Morgunblaðið - Sunnudagur - 02.10.2022, Blaðsíða 16

Morgunblaðið - Sunnudagur - 02.10.2022, Blaðsíða 16
16 MORGUNBLAÐIÐ SUNNUDAGUR 2.10. 2022 P útín forseti Rússlands spilar eftir eyr- anu. Honum fellur ekki að fylgja ein- göngu þeim nótum sem aðrir hafa fellt á blað. En það breytir ekki hinu, að þeir sem hafa fylgst með frum- kvæði hans eða viðbrögðum við ákvörðunum annarra, sem snerta hagsmuni hans eða Rússlands, sem hann gerir ekki mun á, þykjast geta lesið hin pútínsku tilþrif betur en áður. Vanmetinn og vildi það Vestrænir áhrifamenn hafa sveiflast til í einkunnagjöf, sem þeir töldu sér óhætt að gefa Pútín og hinu víð- feðma ríki hans. Eftir fall Sovétríkjanna þótti þeim harla lítið til hvoru tveggja koma, en létust fara vel með það álit, en gerðu það ekki. Iðulega var það haft til dæmis um um gjörbreytta stöðu og hnignun að efna- hagur Rússlands væri varla á borð við Spán eða Nið- urlöndin þrjú. Og við það bættist svo, að innviðir hins mikla ríkis minntu helst á ástand landa sem væru aft- ast í hópi þróunarríkja. Þá var haft í flimtingum að þeir fremstu í „glæpa- hjörðinni“ hefðu, strax eftir hrun, sölsað undir sig gömul ríkisfyrirtæki, eða öllu heldur þau verkefni sem þau höfðu átt að sinna, en gerðu ekki. Eftir að hafa hrifsað til sín fyrir lítið, stór og þunglamaleg ríkisfyrir- tæki, og gert þau virkari og öflugri á fyrstu árum eftir hrun Sovétríkjanna, héldu allmargir tugir manna sig höfðinglega í helstu borgum Vesturlanda og slógu um sig í óhófi, þótt þróun hins nýfrjálsa Rússlands og fylgiríkja þess, á rústum Sovétsins, ýttu undir meiri misskiptingu en víðast annars staðar. Hetja, en entist ekki vel Jeltsín forseti hafði birst sem hetja á hárréttum tíma, en hann var ekki endilega heppilegur verkstjóri um- breytinganna sem urðu í kjölfarið. En hann stýrði vissulega kúvendingunni til kapítalismans, er hann breytti þjóðfélaginu með sveiflu í markaðshagkerfi, lét gjaldmiðilinn lúta þeim lögmálum og greip til víð- tækrar einkavæðingar og kastaði verðlagshöftum mið- stýringar fyrir róða. Þar var gengið miklu lengra og mun hraðar en Gorbatsjov hafði gælt við með sínu „perestrjoka“ og „glasnost,“ sem hafði sennilega aldrei verið hugsað til enda af hans hálfu. Og við þessar snöggu umbreytingar hugsuðu vel tengdir gróðapungar, óligarkar, sér gott til glóðar- innar og sölsuðu undir sig drjúgan hluta af ríkiseig- unum og fjármunum um leið og alþjóðleg einok- unarfyrirtæki, læsu klónum í flest allt sem þau gátu. Þessi spillingarbragur vakti andúð í nýju þingi, sem Jeltsín reyndi að losa sig við með aðferðum sem vart fengu staðist. Uppreisn var gerð gegn honum en her- sveitir, tryggar forsetanum, slógu skildi fyrir hann. En staða hans hafði veikst og vaxandi vínhneigð bætti ekki úr skák. Hver var hann? Lítt þekktur og nýskipaður forsætisráðherra, Vladimír Pútín, skákaði sér hávaðalaust til aukinna valda. Hann gætti vel að Jeltsín og tryggði honum ásamt fjölskyld- unni góðan aðbúnað, en lokaði að öðru leyti á öll hans áhrif. Sú nálgun Pútíns skapaði einnig ró í valdaheim- inum. Sennilega þótti mörgum innanlands sem utan til- tölulega lítið til hans koma í upphafi og hann vakti eng- an ótta. En sjálfur styrkti hann hægt en örugglega stöðu sína inn á við og gætti þess umfram allt að hans gamli starfsvettvangur, öryggislögreglan, hefði öflug tengsl uns svo var komið að allir spottar sem henni tengdustu lágu til og frá lúku hans. Það sýndi glöggt sjálfsöryggi hans, þótt ekki væri eftir því tekið alls staðar, þegar hann fylgdi reglum um valdatíð forsetans. Hann skipti við Medvedev, for- sætisráðherra sinn, og tók sjálfur við veigaminni stöð- unni. Stjórnskipunin sagði að forsætisráðherra tæki fyrirmælum forsetans. Pútín hafði veðjað rétt. Medve- dev lét aldrei á slíkt reyna og var sáttur við sinn hlut. Þegar að „forsetatíð“ Medvedev var lokið færði hann sig aftur sæll og glaður niður á næsta þrep, og er enn í hópi tryggustu hirðmanna í Kreml. Nú spilar hann út viðræðum um vopnahlé Nú hefur Pútín skyndilega opnað á friðarviðræður í stríði sínu við Úkraínu. Hann veit að ríki ESB verða himinlifandi. Og allt minnir þetta á 2014. Þá fékk hann Krímskaga í heimatilbúinni kosningu, varð svo við þeim „óskum“ sem í „niðurstöðum“ hennar komu fram. Krímskagi varð rússneskur á ný, eins og hann hafði verið í þrjár aldir, allt þar til að Krútsjov, úkraínu- maður (sem lét drepa 36 þúsund landa sína að ósk Stal- íns) gaf Úkraínu Krím til gamans í veislu! Eftir atburðina 2014 var Pútín hótað hrollvekju af refsiaðgerðum, sem enginn veit nú í hverju fólust. Ís- lendingar álpuðust út í forina, þótt þeir hefðu ekkert með málið að gera, og hafi ekki enn haft rænu á að end- urskoða asnastrik sitt. Menn gáfu sér í upphafi að Pút- ín ætlaði sér að leggja alla Úkraínu undir Rússland. Það sagði hann aldrei beint og er svo sem ekkert sem bendir til þess. Hann vildi umfram allt ramma suðaust- urhlutann um Krímskaga og tryggja að Úkraína gengi ekki í NATO og yrði framvegis „hlutlaust“ land. Forsetinn hefur sjálfsagt haft mynd af Finnlandi í huga, þegar hann orðaði þetta. Finnland, óögrað, ætl- aði sér aldrei í NATO og tók alltaf ríkulegt tillit til grannans úr austri. Það fór svo eins og það fór. Því má ætla að að Pútín hugsi sér að vopnahlé og samningalota við Úkraínu, þurfi að mestu að tryggja landvinninga hans, en telji nú nauðsynlegt að Úkraína verði „hlutlaus plús“. Það er halli sér nær Kreml en andstæðingunum. Pútín ætlaði sér í upphafi að ná þessu fram án átaka, með því að stilla upp ósigrandi vígtólum á löngum línum landamæranna. Hann fór nærri um vopnabúr Úkraínumanna, enda höfðu vika- piltar hans í gömlu KGB haft rúman tíma að fara yfir það og skila skýrslum. Hann vissi líka að Evrópusam- bandið var pappírstígrisdýr og myndi hvorki hreyfa legg né lið. Þjóðverjar sendu að vísu gömul hertól úr vopnageymslum sem þeir höfðu ekki opnað í áratugi og báðu afsökunar á myglunni sem tækjunum fylgdu. Eft- ir mikla gagnrýni hafa Þjóðverjar loks lofað að senda burðugri búnað til granna sinna, ekki seinna en snemma en næsta vor, nema að stríðið verði þá búið, og þá má að ósekju spara sér allt slíkt. Bandaríkin og Bretland brugðust síst En Pútín hafði ekki órað fyrir því að Bandaríkin og Bretland myndu spýta eins hressilega í lófana eins og þeir enskumælandi gerðu. En líklegt er að pólitíska landslagið verði breytt eftir kosningar til þings vestra nú í byrjun nóvember. Fjárhagsgeta Breta má ekki Pútín opnar á vopnahlé – ESB andar léttar ’ Nú hefur Pútín skyndilega opnað á friðarviðræður í stríði sínu við Úkra- ínu. Hann veit að ríki ESB verða himinlif- andi. Og allt minnir þetta á 2014. Þá fékk hann Krímskaga í heimatilbúinni kosningu, varð svo við þeim „óskum“ sem í „nið- urstöðum“ hennar komu fram. Reykjavíkurbréf30.09.22

x

Morgunblaðið - Sunnudagur

Beinir tenglar

Ef þú vilt tengja á þennan titil, vinsamlegast notaðu þessa tengla:

Tengja á þennan titil: Morgunblaðið - Sunnudagur
https://timarit.is/publication/1078

Tengja á þetta tölublað:

Tengja á þessa síðu:

Tengja á þessa grein:

Vinsamlegast ekki tengja beint á myndir eða PDF skjöl á Tímarit.is þar sem slíkar slóðir geta breyst án fyrirvara. Notið slóðirnar hér fyrir ofan til að tengja á vefinn.