un sérstaks viðauka við samninginn. Það gerði
íslenska ríkið um leið og samnngurinn sjálfur
var fullgiltur.
5 Núgildandi 116/2006. En viðkomandi lögum
hefur verið breytt þó nokkuð oft.
6 Athugasemdir með frumvarpi til laga 38/1990
um stjórn fiskveiða, (Þskj. 609, mál nr. 352)
7 Þágildandi 5.gr : Við veitingu leyfa til veiða í
atvinnuskyni koma til greina þau skip ein sem
veiðileyfi fengu skv. 4. og 10. gr. laga nr. 3/1988,
um stjórn fiskveiða, og ekki hafa horfið varanlega
úr rekstri...
8 Samantekt um sögu laga um stjórn fiskveiða er
fengin úr athugasemdum með frumvarpi til laga
38/1990 um stjórn fiskveiða, (Þskj. 609 á 352.
mál).
9 H:145/1998 frá 3. desember 1998 (Valdimar
Jóhannesson gegn íslenska ríkinu).
10 Athugasemdir með frumvarpi til laga 1/1999
um breytingar á lögum um stjórn fiskveiða nr.
38/1990 (Þskj. 443, mál nr. 343)
11 H:12/2000 frá 6. apríl 2000 (Ákæruvaldið gegn
Birni Kristjánssyni, Svavari Rúnari Guðnasyni og
Hyrnó ehf.)
12 Mannréttindanefnd Sameinuðu þjóðanna, álit
nr. 1306/2004 (24. október 2007) Í skýrslu 91.
fundaraðar nefndarinnar, birtri þann 14. des.
2007.
lýtur, ekki verið náð, eins og fjallað var
um hér að framan.
Benda skal þó á, að þrátt fyrir að fram-
seldar aflaheimildir verði ekki taldar njóta
eignaréttarverndar, hafa þeir einstaklingar
sem greitt hafa fyrir aflaheimildir til aðila
úr hinum útvalda hópi, sem upphaflega
fékk úthlutað aflaheimildum, einnig orðið
fyrir þeirri mannréttindaskerðingu sem
álit Mannréttindanefndarinnar tekur til.
Eðlilegt er því að viðkomandi aðilar verði
ekki látnir gjalda fyrir óhjákvæmilega upp-
stokkun aflaheimilda. Deila má hinsvegar
um fjárfestingar þeirra aðila sem upphaflega
fengu úthlutun, þar sem þeir tilheyra hinum
útvalda hópi og því e.t.v. ekki hægt að telja
þeim mismunað þrátt fyrir að þeir hafi
aukið við heimildir sínar með viðskiptum
við aðra handhafa sem hafa, í flestum tilvik-
um, einnig tilheyrt hinum útvalda hópi.
Hugleiðing um náttúruauðlindir
að lokum
Lög um stjórn fiskveiða eru ekki ein-
ungis gagnrýniverð frá sjónarhóli jafnræðis.
Á sviði mannréttinda mætti nefna rétt til
atvinnufrelsis (sem þegar hefur verið fjallað
um í Valdimars-og Vatneyrardómnum) og
réttinn til að velja búsetu. Auðlindaréttur
er einnig nátengdur allri umræðu um
nýtingu náttúruauðlinda, þar með talið
nýtingu fiskistofna. Réttur þjóða til að
njóta auðlinda sinna nýtur ríkrar verndar
í þjóðarétti. Allsherjarþing Sameinuðu
þjóðanna fjallaði um sjálfræði þjóða yfir
náttúruauðlindum sínum í yfirlýsingu nr.
1803 frá 1962.39 Þar segir meðal annars
að nýting náttúruauðlinda eigi að þjóna
hagsmunum og auka velmegun fólksins
í viðkomandi ríki. Þessi regla hefur verið
staðfest í tveimur helstu mannréttinda-
samningum Sameinuðu þjóðanna, báðum
fullgiltum af íslenska ríkinu.40 Í 1.gr. þeirra
beggja segir m.a. að ráðstöfun náttúruauð-
linda skuli byggja á sameiginlegum hags-
munum íbúa hverrar þjóðar og aldrei megi
svipta þjóð lífsviðurværi sínu. Þess má geta
að með hugtakinu ‘þjóðir’ (peoples) er ekki
átt við ríkið sjálft heldur er átt við fólkið
sem landið byggir. Rétturinn til að njóta
náttúruauðlinda var Íslendingum hér áður
fyrr svo sjálfsagður að líklega hefur fáum
dottið í hug að vísa til hans sem sérstaks
„réttar“. Nú er hins vegar ekki lengur um
réttindi þjóðarinnar að ræða heldur forrétt-
indi fárra. Því spyrja menn sig e.t.v. hvort
og þá hvernig núverandi fyrirkomulag og
skipting náttúruauðlinda landsins samrým-
ist hagsmunum fólksins í sjávarbyggðum
landsins sem margar hverjar hafa sann-
arlega verið sviptar lífsviðurværi sínu.
Heimildaskrá
Davíð Þór Björgvinsson, Lögskýringar, (Reykjavík:
Háskólaútgáfan, 1996)
Guðmundur Alfreðsson. „Tillaga um mannréttindi
í stjórnarskrá“ í Afmælisrit til heiðurs Gunnari
G. Schram sjötugum 20. febrúar 2001, í ritstj.
Ármanns Snævarr, Guðrúnar Erlendsdóttur,
Þó er hægt að fullyrða
að uppstokkun afla-
heimilda sé nauðsyn-
leg til að sú skerðing,
sem orðið hefur á
mannréttindum,
geti gengið til baka.
Innköllun á núgil-
dandi aflaheimildum
yrði þar af leiðandi
óhjákvæmileg en að
auki fyllilega lögmæt.